Η Σελήνη ενδέχεται να δημιουργήθηκε μέσα σε μόλις λίγες ώρες μετά από κολοσσιαία σύγκρουση ανάμεσα στη Γη και σε έναν πρωτοπλανήτη στο μέγεθος του Άρη νωρίς στην ιστορία του Ηλιακού Συστήματος, στο πλαίσιο μιας θεωρίας που προέρχεται από νέες προσομοιώσεις οι οποίες λαμβάνουν υπόψιν το πώς η εσωτερική θερμοκρασία των «νεαρών» πρωτοπλανητών επηρεάζει τις γεωλογικές τους ιδιότητες- και ως εκ τούτου τις συγκρούσεις τους.
Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα του Space.com, το σενάριο αυτό έχει εξελιχθεί στην κυρίαρχη θεωρία περί του σχηματισμού της Σελήνης, σε μεγάλο βαθμό χάρη στη δουλειά της πλανητικής επιστήμονα Ρόμπιν Κάναπ. Από το 2001 έχει πραγματοποιήσει πολλές προσομοιώσεις που περιγράφουν πώς ένα σώμα στο μέγεθος του Άρη ονόματι Θεία συγκρούστηκε με τη Γη σε γωνία που είχε αποτέλεσμα να εκτιναχθούν συντρίμμια σε τροχιά γύρω από την πρώιμη Γη.
Άλλοι ερευνητές εργάζονται επίσης πάνω σε αυτό: Η Αντίν Ντέντον του South-west Research Institute ηγήθηκε ομάδας που πραγματοποίησε κάποιες από τις πιο λεπτομερείς προσομοιώσεις όσον αφορά στη σύγκρουση ακόμα, λαμβάνοντας υπόψιν κάποιες από τις γεωλογικές ιδιότητες των κόσμων που συγκρούονται.
«Τα μοντέλα έχουν εξελιχθεί για να περιλαμβάνουν την αντοχή της ύλης, κάτι που είναι πραγματικά σημαντικό όταν μελετάς συγκρούσεις μεταξύ μικρότερων σωμάτων όπως αστεροειδείς…δεν ήμασταν βέβαιοι αν θα έπαιζε ρόλο στη Σελήνη ή όχι. Όταν κάναμε τις προσομοιώσεις, διαπιστώσαμε πως πραγματικά παίζει ρόλο».
Όπως αποδεικνύεται, τα θερμότερα σώματα είναι πιο αδύναμα από τα ψυχρότερα. Αφού οι πλανήτες σχηματίστηκαν, ήταν ακόμα θερμοί μέσα από τον σχηματισμό τους, που θα μπορούσε να είχε επηρεάσει τη δύναμη του υλικού τους. Δεδομένου ότι η πρόσκρουση έλαβε χώρα όχι πολύ μετά τον σχηματισμό του Ηλιακού Συστήματος, αυτό θα επηρέαζε τη σύγκρουση με τη Θεία, μα ο βαθμός για αυτό εξαρτάται ακριβώς από το πότε η σύγκρουση έλαβε χώρα και πόσο κρύωσε η Θεία.
Όταν η Θεία έπεσε στη Γη, καταστράφηκε ολοσχερώς. Ενώ μεγάλο μέρος αυτού που είχε απομείνει από τον κατεστραμμένο πυρήνα σιδήρου της Θείας βούλιαξε στη Γη, ένας μεγάλος δακτύλιος συντριμμιών γύρω από τη Γη σχημάτισε τη Σελήνη. Η κύρια επίδραση της υψηλότερης θερμοκρασίας σε στρώματα της Θείας θα επηρέασε τη δυνατότητά της να αποσυντεθεί κατά την πρόσκρουση και να απορροφήσει το momentum της πρόσκρουσης. Αυτό, με τη σειρά του, θα επηρέασε το πώς συντρίμμια εξαπλώθηκαν γύρω από τη Γη για να σχηματιστεί η Σελήνη. Ως εκ τούτου, περιλαμβάνοντας διάφορες θερμοκρασίες και αντοχές υλικών στις προσομοιώσεις, η ομάδα της Ντέντον ήταν σε θέση να εξετάσει καλύτερα την πρόσκρουση και τον ακόλουθο σχηματισμό της Σελήνης.
Προηγούμενες προσομοιώσεις έχουν δείξει δύο πιθανά σενάρια: Ένα είναι πως το δαχτυλίδι των συντριμμιών βρισκόταν γύρω για αρκετό χρόνο, επιτρέποντας να σχηματιστεί σταδιακά η Σελήνη. Το άλλο, που είχε παρουσιαστεί σε προσομοιώσεις της NASA το 2022, αφήνει να εννοηθεί πως η Σελήνη σχηματίστηκε μέσα σε ώρες.
Τα μοντέλα της Ντέντον ενισχύουν πλέον το ενδεχόμενο του δεύτερου σεναρίου: Αν η Θεία ήταν ψυχρότερη, κάτι που σημαίνει ότι η πρόσκρουση έλαβε χώρα λίγο αργότερα στην ιστορία του Ηλιακού Συστήματος, ίσως 100-150 εκατομμύρια χρόνια μετά τη δημιουργία των πλανητών, τότε το δαχτυλίδι των συντριμμιών θα είχε σχηματιστεί έτσι ώστε να μπορέσει η Σελήνη να σχηματιστεί σταδιακά. Και επειδή ήταν πιο ανθεκτική, μεγαλύτερο μέρος της θα είχε επιζήσει της σύγκρουσης, ώστε να συγχωνευτεί με τη Γη.
Από την άλλη πλευρά, μια θερμότερη Θεία που έπεσε στη Γη λιγότερο από 60 εκατομμύρια χρόνια μετά τον σχηματισμό των πλανητών θα δημιουργούσε ένα σενάριο όπου η Σελήνη θα μπορούσε να σχηματιστεί πολύ γρήγορα, ενώ η ίδια η Θεία θα καταστρεφόταν.
«Ανάλογα με το πόσο θερμές ήταν η Γη και η Θεία πριν τη σύγκρουση, η πρόσκρουση μπορεί να καταστρέψει τη Θεία και να παράξει αυτόν τον τεράστιο δίσκο συντριμμιών που σχηματίζει τη Σελήνη» είπε η Ντέντον. «Μα όταν χρησιμοποίησα τις ίδιες παραμέτρους όπως τα αρχικά μοντέλα πρόσκρουσης…εντός πέντε ωρών, αναδύθηκε ένα ακέραιο φεγγάρι».
