Οι οικογένειες των Νίκου και Δημητρίου Πλακιά κατέθεσαν ασφαλιστικά μέτρα κατά του προέδρου της «Ελληνικής Λύσης» και βουλευτή, Κυριάκου Βελόπουλου, ο οποίος είχε παρουσιάσει από το βήμα της Βουλής φωτογραφίες που απεικόνιζαν οστά, αλλά ισχυρίστηκε ότι ανήκαν σε άτομα που έχασαν τη ζωή τους στο σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών.
Ασφαλιστικά μέτρα κατά του Βελόπουλου κατέθεσαν οι οικογένειες Πλακιά
Σύμφωνα με την eleftheria.gr, μετά τα Ασφαλιστικά σε βάρος του ιδιώτη πραγματογνώμονα, Χρ. Ροδόπουλου, οι οικογένειες Πλακιά, αντιδρώντας στην προσβολή της μνήμης των τριών κοριτσιών, προσέφυγαν χθες στη Δικαιοσύνη, ζητώντας να υποχρεωθεί ο κ. Βελόπουλος «να παραλείπει στο μέλλον κάθε πράξη δημόσιας επίδειξης, προβολής, δημοσίευσης, ανάρτησης, αναδημοσίευσης, αναπαραγωγής, κοινολόγησης ή με οποιονδήποτε άλλον τρόπο διάδοσης φωτογραφικού ή άλλου αποδεικτικού υλικού, το οποίο απεικονίζει ή παρουσιάζεται ως απεικονίζον ανθρώπινα οστά, νεκροτομικά, ιατροδικαστικά, εργαστηριακά και κάθε είδους πειστήρια και τμήματα βιολογικού υλικού που συνδέονται άμεσα ή έμμεσα» με τις αποβιώσασες Χρύσα Πλακιά, Θωμαή Πλακιά και Αναστασία Πλακιά.
Την αντίδραση των οικογενειών Πλακιά προκάλεσε η δημόσια επίδειξη από τον κ. Βελόπουλο φωτογραφιών με φερόμενα ανθρώπινα οστά -της τραγωδίας των Τεμπών- από το βήμα της Βουλής την Πέμπτη 15 Οκτωβρίου. Η παρέμβαση του κ. Βελόπουλου αναρτήθηκε, μεταξύ άλλων, και στο κανάλι (πλατφόρμα «Youtube») της «Ελληνικής Λύσης» και όπως -σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας “Ελευθερία”- σημειώνεται στα Ασφαλιστικά Μέτρα των οικογενειών Πλακιά, «η ίδια η τιτλοφόρηση «Άγριες εικόνες» είναι αποκαλυπτική της επίγνωσης του ιδιαιτέρως σκληρού, αποτροπιαστικού και ευαίσθητου χαρακτήρα του επίμαχου φωτογραφικού υλικού που επέλεξε συνειδητά να προβεί στη δημόσια επίδειξή του, αδιαφορώντας για την περαιτέρω προσβολή της προσωπικότητας και την επίταση της ήδη βαθύτατης ψυχικής οδύνης» των οικογενειών. Διευκρινίζεται ότι σύμφωνα και με έκθεση πραγματογνωμοσύνης καθηγητή δικαστικής ανθρωπολογίας, «προκύπτει ότι τα εν λόγω οστά δεν είναι ανθρώπινης προέλευσης, αλλά ανήκουν σε νεαρό βοοειδές (μόσχος) και σε σκύλο».
«Η συνειδητή αυτή επιλογή», προστίθεται στην προσφυγή των οικογενειών Πλακιά, «αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα ενόψει της ιδιότητάς του ως αρχηγού κοινοβουλευτικού πολιτικού κόμματος, ο οποίος γνώριζε ή, πάντως, όφειλε να γνωρίζει την αυξημένη επιρροή και την ευρύτατη απήχηση των δημόσιων παρεμβάσεών του, καθώς και τις σοβαρές συνέπειες που η δημόσια έκθεση εικόνων συνδεόμενων με τη σωματική υπόσταση των αποβιωσάντων δύναται να επιφέρει στο αίσθημα στοργής, σεβασμού και ευλάβειας που διατηρούν οι οικείοι τους προς τη μνήμη τους.
Υπό τα δεδομένα αυτά, η καταγγελλόμενη προσβολή δε συνιστά μεμονωμένο και χρονικά περατωμένο περιστατικό, αλλά διατηρεί ενεστώτα, εξακολουθητικό και διαρκή χαρακτήρα, καθόσον το επίμαχο φωτογραφικό υλικό υπό τον ιδιαιτέρως προκλητικό, απαξιωτικό και προσβλητικό για τη μνήμη των αποβιωσάντων τίτλο «Άγριες εικόνες: (…) εικόνες με οστά των νεκρών των Τεμπών» εξακολουθεί να καθίσταται δημοσίως προσβάσιμο, διαιωνίζοντας την προσβολή της μνήμης των τεθνεώτων και της προσωπικότητας των επιζώντων συγγενών τους.
Ως εκ τούτου, καθίσταται επιτακτική η ανάγκη άμεσης και αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας, όχι μόνον προς άρση της ήδη συντελεσθείσας και εξακολουθούσας προσβολής, αλλά και προς αποτροπή κάθε νέας δημοσιοποίησης, αναπαραγωγής ή περαιτέρω διάδοσης του επίμαχου υλικού, ώστε να διασφαλισθεί ο οφειλόμενος σεβασμός στη μνήμη των νεκρών και να αποτραπεί η περαιτέρω διατάραξη της προσωπικής και οικογενειακής γαλήνης».
«Η δημοσιοποίηση αυτή προσβάλλει βαθύτατα τον οφειλόμενο σεβασμό στη μνήμη των νεκρών και επιτείνει την ψυχική οδύνη των συγγενών, καθώς εικόνες που παρουσιάζονται ως κατάλοιπα των προσφιλών τους προσώπων αποσπώνται από το πλαίσιο της διερεύνησης του δυστυχήματος και καθίστανται προσιτές στο ευρύ κοινό, εκθέτοντας πτυχές της τραγικότερης στιγμής της ζωής των οικογενειών τους στη δημόσια θέα».
«Περαιτέρω, ζήτημα ανακύπτει αναφορικά με τη νομιμότητα της κτήσης και κατοχής του επίμαχου φωτογραφικού υλικού» του κ. Βελόπουλου και τούτο διότι «δεν έχει την ιδιότητα του διαδίκου στην οικεία ποινική διαδικασία ή οιοδήποτε άλλου προσώπου που, λόγω συγκεκριμένης δικονομικής ιδιότητας, δικαιούται πρόσβαση στο αποδεικτικό υλικό της ανακριτικής δικογραφίας. Ομοίως, η ιδιότητά του ως βουλευτή και αρχηγού πολιτικού κόμματος δεν του παρέχει, αφ’ εαυτής, δικαίωμα πρόσβασης, λήψης ή διατήρησης αντιγράφων του εν λόγω υλικού.
Εφόσον, συνεπώς, οι επίμαχες φωτογραφίες αποτελούν αποδεικτικό υλικό της ποινικής δικογραφίας, τίθεται ευθέως ζήτημα της νόμιμης προέλευσής τους και της δικαιολογητικής βάσης υπό την οποία περιήλθαν στην κατοχή προσώπων που δε μετέχουν στην οικεία ποινική διαδικασία».
«Υπό το πρίσμα αυτό, η περιέλευση αποδεικτικού υλικού της ποινικής δικογραφίας στην κατοχή προσώπων που δε μετέχουν στην οικεία διαδικασία, καθώς και η περαιτέρω δημόσια διάδοσή του, εγείρουν σοβαρά ζητήματα νομιμότητας, ιδίως ως προς τον τρόπο απόκτησής του, την ύπαρξη σχετικής εξουσιοδότησης και τις συνθήκες υπό τις οποίες κατέστη προσβάσιμο στο ευρύ κοινό», τονίζεται σε άλλο σημείο, ενώ κατονομάζεται η πηγή που δηλώνει ο κ. Βελόπουλος.
Επιπλέον, «η επίκληση του δημόσιου ενδιαφέροντος και της ανάγκης διερεύνησης των συνθηκών του σιδηροδρομικού δυστυχήματος δε δύναται να λειτουργεί ως ανεπιφύλακτη νομιμοποιητική βάση για τη δημόσια έκθεση των πλέον ευαίσθητων στοιχείων που αφορούν την εν γένει σωματική υπόσταση των αποβιωσάντων.
Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και ο σεβασμός προς τη μνήμη των νεκρών δε δύνανται να υποβαθμίζονται σε δευτερεύοντα ζητήματα χάριν της όποιας πολιτικής αντιπαράθεσης. Οι αποβιώσαντες δεν αποτελούν αντικείμενα πολιτικής εκμετάλλευσης, ούτε η οδύνη των οικογενειών τους δύναται να αντιμετωπίζεται ως αναπόφευκτη και άνευ σημασίας συνέπεια της δημόσιας πολιτικής αντιπαράθεσης. Πολύ περισσότερο, η ιδιότητα του πολιτικού εκπροσώπου δεν απαλλάσσει από την υποχρέωση σεβασμού της προσωπικότητας των τρίτων, αλλά επιβάλλει αντιθέτως ιδιαίτερη υπευθυνότητα κατά τη δημόσια διαχείριση ζητημάτων που άπτονται της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και του πένθους».
Τα ασφαλιστικά μέτρα κατέθεσε ο συνήγορος των οικογενειών Λεων. Κουμπούρας, ενώ η συζήτηση προσδιορίσθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λάρισας για τις 22 Ιανουαρίου 2027.