Εξαιρετικά σημαντική προσθήκη στο Πολεμικό Ναυτικό θα αποτελέσουν οι δύο μεταχειρισμένες ιταλικές φρεγάτες κλάσης Bergamini (FREMM), ο δρόμος για την προμήθεια των οποίων άνοιξε οριστικά την προηγούμενη εβδομάδα στη Ρώμη.
Η συζήτηση για την προμήθεια δύο μεταχειρισμένων σκαφών του τύπου ήταν σε εξέλιξη εδώ και καιρό, και ελπίζεται πως, εφόσον τα πράγματα προχωρήσουν και για την προμήθεια επιπλέον δύο, θα μπορούσε να ανοίξει ο δρόμος για ένα «μοντέλο» αντίστοιχο αυτού που είχε ακολουθηθεί πριν από δεκαετίες για τις φρεγάτες «S», όπου υπήρξε σταδιακή προμήθεια μεταχειρισμένων μονάδων που αποσύρονταν από το πολεμικό ναυτικό της Ολλανδίας. Σημειώνεται πως ιι γαλλοϊταλικές FREMM (Frégate Européenne Multi-Mission στα γαλλικά ή Fregata Europea Multi-Missione στα ιταλικά) αποτελούσαν παλιό «όνειρο» για το Πολεμικό Ναυτικό από την πρώτη δεκαετία του 2000, το οποίο δεν υλοποιήθηκε λόγω της οικονομικής κρίσης. Σημειώνεται πως συνολικά το ιταλικό ναυτικό διαθέτει οκτώ φρεγάτες της «οικογένειας» των FREMM, με την πρώτη να έχει ενταχθεί σε υπηρεσία το 2013.
Οι αλλαγές- τα όπλα
Οι δύο φρεγάτες («Carlo Bergamini» και «Virginio Fasan») είναι πλοία σε εξαιρετική κατάσταση- αποτελούν «κανονικά» πλοία, και όχι «μεταβατικές λύσεις». Ωστόσο, υπάρχει μια σειρά από αλλαγές που επιδιώκονται στα δύο σκάφη.
Μεταξύ αυτών είναι η εγκατάσταση αντιπλοϊκών πυραύλων που υπάρχουν στο ελληνικό οπλοστάσιο (αυτή τη στιγμή έχουν Teseo/Otomat): Η επιλογή είναι μεταξύ Exocet και Harpoon, με τους Exocet, ως αποτελεσματικότερους, να θεωρούνται η ενδεικνυόμενη λύση.
Όσον αφορά στον ανθυποβρυχιακό πόλεμο, η ελληνική επιδίωξη είναι να διαθέτουν και οι δύο σόναρ CAPTAS-4. Στον ιδιαίτερα σημαντικό τομέα της αεράμυνας, είναι ιδιαίτερα σημαντικό το ότι οι δύο φρεγάτες φέρουν τους πυραύλους Aster 30 που διαθέτουν και οι ελληνικές FDI, ωστόσο έχουν από 16 «κελιά» κάθετης εκτόξευσης πυραύλων. Επιδίωξη από ελληνικής πλευράς είναι αυτά να αυξηθούν στα 32– όσα δηλαδή έχουν και οι FDI. Αν και μια τέτοια παρέμβαση αποτελεί σίγουρα πρόκληση από τεχνικής πλευράς, θεωρείται ότι είναι εφικτή, και ως εκ τούτου εξετάζεται ως μια ρεαλιστική επιλογή. Σημειώνεται πως τα δύο σκάφη αυτά χαρακτηρίζονται από υψηλό βαθμό διαλειτουργικότητας με τις άλλες μονάδες/ πλατφόρμες που διαθέτει ήδη το Πολεμικό Ναυτικό.
Πέραν των συγκεκριμένων αλλαγών και της αναγκαίας εκπαίδευσης προσωπικού πάνω στα νέα σκάφη, δεν θεωρείται ότι θα χρειαστεί κάτι επιπλέον προκειμένου τα δύο σκάφη να ενταχθούν κανονικά σε υπηρεσία στο Πολεμικό Ναυτικό, όπου επιδιώκεται να υπηρετήσουν για τουλάχιστον δύο δεκαετίες.
Το κόστος
Η διακρατική συμφωνία για την απόκτηση των δύο φρεγατών ανέρχεται στα 460 εκατομμύρια ευρώ. Πέραν αυτού, όσον αφορά στο συνολικό κόστος, περιλαμβανομένων των προαναφερθεισών αλλαγών, τα πράγματα είναι ακόμα ρευστά. Παλαιότερες εκτιμήσεις για το κόστος (πλοία, οπλισμός, αλλαγές, υποστήριξη, εκπαίδευση) τοποθετούσαν το σύνολο γύρω στα 700 εκατ. ευρώ. Σημειώνεται πως υπήρχαν και εκτιμήσεις που το «έβλεπαν» να πλησιάζει και το 1 δισ. ευρώ, ωστόσο τα 460 εκατ. της συμφωνίας είναι χαμηλότερα από τα 580 εκατ. που είχαν αναφερθεί τότε, οπότε, με βάση τα τωρινά δεδομένα, θεωρείται αρκετά ρεαλιστικό να θεωρηθεί πως θα κινηθεί γύρω στα 700 εκατ. ευρώ.
Και πιθανά ονόματα
Αν και είναι πολύ νωρίς ακόμα για να οριστούν αριθμοί και ονόματα για τις δύο νέες φρεγάτες, «παίζουν» τα ονόματα φρεγατών S που αναμένεται να αποσυρθούν στα επόμενα χρόνια, ή, σε μια περίπτωση, έχει ήδη αποσυρθεί: «Κανάρης», «Νικηφόρος Φωκάς» και «Μπουμπουλίνα» (που είχε αποσυρθεί παλαιότερα). Επίσης, καθώς πρόκειται για μεγάλα σκάφη, ένα δεύτερο σενάριο «βλέπει» τα ονόματα να προέρχονται από τα θρυλικά «θηρία» του Πολεμικού Ναυτικού- «Λέων», «Πάνθηρ», «Αετός», «Ιέραξ».
Ένα τρίτο σενάριο που έχει κυκλοφορήσει κυρίως online «θέλει» τις δύο φρεγάτες να παίρνουν ονόματα όπως «Μεγίστη» και «Στρογγύλη», για λόγους συμβολισμού, ωστόσο θεωρείται αρκετά μακρινό.
