Ήταν 16 Οκτωβρίου 2013, όταν ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Στρατούλης, συμμετέχοντας σε πολιτική συζήτηση στο MEGA, εκστόμισε μία φράση που έμελλε να μείνει στην ιστορία της ελληνικής πολιτικής αντιπαράθεσης:
«Θα σκίσουμε το μνημόνιο στην αυλή της Βουλής των Ελλήνων».
Στο τηλεοπτικό πάνελ βρίσκονταν επίσης ο Χρήστος Μαρκογιαννάκης από τη Νέα Δημοκρατία και ο Μιχάλης Κασσής από το ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι αντέδρασαν χαρακτηρίζοντας τη δήλωση λαϊκιστική. Ο Στρατούλης, ωστόσο, επέμεινε στη διατύπωσή του.
Η Ελλάδα βρισκόταν τότε στην καρδιά της οικονομικής κρίσης. Η ανεργία είχε εκτοξευθεί, οι μισθοί και οι συντάξεις είχαν υποστεί περικοπές, η φορολογική πίεση είχε αυξηθεί και η κοινωνία βίωνε τις συνέπειες των προγραμμάτων δημοσιονομικής προσαρμογής.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε μετατραπεί από κόμμα περιορισμένης εκλογικής επιρροής σε διεκδικητή της εξουσίας. Η κατάργηση των μνημονίων αποτελούσε κεντρικό στοιχείο της πολιτικής του ταυτότητας.
Ο Τσίπρας, ο Λαφαζάνης και οι υποσχέσεις κατάργησης
Ο Δημήτρης Στρατούλης δεν ήταν ο μόνος που υποσχόταν το τέλος των μνημονίων.
Ο Αλέξης Τσίπρας είχε ήδη, από τον Νοέμβριο του 2012, υποστηρίξει την κατάργηση των μέτρων λιτότητας με έναν νόμο και ένα άρθρο.
Στις 15 Οκτωβρίου 2013, μία ημέρα πριν από τη δήλωση Στρατούλη, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δήλωνε στο STAR ότι δεν θα υπήρχε μνημόνιο από το βράδυ των εκλογών.
Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, στις 20 Οκτωβρίου 2014, προχωρούσε ακόμη περισσότερο, υποστηρίζοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταργούσε το μνημόνιο μέσα σε μία νύχτα, χωρίς προηγούμενη διαπραγμάτευση με τους δανειστές.
Αυτές οι δηλώσεις δεν ήταν απλώς προεκλογικές υπερβολές μεμονωμένων στελεχών. Εξέφραζαν την κεντρική πολιτική υπόσχεση με την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ επιδίωκε να ανατρέψει τους συσχετισμούς της εποχής.
Η νίκη του Ιανουαρίου 2015 και η σύγκρουση με την πραγματικότητα
Στις 25 Ιανουαρίου 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τις εκλογές και ο Αλέξης Τσίπρας σχημάτισε κυβέρνηση συνεργασίας με τους Ανεξάρτητους Έλληνες.
Ο Δημήτρης Στρατούλης ανέλαβε αναπληρωτής υπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης, αποκτώντας πλέον κυβερνητική ευθύνη για έναν από τους πιο ευαίσθητους τομείς της οικονομίας.
Οι προεκλογικές εξαγγελίες, όμως, συνάντησαν τις απαιτήσεις των πιστωτών, τα προβλήματα χρηματοδότησης και τη δύσκολη κατάσταση των τραπεζών.
Ο Γιάνης Βαρουφάκης, ως υπουργός Οικονομικών, υιοθέτησε διαφορετικό τόνο. Κατά τη συζήτηση των προγραμματικών δηλώσεων, ξεκαθάρισε ότι η κυβέρνηση δεν επρόκειτο ούτε να σκίσει μονομερώς το μνημόνιο ούτε να αποδεχθεί την τυφλή εφαρμογή του.
Τον Μάρτιο του 2015, ο Αλέξης Τσίπρας εξακολουθούσε να αποκλείει δημόσια την προοπτική τρίτου μνημονίου και νέου δανείου.
Ακολούθησαν μήνες συγκρουσιακών διαπραγματεύσεων, περιορισμοί στην κίνηση κεφαλαίων και το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, στο οποίο το «Όχι» επικράτησε με 61,31%.
Παρά το αποτέλεσμα, η κυβέρνηση κατέληξε σε νέα συμφωνία με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Τον Αύγουστο του 2015 εγκρίθηκε το τρίτο πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής, ύψους έως 86 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Το μνημόνιο που επρόκειτο να σκιστεί όχι μόνο δεν καταργήθηκε με τον τρόπο που είχε εξαγγελθεί, αλλά ακολούθησε και τρίτο πρόγραμμα.
Τι έγινε τελικά με τον Δημήτρη Στρατούλη
Εδώ βρίσκεται και η σημαντικότερη πολιτική διαφοροποίηση της προσωπικής διαδρομής του Στρατούλη.
Σε αντίθεση με πολλά άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, ο ίδιος δεν αποδέχθηκε την υπογραφή του τρίτου μνημονίου.
Τον Ιούλιο του 2015 απομακρύνθηκε από την κυβέρνηση κατά τον ανασχηματισμό, μέσα στη σύγκρουση του Αλέξη Τσίπρα με την αριστερή πτέρυγα του κόμματος.
Τον Αύγουστο δήλωσε ότι δεν μπορούσε να ψηφίσει τη νέα συμφωνία, επικαλούμενος και την εμπειρία του από τη θητεία του στο υπουργείο.
Στη συνέχεια αποχώρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ και συντάχθηκε με τη Λαϊκή Ενότητα, το πολιτικό εγχείρημα που συγκρότησαν ο Παναγιώτης Λαφαζάνης και άλλα στελέχη τα οποία διαφώνησαν με τη μνημονιακή στροφή.
Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 η Λαϊκή Ενότητα έμεινε εκτός Βουλής, συγκεντρώνοντας περίπου 2,9%.
Ο Στρατούλης έχασε την κοινοβουλευτική του έδρα, αλλά συνέχισε την πολιτική του δραστηριότητα στον χώρο της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς.
Πού βρίσκεται πολιτικά το 2026
Δεκατρία χρόνια μετά την ιστορική τηλεοπτική δήλωση, ο Δημήτρης Στρατούλης παραμένει ενεργός στην πολιτική.
Είναι γραμματέας της Λαϊκής Ενότητας – Ανυπότακτη Αριστερά και εξακολουθεί να ασκεί κριτική τόσο στη Νέα Δημοκρατία όσο και στην πολιτική κληρονομιά της κυβέρνησης Τσίπρα.
Σε συνέντευξή του τον Σεπτέμβριο του 2026 στο One TV υποστήριξε ότι η Λαϊκή Ενότητα προσανατολίζεται σε αυτόνομη εκλογική κάθοδο, εφόσον δεν υπάρξει ανταπόκριση στις προτάσεις συνεργασίας προς άλλες δυνάμεις της ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Είχε προηγηθεί, τον Ιούλιο του 2026, δήλωσή του για την επέτειο του δημοψηφίσματος, στην οποία υπερασπιζόταν την απόφαση των στελεχών της αριστερής πτέρυγας να μη στηρίξουν το τρίτο μνημόνιο και να εγκαταλείψουν κυβερνητικές και κομματικές θέσεις.
Μία φράση, δύο διαφορετικές πολιτικές διαδρομές
Η δήλωση της 16ης Οκτωβρίου 2013 εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ως χαρακτηριστικό παράδειγμα της απόστασης ανάμεσα στις πολιτικές υποσχέσεις και στην άσκηση της εξουσίας.
Υπάρχει όμως μία ουσιαστική ιστορική λεπτομέρεια: ο Δημήτρης Στρατούλης, που υποσχέθηκε ότι θα σκίσει το μνημόνιο, δεν υπέγραψε ούτε υπερψήφισε το τρίτο.
Ο Αλέξης Τσίπρας, από την άλλη πλευρά, επέλεξε τον συμβιβασμό με τους δανειστές, υποστηρίζοντας ότι ήταν αναγκαίος για να αποφευχθούν ακόμη δυσμενέστερες εξελίξεις για τη χώρα.
Δύο διαφορετικές πολιτικές επιλογές, με διαφορετικό κόστος για τους πρωταγωνιστές τους.
Και μία φράση που εξακολουθεί να υπενθυμίζει πόσο μεγάλη μπορεί να αποδειχθεί η απόσταση ανάμεσα στην αντιπολίτευση και στη διακυβέρνηση.
