Επιστήμονες των κινεζικών ενόπλων δυνάμεων παρουσίασαν ένα εξαιρετικά φιλόδοξο σχέδιο για την ανάπτυξη ενός πυρηνοκίνητου τανκ, οπλισμένου με ηλεκτρομαγνητικό πυροβόλο (railgun) ικανό να πλήττει στόχους σε απόσταση μέχρι 450 χλμ, ενδεχομένως για μετά το 2045.
Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα της South China Morning Post, το σχέδιο παρουσιάζεται σε επιστημονικό άρθρο που δημοσιεύτηκε τον Ιούνιο στο Acta Armamentarii. Το άρμα μάχης προορίζεται να είναι 60 τόνων και να διαθέτει έναν μικρό, αρθρωτό πυρηνικό αντιδραστήρα των 10 megawatt και ένα railgun των 50 megajoule. To paper συνέταξαν ερευνητές του Inner Mongolia First Machinery Group, που ασχολείται με την ανάπτυξη και κατασκευή τεθωρακισμένων, και του Ινστιτούτου Τεχνολογίας του Πεκίνου.
Οι ερευνητές προτείνουν μία πορεία ανάπτυξης τριών σταδίων. Πριν το 2035, η εστίαση θα είναι στην ενσωμάτωση ηλεκτρομαγνητικών όπλων σε υπάρχουσες πλατφόρμες (σημερινά άρματα μάχης) χρησιμοποιώντας τεχνολογικά «ώριμα» συστήματα, με το άρθρο να «κοιτά» προς την κατεύθυνση ενός 60 τόνων άρματος μάχης και ένα ηλεκτρομαγνητικό όπλο των 10 MJ και εμβέλειας 150 χλμ, καθώς και έναν κινητήρα ντίζελ ιπποδύναμης 1.500 αλόγων και «ηλεκτρομαγνητική θωράκιση» των 2MJ.
Μεταξύ του 2035 και του 2045 το προτεινόμενο σχέδιο θα κινηθεί προς την κατεύθυνση όπλων υψηλότερης ενέργειας και μεγαλύτερων δυνατοτήτων αποθήκευσης ενέργειας, με όπλο των 20MJ και εμβέλειας 300 χλμ, και θωράκιση των 10MJ, με κινητήρα 2.000 αλόγων, μπαταρίες solid-state κ.α.
China mulls building nuclear-powered tank with 450km-range railgun in 2 decades https://t.co/jODm5B3DWd
— South China Morning Post (@SCMPNews) September 15, 2026
Μετά το 2045 οι ερευνητές σκοπεύουν να αναπτύξουν ένα πλήρως πυρηνοκίνητο τανκ με railgun των 50MJ. Το όπλο του θεωρητικά θα μπορούσε να «πιάσει» τα 3,5 χλμ/ δευτερόλεπτο, με εμβέλεια (θεωρητική πάντα) περίπου 450 χλμ.
Όσον αφορά στον αντιδραστήρα, θα πρέπει να μπορεί να χωρέσει μέσα σε δύο κυβικά μέτρα, ενώ η θωράκισή του για τη συγκράτηση της ραδιενεργού ακτινοβολίας θα πρέπει να ζυγίζει όχι πάνω από 3 τόνους. Ο αντιδραστήρας παραμένει το λιγότερο «ώριμο» μέρος του προτεινόμενου συστήματος, με το επιστημονικό άρθρο να αναγνωρίζει πως στην παρούσα φάση βρίσκεται σε μεγάλο σταθμό σε επίπεδο προσομοίωσης. Ακόμη, μεγάλη πρόκληση είναι η διαχείριση της θερμότητας, καθώς και η διασφάλιση της αντοχής του αντιδραστήρα στους κραδασμούς.
Το κατά πόσον θα ήταν ρεαλιστικό ή πρακτικό ένα τέτοιο όχημα, ωστόσο, είναι από μόνο του ένα σημαντικό ερώτημα. Ο αντιδραστήρας θα αύξανε κατακόρυφα το βάρος και τον απαιτούμενο χώρο, ενώ ακόμα και αν μιλούσαμε για ένα όχημα που κινείται με απεριόριστη ενέργεια, το πλήρωμά του θα χρειαζόταν και πάλι ξεκούραση, καθώς και πυρομαχικά. Επίσης, δεδομένης της πρόκλησης που αντιμετωπίζουν τα τεθωρακισμένα εν γένει σήμερα από τα drones και τους κατευθυνόμενους αντιαρματικούς πυραύλους, σημαντικό ζήτημα θα ήταν το τι θα συμβεί στον αντιδραστήρα σε περίπτωση καταστροφής/ αχρήστευσής του.
Στην άλλη πλευρά, ωστόσο, ένα τέτοιο όχημα θα μπορούσε να υποστηρίξει ένα τεράστιο εύρος οπλικών συστημάτων, περιλαμβανομένων ενεργειακών όπλων, ισχυρών ραντάρ και συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου κλπ. Επίσης, το όχημα θα μπορούσε να είναι μη επανδρωμένο.
Η προοπτική για πυρηνοκίνητα άρματα μάχης είχε εξεταστεί και στο παρελθόν, στα πρώτα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, που υπήρχε μεγάλη διάθεση για πειραματισμό πάνω στη χρήση της ατομικής ενέργειας. Από τις ΗΠΑ είχε εμφανιστεί το Chrysler TV-8, που στην ουσία ήταν ένας θηριώδης πυργίσκος πάνω σε ένα σχετικά μικρό σασί. Η συγκεκριμένη ιδέα εγκαταλείφθηκε το 1956. Μία άλλη ήταν το R-32, ως πιθανός αντικαταστάτης του Μ-48 Patton. Σε κάθε περίπτωση, τα σχέδια κρίθηκαν μη πρακτικά, κυρίως λόγω των κινδύνων που συνεπάγονταν.
Αξίζει να σημειωθεί ότι από πλευράς της Σοβιετικής Ένωσης δεν φαίνονται να υπήρξαν σχέδια για πυρηνοκίνητα άρματα, ωστόσο υπήρξε δραστηριοποίηση σε άλλες κατευθύνσεις, όπως ο σχεδιασμός τεθωρακισμένων με γνώμονα τη μεγάλη αντοχή σε συνθήκες πυρηνικού πολέμου, ή ακόμα και αρμάτων που θα ήταν σε θέση να εξαπολύουν πυρηνικά όπλα.
Με πληροφορίες από South China Morning Post, National Interest, Interesting Engineering
