Πριν από δύο μήνες, η ψευδής είδηση του θανάτου του Μάικλ Τζ. Φοξ που μεταδόθηκε από μεγάλο αμερικανικό δίκτυο και αναπαράχθηκε διεθνώς προκάλεσε έντονη αναστάτωση και συγκίνηση, πριν τελικά διαψευστεί και αποσυρθεί με δημόσια συγγνώμη. Το περιστατικό, αν και λανθασμένο, ανέδειξε το μέγεθος της απήχησης που εξακολουθεί να έχει ο ηθοποιός παγκοσμίως, αλλά και τη διαχρονική ευαισθησία γύρω από την κατάσταση της υγείας του.
Ο Μάικλ Τζ. Φοξ, που σήμερα συνεχίζει τη ζωή του παλεύοντας με τη νόσο Πάρκινσον εδώ και περισσότερα από τριάντα χρόνια, παραμένει μια από τις πιο αναγνωρίσιμες φιγούρες του παγκόσμιου κινηματογράφου, ταυτισμένος με τον ρόλο του Μάρτι ΜακΦλάι στην τριλογία «Back to the Future». Παρά τη σοβαρή ασθένεια που τον ταλαιπωρεί από τα τέλη της δεκαετίας του ’90, έχει καταφέρει να διατηρήσει δημόσια παρουσία, χιούμορ και μια στάση αξιοπρέπειας που τον έχουν καταστήσει σύμβολο αντοχής.
Γεννημένος στις 9 Ιουνίου 1961 στο Έντμοντον του Καναδά, ως το πέμπτο παιδί μιας πολυμελούς οικογένειας, ο Φοξ μετακινήθηκε σε διάφορες πόλεις λόγω της επαγγελματικής πορείας του πατέρα του, πριν εγκατασταθεί στο Βανκούβερ. Από μικρή ηλικία έδειξε ενδιαφέρον για την υποκριτική και στα 16 του χρόνια πρωταγωνίστησε στην καναδική τηλεοπτική σειρά «Leo and Me», προσελκύοντας το ενδιαφέρον της βιομηχανίας.
Το 1979 μετακόμισε στο Λος Άντζελες, όπου ξεκίνησε ουσιαστικά την αμερικανική του καριέρα, ενώ αναγκάστηκε να προσθέσει το αρχικό «Τζ.» στο όνομά του, καθώς υπήρχε ήδη εγγεγραμμένος ηθοποιός με το ίδιο όνομα. Ο ίδιος είχε σχολιάσει με χιούμορ ότι το αρχικό αυτό σήμαινε «genius».
Η μεγάλη του ευκαιρία ήρθε με την τηλεοπτική σειρά «Family Ties», που ξεκίνησε το 1982 και τον καθιέρωσε στο ευρύ κοινό. Η επιτυχία αυτή άνοιξε τον δρόμο για τον κινηματογράφο, με την ταινία «Teen Wolf» να προηγείται της καθοριστικής στιγμής της καριέρας του.
Η συμμετοχή του στο «Back to the Future» του Ρόμπερτ Ζεμέκις, σε παραγωγή Στίβεν Σπίλμπεργκ, τον εκτόξευσε στην κορυφή του Χόλιγουντ. Παρότι αρχικά τον ρόλο είχε αναλάβει άλλος ηθοποιός, η τελική απόφαση για την αντικατάστασή του και τα επιπλέον γυρίσματα έδωσαν στην ταινία τη μορφή που έγραψε ιστορία, με τεράστια εμπορική και καλλιτεχνική επιτυχία.
Ακολούθησαν δύο ακόμη ταινίες της τριλογίας, ενώ ο Φοξ εδραιώθηκε ως ένας από τους πιο αγαπητούς ηθοποιούς της εποχής. Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 συνέχισε με επιτυχίες όπως το «Doc Hollywood», όμως σύντομα η ζωή του θα άλλαζε δραματικά.
Η διάγνωση της νόσου Πάρκινσον τον έφερε αντιμέτωπο με μια δύσκολη πραγματικότητα, την οποία αρχικά κράτησε ιδιωτική, αποκαλύπτοντάς την δημόσια αρκετά χρόνια αργότερα. Παρά τις δυσκολίες, συνέχισε να εργάζεται για κάποιο διάστημα, μέχρι που η επιδείνωση της υγείας του τον οδήγησε σταδιακά στην αποχώρηση από την ενεργό υποκριτική.
Από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 και έπειτα, περιόρισε τις εμφανίσεις του, στρεφόμενος κυρίως στη φωνητική υποκριτική και στη δράση υπέρ της έρευνας για τη νόσο Πάρκινσον. Ίδρυσε το Michael J. Fox Foundation, έναν από τους σημαντικότερους οργανισμούς χρηματοδότησης ερευνών για τη συγκεκριμένη ασθένεια.
Παντρεμένος από το 1988 με την Τρέισι Πόλαν, με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά, ο Φοξ έχει παραμείνει ενεργός δημόσια παρουσία, παρά τη σωματική του επιβάρυνση, εμφανιζόμενος συχνά με τη βοήθεια αμαξιδίου.
Σήμερα, στα 65 του χρόνια, συνεχίζει να αντιμετωπίζει τη νόσο με αξιοπρέπεια και χιούμορ, παραμένοντας ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα ηθοποιού που ξεπέρασε τα όρια της κινηματογραφικής του καριέρας και μετατράπηκε σε παγκόσμιο σύμβολο επιμονής και δύναμης.
