Ενστάσεις, διαφωνίες, έντονα «βαμμένες» με «γαλάζιο» χρώμα. Αυτόν τον «παφλασμό» εσωκομματικής αντίδρασης, στην συζήτηση εντός της επιτροπής Συνταγματικής Αναθεώρησης, προκαλεί η πρόταση της ΝΔ για θέσπιση ασυμβίβαστου υπουργού και βουλευτή, με αντικατάσταση του υπουργού στη Βουλή από τον πρώτο επιλαχόντα για όσο συμμετέχει στο υπουργικό συμβούλιο.
Η πρόταση της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, σημειώνεται, προτείνει να δοθεί «δυνατότητα επανακαθορισμού με νόμο που ψηφίζεται με αυξημένη πλειοψηφία των ασυμβιβάστων του αξιώματος του Υπουργού και του Υφυπουργού προς άλλα έργα ή ιδιότητες». Ωστόσο, κατά την σημερινή συζήτηση του υπό αναθεώρηση άρθρου 81 «βγήκε μπροστά» η αντίδραση του «γαλάζιου» στρατοπέδου, αποτυπώνοντας σε έναν βαθμό το κλίμα που επικρατεί στα ενδότερα της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας.
Ο Γιάννης Κεφαλογιάννης μίλησε για «λάθος» πρόταση. «Έχω καταθέσει τις απόψεις μου, ότι είναι λάθος. Εάν δει κανείς άλλα κοινοβουλευτικά συστήματα, το βρετανικό που είναι η κοιτίδα του σύγχρονου κοινοβουλευτισμού, υπάρχει υποχρεωτικότητα μεταξύ της ιδιότητας υπουργού και βουλευτή», επεσήμανε ο βουλευτής της ΝΔ.
Στο ίδιο πνεύμα εμφανίστηκε ο «γαλάζιος» Γιώργος Κωτσός, ο οποίος σημείωσε πως η άποψη που θέλει το βουλευτή, όταν γίνεται υπουργός να παραιτείται και να αντικαθίσταται από τον πρώτο επιλαχόντα, «δεν υπηρετεί την κοινοβουλευτική αξιοπιστία και την κυβερνητική αποτελεσματικότητα».
Ο Χαράλαμπος Αθανασίου, από την πλευρά του, ζήτησε να μην αλλοιωθεί το πολιτικό μας σύστημα με το ενδεχόμενο θεσμοθέτησης ασυμβίβαστου βουλευτή και υπουργού, προχωρώντας στην εκτίμηση ο βουλευτής της ΝΔ πως αυτό θα ήταν συμβατό με προεδρικά πολιτικά συστήματα και όχι με κοινοβουλευτικά, όπως το δικό μας.
Ο «γαλάζιος» Λευτέρης Κτιστάκης, μεταξύ άλλων, επεσήμανε ότι «δεν μπορεί να θεωρείται ότι το έργο του βουλευτή είναι ασυμβίβαστο με τη βουλευτική ιδιότητα, ενώ η αντίστροφη πορεία είναι λευκή». Ο ίδιος σημείωσε πως«υπήρξαν σχόλια, αναρτήσεις και προβληματισμοί για το ρόλο των βουλευτών. Υπενθυμίζω πως οι βουλευτές δεν διαχειριζόμαστε ούτε ένα ευρώ δημόσιου χρήματος. Άρα εάν θεωρήσουμε ως κατά τεκμήριο ότι τα προβλήματα διαφθοράς είναι εκεί που υπάρχει το χρήμα, αυτό δεν συμβαίνει στα βουλευτικά γραφεία». Πρόσθεσε, ωστόσο, πως «με το θέμα του ασυμβίβαστου βαδίζουμε σε ένα διαφορετικό τρόπο διακυβέρνησης, δεν έχω κατασταλάξει εάν αυτό είναι απαραίτητα κακό», επισημαίνοντας την ανάγκη να αξιολογηθεί σε βάθος η κοινοβουλευτική λειτουργία του μέτρου.