Ο Λιονέλ Μέσι γνωστοποίησε τη Δευτέρα (31/8), μέσω ανάρτησής του στο Instagram, την απόφασή του να αποχωρήσει από την εθνική ομάδα της Αργεντινής. Ο 39χρονος σούπερ σταρ της Ίντερ Μαϊάμι προχώρησε στην ανακοίνωση περίπου ένα μήνα μετά την ήττα της «Αλμπισελέστε» από την Ισπανία στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου, αλλά και τον θάνατο του πατέρα και μάνατζέρ του, Χόρχε Μέσι.
«Έχει περάσει αρκετός καιρός από τον τελικό και μετά από πολλή σκέψη, θέλω να ανακοινώσω σε όλους ότι αποσύρομαι από την εθνική ομάδα. Είναι μια απόφαση που εξακολουθεί να πονάει βαθιά, αλλά καταλαβαίνω ότι η στιγμή είναι η κατάλληλη», έγραψε ο οκτώ φορές κάτοχος της Χρυσής Μπάλας στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram.
Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που ο Μέσι αποφασίζει να αποχωρήσει από το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα. Ο πρώην παίκτης της Μπαρτσελόνα είχε ανακοινώσει την απόσυρσή του και το 2016, ωστόσο επέστρεψε ενόψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018 και τέσσερα χρόνια αργότερα πανηγύρισε την κατάκτηση του τροπαίου στο Κατάρ.
Στα 39 του, ο Αργεντινός συνεχίζει να αγωνίζεται στην Ίντερ Μαϊάμι στις ΗΠΑ, όμως το τελευταίο διάστημα έχει βρεθεί αντιμέτωπος με σημαντικές προσωπικές και αγωνιστικές εξελίξεις. Εκτός από την ήττα στον τελικό της 19ης Ιουλίου απέναντι στην Ισπανία στη Νέα Υόρκη, ο θάνατος του πατέρα του, Χόρχε Μέσι, σε ηλικία 68 ετών, τον επηρέασε ιδιαίτερα.
Μάλιστα, στα μέσα Αυγούστου είχε δηλώσει ότι πλέον δεν έβλεπε τον εαυτό του να συνεχίζει να αγωνίζεται «για πολύ ακόμα».
Η ανακοίνωση του Μέσι:
Μετά από αυτό το διάστημα που πέρασε από τον τελικό και αφού το σκέφτηκα πολύ, θέλω να ανακοινώσω σε όλους ότι αποσύρομαι από την Εθνική ομάδα…
Ήταν μια απόφαση που πόνεσε και συνεχίζει να πονάει βαθιά στην ψυχή μου, όμως καταλαβαίνω ότι ήρθε η στιγμή. Σας ορκίζομαι ότι πάντοτε τα έδινα όλα, όχι μόνο τα τελευταία χρόνια που κατακτήσαμε τα πάντα, αλλά και νωρίτερα. Πάντα πάλευα και τα έδινα όλα για αυτή τη φανέλα, για να σας χαρίζω χαρές και να σας κάνω να νιώθετε περήφανοι που είστε Αργεντινοί μέσα από το ποδόσφαιρο.
Έχει μείνει λίγος χρόνος και οι κύκλοι αρχίζουν να κλείνουν, και αυτός είναι ένας που με πονάει πολύ. Αγαπώ, αγάπησα και θα αγαπώ πάντα το να βρίσκομαι στην Εθνική. Έδωσα ό,τι είχα, δεν έχω πλέον κάτι άλλο να προσφέρω και, επιπλέον, έρχονται από πίσω πολύ σπουδαία παιδιά που αξίζουν να βρίσκονται εδώ.
Σας ευχαριστώ για όλη την αγάπη που μου δείξατε αυτά τα 20 χρόνια. Θα μου λείψει πολύ να σας ακούω από μέσα. Τώρα θα είμαι ένας από εσάς, θα υποστηρίζω και θα ενθαρρύνω πάντα την ομάδα από έξω (στα καλά και στα άσχημα, ακόμα περισσότερο).
Ευχαριστώ την οικογένειά μου που ήταν πάντα δίπλα μου, που με συνόδευσε σε αυτό το τόσο όμορφο αλλά δύσκολο ταξίδι. Ευχαριστώ κάθε προπονητή, συμπαίκτη και παράγοντα με τον οποίο είχα την ευκαιρία να συνεργαστώ. Κρατάω μαζί μου αναμνήσεις και ανεπανάληπτες στιγμές που έζησα.
Φεύγω έχοντας την ηρεμία και την περηφάνια ότι, μαζί με τους συμπαίκτες μου, σας χαρίσαμε στιγμές που μοιάζουν βγαλμένες από όνειρο. Ήταν τρέλα που το έζησα μαζί σας. Σας αγαπώ!
Ευχαριστώ τον Θεό που με έκανε Αργεντινό.
Πάμε Αργεντινή!
*Αυτά τα λόγια τα έγραψα στις 21 Ιουλίου, δύο ημέρες μετά τον τελικό. Πλέον, μετά τον θάνατο του πατέρα μου, είμαι ακόμη πιο πεπεισμένος από πριν.
