yeostrateyike

Το γεωστρατηγικό αποτύπωμά της πανδημίας τώρα αρχίζει να διακρίνεται.
Η επίσκεψη Τσίπρα στις ΗΠΑ ολοκληρώθηκε απόψε, βράδυ Τετάρτης, με την ομιλία που θα απευθύνει στο Brookings Institution. Ξεκινώντας
Η συνάντηση του πρωθυπουργού με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, τον κ. Τραμπ, ήταν μια συνάντηση με υψηλές προσδοκίες αλλά και άγχος
Μια απόρρητη έκθεση της CIA, παρουσιάζει ο γνωστός μελετητής της ελληνικής ΑΟΖ, Θεόδωρος Καρυώτης, αρθρογραφώντας στην ιστοσελίδα
Η εξωτερική πολιτική της Ρωσίας χαρακτηρίζεται από μια συνέχεια, προσεκτική ανάλυση γεγονότων, προσεκτική λήψη αποφάσεων και δράση με πρωταρχικό μέλημα την εξυπηρέτηση των δικών της εθνικών συμφερόντων. Οι Ρωσικές σχέσεις και με τις δύο χώρες είναι διαχρονικά καλές, αν εξαιρεθεί η περίοδος κατάρριψης του ρωσικού πολεμικού αεροσκάφους απο την Τουρκία. Παρόλα αυτά, η Ρωσία δεν έχει λάβει ποτέ σκληρή θέση έναντι της Τουρκίας για το θέμα της Κύπρου, με εξαίρεση την περίπτωση του 1964, όταν ο Νικίτα Χρουστσόφ απέστειλε επιστολή στον Ισμέτ Ινονού λόγω της απειλής απόβασης στη Κύπρο. Αλλά γιατί η Ρωσία επιλέγει να τηρεί σιγή ιχθύος για το Κυπριακό;
Οι ΗΠΑ από την πλευρά τους με την πρόσφατη επίσκεψη του Αντιπροέδρου Τζο Μπάιντεν στην Τουρκία φαίνεται πως αναδιπλώθηκαν και διατύπωσαν δημοσίως πως οι Κούρδοι του PYD-YPG δεν θα πρέπει να κινηθούν δυτικά του ποταμού Ευφράτη. Το τοπίο στη Συρία μετά και τις πρόσφατες εξελίξεις παραμένει εξαιρετικά ρευστό αν και διαφαίνεται πως η Τουρκία δια στόματος του πρωθυπουργού της Μπινάλι Γιλντιρίμ θα αποδεχόταν μία μεταβατική Προεδρία του Μπασάρ Άσαντ. Το εάν η συμμαχία Άγκυρας-Τεχεράνης-Μόσχας συνιστά μία λυκοφιλία ή μία στρατηγική συμμαχία που δύναται να αντέξει στο χρόνο απομακρύνοντας την Τουρκία από τη Δυτική σφαίρα επιρροής μένει να φανεί στο μέλλον.
Προσπαθώντας να εκμεταλλευτεί τη θέση της στο κέντρο της Ευρασίας, η Ρωσία ακολουθεί μια τακτική «διαίρει και βασίλευε», η οποία μπορεί να αυξήσει τη σχετική ισχύ της έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών, η οποία αποτελούσε τον κυρίαρχο παράγοντα του υφιστάμενου status quo.
Η προοπτική της φαινομενικά αναπόφευκτης μελλοντικής σύγκρουσης δεν είναι κάτι νέο για τον Πούτιν, που έχει πολλές φορές μιλήσει για αυτό το θέμα. Ωστόσο, έχει επιλέξει να αντιδράσει θέτοντας έμφαση στο να κερδίσει χρόνο η Ρωσία για να ενισχυθεί και στην προσπάθεια να στριμώξει τη Δύση σε κάποιου είδους συνεργασία όσον αφορά σε έναν πολιτικό συμβιβασμό στη Συρία, για παράδειγμα, που θα μπορούσε να κατευθύνει τη δυναμική του πολέμου σε μια πιο θετική κατεύθυνση.