Συνέντευξη στη Γιούλα Ζαχιώτη
Για την καθημερινότητα της στις Βρυξέλλες, τις ενοχές που νιώθει κάποιες φορές – αλλά έχει καταφέρει να τιθασεύσει – που είναι μακριά από την οικογένεια της, την επιλογή ανάμεσα σε μια δεύτερη θητεία στο Ευρωκοινοβούλιο ή την επιστροφή στην τηλεόραση, μίλησε στην Huffpost, η Ελεονώρα Μελέτη.
Σε μια ιδιαίτερα ενδαφέρουσα συζήτηση στο Στρασβούργο, η ελληνίδα ευρωβουλευτής μιλά για το έργο της σε κοινωνικά θέματα, για την απόφαση της Ευρώπης να απαγορεύσει την χρήση των social media σε παιδιά κάτω των 15 ετών από το 2027 και την ισχυρή θέση της Ελλάδας στην τελική απόφαση, αλλά και για τα δικαιώματα των γυναικών στην Ευρώπη που όπως φαίνεται δεν είναι ακόμη δεδομένα.
«Ακόμη και μέσα στο Ευρωκοινοβούλιο υπάρχουν άνδρες πολέμιοι των ελευθεριών και δικαιωμάτων των γυναικών, που μας λένε ότι θα έπρεπε να «είμαστε σπίτια μας και να κάνουμε παιδιά». Όμως δεν «κουβαλούν» μόνο οι άνδρες μια τοξικότητα κι ένα μισογυνισμό αλλά και οι ίδιες οι γυναίκες απέναντι σε άλλες γυναίκες».
«Ακούω να λένε για τις μητέρες που μεγάλωσαν άνδρες που κακοποιούν ή σκοτώνουν γυναίκες. Όμως, πρέπει ως μητέρες και ως γυναίκες να μάθουμε τις κόρες μας να μην δέχονται τέτοιες συμπεριφορές. Δεν θα αλλάξει ένας νόμος αυτό το φαινόμενο, όσο σκληρός κι αν είναι, αλλά η δική μας νοοτροπία και παιδεία».
Αναγνώριση των βιασμών στην Κύπρο το 1974
Για πρώτη φορά, μετά από 52 χρόνια, τα μικρά και έφηβα κορίτσια της Κύπρου, που κακοποιήθηκαν και βιάστηκαν από τούρκους στρατιώτες κατά την εισβολή του 1974, μιλούν για την τραυματική εμπειρία, μετά από μια προσπάθεια του ευρωκοινοβουλίου να τις αναγνωρίσει επίσημα ως θύματα βιασμού και να τις αποζημιώσει.
«Πήγαμε στην Κύπρο και μιλήσαμε για πρώτη φορά με αυτές τις γυναίκες. Πίσω απο κλειστές πόρτες, γιατί οι περισσότερες δεν έχουν μιλήσει ποτέ, ούτε στις οικογένειές τους, τους συζύγους και τα παιδιά τους. Το ταμπού και ο κοινωνικός αποκλεισμός είναι ακόμη ορατός και πολλές από αυτές τις γυναίκες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Κύπρο» αναφέρει η Ελεονώρα Μελέτη, ως μέλος αυτής της αποστολής, υπογραμμίζοντας ότι στόχος είναι η ΕΕ να αναγνωρίσει επίσημα αυτά τα θύματα και τον «βιασμό ως όπλο» σε εμπόλεμες ζώνες.
Το προσωπικό της στοίχημα πάντως ως ευρωβουλευτής, είναι η ποινικοποίηση της ρητορικής μίσους στο διαδίκτυο, αποκαλύπτοντας μας μια προσωπική ιστορία και ενθαρρύνοντας τις γυναίκες να μην φοβούνται να μιλήσουν και να αντιδράσουν.
Όμως, δεν θα μπορούσα να κλείσω αυτή τη συζήτηση χωρίς να ρωτήσω την Ελεονώρα, εάν σκέφτεται μια δεύτερη θητεία στο Ευρωκοινοβούλιο, ή εάν θα επέλεγε μια δελεαστική πρόταση στην τηλεόραση για μια εκπομπή που ήταν πάντα το όνειρό της…
