Σήμερα κλίνουμε ευλαβικά το γόνυ στη μνήμη των χιλιάδων νεκρών και αγνοούμενων που έπεσαν ηρωικά μαχόμενοι, «τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι», στη Μεγαλόνησο.
Πενήντα δύο χρόνια μετά και η πληγή παραμένει χαίνουσα για τον απανταχού ελληνισμό, όχι μόνο γιατί πρόκειται για δεύτερη σε μέγεθος καταστροφή μετά τη μικρασιατική, αλλά και για το γεγονός ότι πολλές από τις πτυχές της κυπριακής τραγωδίας παραμένουν ακόμη και σήμερα στο σκοτάδι.
Με μία απαράδεκτη απόφαση υπουργικού συμβουλίου το 1975 (45/7-3-1975) της τότε κυβέρνησης εθνικής ενότητας, πάγωσε κάθε διαδικασία έρευνας και ποινικής δίωξης των υπαιτίων του πραξικοπήματος που προκάλεσε την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και από τότε ολόκληρο το κυπριακό ζήτημα θάφτηκε κυριολεκτικά στη λήθη.
Και το 2017 ο δήθεν «Φάκελος της Κύπρου» που παραδόθηκε στη Βουλή των Αντιπροσώπων της Κύπρου δεν ήταν τίποτε άλλο παρά «στάχτη στα μάτια» μιας εθνικής τραγωδίας, οι συνέπειες της οποίας στοιχειώνουν ακόμη και σήμερα ολόκληρο τον ελληνισμό.
Ντροπή στο χουντικό συνονθύλευμα που βύθισε τον ελληνισμό στο πένθος, αφήνοντας πίσω του χιλιάδες νεκρούς και τη Μεγαλόνησο διχοτομημένη!
Ντροπή σε όλους τους πολιτικούς και στρατιωτικούς εκείνης της τραγικής περιόδου που άφησαν απροστάτευτη την Κύπρο με το πρόσχημα ότι «κείται μακράν»!
Ντροπή για την ελληνική και κυπριακή πολιτεία που, 52 χρόνια μετά, δεν δικάστηκε ούτε ένας για την προδοσία της Κύπρου! Ούτε ένας!
Μήπως αυτός είναι ο λόγος που ο Φάκελος της Κύπρου δεν άνοιξε και δεν θ´ ανοίξει ποτέ;
*Ο κ. Ευάγγελος Στεργιούλης είναι Διδάκτωρ Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου και Υποστράτηγος ε.α. της Ελληνικής Αστυνομίας.
