Ο πρωθυπουργός αποφάσισε να τελειώνει νωρίτερα με τον ανασχηματισμό, όχι μόνο για να καλύψει κενές θέσεις, αλλά και για να σταματήσει ένα μπαράζ σεναριολογίας που είχε αρχίσει να δημιουργεί εσωτερική αναστάτωση στη Νέα Δημοκρατία. Και, σε αυτή την περίπτωση, έπραξε σωστά.
Υπήρξε μια στιγμή που ο ανασχηματισμός έπαψε να είναι πολιτική διαδικασία και μετατράπηκε σε καθημερινό σίριαλ. Ποιος φεύγει, ποιος μετακινείται, ποιος αναβαθμίζεται, ποιος «κόβεται», ποιος πάει στο Μεταφορών, ποιος μένει στο Μαξίμου, ποιος χάνει την καρέκλα του και ποιος ετοιμάζει βαλίτσες για άλλο υπουργείο.
Κάπως έτσι, το πολιτικό ρεπορτάζ άρχισε να θυμίζει περισσότερο μυθιστόρημα σε συνέχειες παρά ενημέρωση.
Είχε προηγηθεί, μάλιστα, η δημόσια αναφορά του Κωστή Χατζηδάκη ότι ο κυβερνητικός ανασχηματισμός θα ανακοινωνόταν την Πέμπτη, ενώ και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης είχε επιβεβαιώσει ότι τότε θα καλύπτονταν οι κενές θέσεις στο κυβερνητικό σχήμα.
Όμως το πράγμα ξέφυγε. Τα σενάρια πολλαπλασιάστηκαν. Ο Μαρινάκης εμφανιζόταν να φεύγει από κυβερνητικός εκπρόσωπος και να κατευθύνεται στο Μεταφορών. Ο Θεοδωρικάκος παρουσιαζόταν περίπου ως μετακινούμενος. Άλλοι έρχονταν, άλλοι έφευγαν, άλλοι «κλείδωναν» και άλλοι «ξεκλείδωναν» μέσα σε λίγες ώρες.
Και τώρα, οι ίδιοι που τροφοδότησαν με τα γραφήματά τους αυτή τη σεναριολογία, έρχονται να εξηγήσουν ότι ο πρωθυπουργός ενοχλήθηκε από τα σενάρια και αποφάσισε να επισπεύσει τις ανακοινώσεις. Τί να τους πεις…
Μα ακριβώς εκεί βρίσκεται η ουσία.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν μπορούσε να αφήσει την κυβέρνησή του να ζει επί μέρες μέσα σε ένα κλίμα διαρκούς αβεβαιότητας. Διότι τέτοιου είδους δημοσιεύματα δεν μένουν ποτέ μόνο στα πρωτοσέλιδα ή στις ιστοσελίδες. Περνούν στα υπουργικά γραφεία, στους βουλευτές, στους κομματικούς μηχανισμούς, στις προσωπικές αγωνίες στελεχών που αρχίζουν να μετρούν ώρες, τηλεφωνήματα και βλέμματα.
Γι’ αυτό και η επίσπευση ήταν πολιτικά λογική. Όχι επειδή άλλαξε η ουσία του ανασχηματισμού, αλλά επειδή έπρεπε να σταματήσει ο θόρυβος. Να κλείσει η εκκρεμότητα. Να κοπεί η όρεξη για νέα σενάρια.
Η παραμονή του Παύλου Μαρινάκη στη θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου, παρά τα περί αντιθέτου σενάρια, είναι και το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Εκεί όπου κάποιοι προεξοφλούσαν μετακίνηση, ήρθε η πραγματικότητα να υπενθυμίσει ότι οι αποφάσεις δεν λαμβάνονται στα δημοσιογραφικά γραφεία.
Στην πολιτική, τα σενάρια είναι αναπόφευκτα. Όταν όμως γίνονται καταιγίδα, τότε δεν φωτίζουν τις εξελίξεις. Τις θολώνουν.
Και αυτή τη φορά, ο Μητσοτάκης έκανε το αυτονόητο: έβαλε τέλος στο μυθιστόρημα πριν γραφτούν κι άλλα κεφάλαια.
ΥΓ.: θα παρακαλέσω να δείτε το βίντεο που έχουμε αναρτήσει και είναι η κουβέντα μας με τον Πάνο πάνω ακριβώς για θέμα ανασχηματισμού και δημοσιογραφία. Ακούστε και την δική του άποψη ενός δημοσιογράφου με χιλιόμετρα εμπειρίας. Και σας παραπέμπω και στο άρθρο μου της Κυριακής με τίτλο:
«Ανασχηματισμός με χάρτη και GPS και δημοσιογραφική κατσαρόλα. Ο Νίκος Ταγαράς έφυγε από τη ζωή. Ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης οδεύει προς τη Γραμματεία της ΝΔ. Άρα δύο κυβερνητικές θέσεις πρέπει να αναπληρωθούν. Από εκεί και πέρα αρχίζει το ελληνικό πολιτικοδημοσιογραφικό πανηγύρι»
