Μια χώρα που πέρασε από οικονομικές συμπληγάδες. Βιώνει μέχρι σήμερα τη ανέχεια της πολίτικης κατρακύλας, και τη τοξικότητα. Το κατεστημένο προσπαθεί να φτιάξει Πολιτικούς Δούρειους Ίππους ώστε να εξοντώσει το αντίπαλο διακριτικά . Αλλά δε τα καταφέρνει. Όσο περνούν τα χρόνια , τα κόμματα κατασκευάζουν «ίππους» για να καλύψουν λάθη και αστοχίες, χρησιμοποιώντας μια εσκεμμένη ασάφεια που δε αφήνει περιθώρια παρά μόνο για παρερμηνείες.
Όμως, όσο κυλά ο πολίτικος χρόνος και έρχονται πιο κοντά οι κάλπες, το σκηνικό αλλάζει σημαντικά. Με δεδομένα τα των δημοσκοπήσεων, περίπου ένα χρόνο από τώρα τι θα ακούσουμε και τι θα διαβάσουμε; Ένας θεός ξέρει. Όλοι έχουν βγει στο κυνήγι της ψήφου με σημαίες, καπελά βγαλμένα απ τα σεντούκια του χρόνου με άλλοτε παλιά κόμματα να αλλάζουν χρώμα και παράταξη σε χρόνο ρεκόρ λες και αλλάζουν δέρμα. Αλλά το δηλητήριο υπάρχει πάντα εκεί!
Οι πολιτικοί με τα λεγόμενα τους δημιουργούν μια πολιτική μιζέρια και μια Βαβέλ, που δε αφήνει περιθώρια για μια ευνοούμενη και φυσιολογική προεκλογική περίοδο. Αρχίζουν να βγάζουν από το ντουλάπι και το συρτάρι βίντεο, συνθήματα και ατάκες, μεμονωμένα και κομμένα και ραμμένα από συνεντεύξεις, ώστε να υποβαθμίζουν τη πολιτική οντότητα του ενός κόμματος απέναντι στο άλλο. Λες και βρίσκονται σε αρένα με ταύρους και παλεύουν για το ποιος θα νικήσει. Αυτό που τρομάζει είναι ότι υπάρχουν στελέχη που αυτοδιαλύονται και αυτοπροτείνονται, χάνοντας προνόμια και έδρες στο βωμό μιας απόλυτης παράνοιας .
Αυτό που λείπει στο αέναο αγώνα για τη πολιτική επιβίωση είναι η Αλήθεια και ο Σεβασμός στους θεσμούς. Το πιο αλάνθαστο κριτήριο πολίτικης ισότητας είναι η αλήθεια, την όποια με αφελή τρόπο προσπαθούν να λασπώσουν, να τη μαυρίσουν, να στολίζουν με μιζέρια. Με αυτό το τρόπο δείχνουν ποσό λίγο εμπιστεύονται το κριτήριο του ψηφοφόρου–πολίτη, ο οποίος ζει και αναπνέει παρά τη δυσκολία που βιώνει καθημερινά.
Υπάρχει αναγνώριση ; Η κοινωνία κρατά αυτό που βλέπει. Να την οδηγούν σε ένα απολυτό κιτρινισμό που την ρίχνει σε μια κατρακύλα που καταλήγει σε βούρκο.
Αυτό που λείπει από τη κοινωνία απ τη χώρα γενικότερα, είναι η πολιτική ωριμότητα και ο καθαρός πολίτικος λόγος. Έμαθαν να τα ισοπεδώνουν όλα προς τέρψιν των δικών τους φιλοδοξιών και όχι με κέντρο το πολίτη.
Ως πολίτης δε με ενδιαφέρει να ακούσω όμορφα λόγια , αλλά ποιος θα στηρίξει τη ζωή που θέλω να ζήσω εγώ. Όχι για αυτή που μου επιβάλλεται. Ζητώ να φτιαχτεί ένα πλαίσιο ασφαλές, χωρίς μισολογα, όπου η καθημερινότητα μου δεν θα είναι αβέβαιη. Αυτό που λείπει από μια ευρωπαϊκή χώρα είναι η σωστή τακτική,ακόμη και η συγκυβέρνηση γίνεται γρίφος αν χρειαστεί. Όταν η στείρα άρνηση πλανάται, πως θα πιστέψει ο ψηφοφόρος πως το αύριο θα είναι δομημένο σωστά;
Όταν επιστρέψει ο καθαρός πολίτικος λόγος και η επιχειρηματολογία, τότε και μόνο τότε, θα πάψουν να υπάρχουν δούρειοι ίπποι … Τότε θα εξαλείφει οριστικά η πολιτική μιζέρια, αυτή που κόβει κάθε ανάσα καθαρού πολιτικού αέρα…
