Αναντίλεκτα, η τουρκική απειλή στον 21ο αιώνα εναντίον του Ελληνισμού (Ελλάδα και Κύπρος) δύναται να χαρακτηριστεί εκτεταμένη και υπαρξιακή.
Εκτεταμένη, γιατί δεν έχει συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα ενώ διευρύνεται τόσο σε πολλαπλά πεδία όσο και σε επιχειρησιακές δυνατότητες.
Υπαρξιακή, καθώς αφορά τόσο τον πυρήνα της εθνικής κυριαρχίας Ελλάδας- Κύπρου (Αλλαγή Συνόρων/Ευθεία Αμφισβήτηση κυριαρχίας Ελληνικών Νήσων) όσο και ζωτικά συμφέροντα που αφορούν τον κατεξοχήν ρόλο της Ελλάδας στο περιφερειακό γίγνεσθαι (Απόπειρα Φινλανδοποίησης με στέρηση εφαρμογής της πρόνοιας του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας).
Η σύγχρονη τουρκική αντίληψη του Εξαναγκασμού (Zorlama), εδράζεται σε επιθετικές επιχειρησιακές λογικές προληπτικής δράσης (Ileri Savunma) ως αναπόσπαστο κομμάτι των ολιστικών επιχειρήσεων υβριδικού πολέμου (Hibrit Savaş)
Σ αυτό το πλαίσιο εξαιρετικά σημαντική λογίζεται η λεγόμενη τριπλή διάσταση της έννοιας της “Πολιορκίας” (Κυşatma, Muhasara, Abluka) και κυρίως η έννοια του Πολιορκητικού Δακτυλίου (Kuşatma Halkasi) όπου η επιλεγμένη περιοχή του αντιπάλου( εν προκειμένω περιοχές της Ελλάδας και της Κύπρου) υπόκειται σε Ψηφιακή Ηλεκτρονική Παράλυση και στη συνέχεια Στρατηγικό Εγκλωβισμό και εν τέλει Υβριδικό Αποκλεισμό..καθιστάμενη κατ ουσίαν Όμηρος των τουρκικών προθέσεων και σχεδιασμών.
Αυτού του τύπου οι Επιχειρήσεις βασίζονται στο λεγόμενο Τέμπο Επικράτησης (Overwhelming Tempo) και περιλαμβάνουν Ενιαίο Δικτυοκεντρικό πλαίσιο εδραζόμενο στη Τεχνολογική Υπεροχή και στην Ταχύτητα Διαμόρφωσης Τετελεσμένων σ όλα τα πεδία. Η αιγίδα της Διαμόρφωσης Γνωσιακού Ελέγχου επί του Πεδίου (Perception Management), ήτοι η ψηφιακή συγχώνευση πληροφοριών η επικράτηση αφηγημάτων και ο έλεγχος των πληροφοριών και της επιρροής στη ζώνη επιχειρήσεων αποτελεί τη συγκολλητική ουσία των σύγχρονων τουρκικών υβριδικών επιχειρήσεων.
Τι δύναται να αντιτάξει η Ελλάδα;
Προς μια σύγχρονη εφαρμογή των διδαγμάτων του Νικηφόρου Φωκά
Εμπνεόμενη από τις θεμιτές αναλογίες και εφαρμογές στο σύγχρονο πεδίο ολιστικών επιχειρήσεων η ελληνική πλευρά δύναται να υιοθετήσει κομμάτια της υψηλής στρατηγικής και της επιχειρησιακής αντίληψης του Αυτοκράτορος Νικηφόρου Φωκά του επιλεγόμενου “Ωχρού Θανάτου των Σαρακηνών”..
Το επιχειρησιακό μοντέλο του Νικηφόρου Φωκά εδραζόταν σε αυτό που ονομάζεται στη σύγχρονη ορολογία ως Προ-σχεδιασμένη Εκμετάλλευση Τρωτοτήτων του Αντιπάλου (Pre Planned Vulnerabilities Exploitation).
Ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας σχεδίασε επί χρόνια εκστρατείες κατά των Αββασιδών και Χαμδανιδών επί τη βάσει λεπτομερούς ανάλυσης τρωτοτήτων των Σαρακηνών τόσο σε ζητήματα Επιμελητείας υπολογίζοντας τον χρόνο της τακτικής ανταπόκρισης του Χαλιφάτου όσο και του τρόπου επίτευξης συντριπτικών πληγμάτων από τον Βυζαντινό Στρατό μέσω επιχειρησιακών καινοτομιών (όπως εγράφη στα Praecepta Militaria).
Ακολούθως εφήρμοσε τη στρατηγική της διαρκούς πίεσης και της αποδιοργάνωσης των Σαρακηνών μέσω του συνδυασμού Ψυχολογικών Επιχειρήσεων και Ασύμμετρων Τακτικών με στόχο την Παράλυση της Αραβικής Γραμμής Επιχειρήσεων.(Όπως περιγράφεται στο περίφημο De Velitatione Bellica).
Ο Νικηφόρος Φωκάς όπως αναφέρει ο Gustave Schlumberger, περιέγραφε τη στρατηγική προσέγγισή του με τη μορφή της Θύελλας (Άγε λαέ του Χαρράν, ουαί σοι: Ιδού οι στρατοί των Ελλήνων ενσκήψαντες εφ’ υμάς ως η θύελλα.)
Στη σύγχρονη πραγματικότητα του 21ου αιώνα, η Ελλάδα δύναται να δομήσει την Αποτρεπτική της Ισχύ διαλύοντας τον επιχειρούμενο τουρκικό Πολιορκητικό Δακτύλιο εδραζόμενη στις διαχρονικές αρχές του κορυφαίου Αυτοκράτορα της Μακεδονικής Δυναστείας:
Δόμηση μιας Σφύρας και ενός Άκμονος, υπό ένα δικτυοκεντρικό πλαίσιο..όπου ο Άκμων θα αποτελείται από μια ολοκληρωμένη αμυντική αρχιτεκτονική ικανή να προσφέρει λύσεις σε κάθε στάδιο του sensor to shooter loop..και να προσδίδει επαυξημένες δυνατότητες στο φάσμα της COP..(Common Operating Picture).
Δεν αρκεί όμως μόνο η δημιουργία ενός “Φονικού Ιστού” (kill web) αλλά η αύξηση του P kill στη λογική του συσχετισμού ακρίβειας και υπέρ επάρκειας μέσων.
Καθώς τα παλαιότερα μοντέλα Αποτροπής είναι παρωχημένα, η συνδρομή της μελέτης των εκστρατειών του Νικηφόρου Φωκά είναι ανεκτίμητη καθώς δίνει το παράδειγμα της Overwhelming Capacity..της υπερ αναγκαίας ποσότητας Όπλων/ Πυρομαχικών και μάλιστα στη λογική της ταχείας ανατροφοδότησης των συστημάτων.
Ακόμη πιο αναγκαία είναι η δημιουργία της Σφύρας την οποία εφήρμοσε ο Βυζαντινός Αυτοκράτωρ με τους Κλιβανάριους (Κατάφρακτοι βαρύ ιππικό) ως μονάδα αιχμής.
Η σύγχρονη ελληνική Σφύρα επιβάλλεται να αφορά Ευέλικτες Μονάδες με Συντριπτική Ισχύ Πυρός.
Όπως κατέδειξε η ρωσοουκρανική σύγκρουση σ έναν Πόλεμο Φθοράς και σε Διάφανο Πεδίο Μάχης, η Ενδοπολεμική Αποτροπή (Intra war deterrence) είναι εφικτή σε ένα ποσοστό εφόσον οι επιθετικές δυνατότητες και των δύο δεν δύναται να κατασταλούν συντριπτικά.
Η δυνητική στρατιωτική συντριβή ενός τουρκικού πολιορκητικού επιχειρησιακού δακτυλίου προϋποθέτει την επιβίωση της κρίσιμης μάζας των επιθετικών και αμυντικών μέσων που διαθέτει η Ελλάδα..και η δυναμική αυτή δεν είναι γραμμική..
Πρωτίστως όμως η σύγκρουση κρίνεται στο γνωσιακό επίπεδο της υψηλής στρατηγικής..
Ο Νικηφόρος Φωκάς εφήρμοσε τις αρχές του λεγόμενου διπλού βρόγχου (Double Loop Modelling/learning) αναφορικά με τη δημιουργία ενός αξιόμαχου επαγγελματικού στρατεύματος και των δυνατοτήτων συντήρησης ενός στρατιωτικού οργανισμού που καινοτομεί.
Δεν πρόλαβε να εφαρμόσει τον τρίτο βρόγχο μάθησης (triple loop modelling) να αλλάξει καθολικά τον σκοπό της Υψηλής Στρατηγικής της Αυτοκρατορίας αν και το έπραξαν οι επίγονοί του.
Νίκησε γιατί υιοθέτησε έναν ολιστικό τρόπο του μάχεσθαι μελετώντας πραγματείες του ένδοξου παρελθόντος εφαρμόζοντάς τες με καινοτομικό τρόπο στην εποχή του. Μελέτησε τους Άραβες ενδελεχώς και διέκρινε το κέντρο βάρους της Ισχύος τους. Η Συρία η Κύπρος και η Κρήτη ως ορμητήρια και ως ενιαία γραμμή υποστηρίξεως του Χαλιφάτου.
Αντιστοίχως η Ελλάδα βρίσκεται στη διαδικασία μιας μεταρρύθμισης στην Άμυνα έχοντας να αντιμετωπίσει έναν αντίπαλο που ήδη έχει αλλάξει στρατηγικό προσανατολισμό καθώς υιοθετεί σταδιακά στρατηγική προληπτικής επιθετικής δράσης.
Η μελέτη των πραγματειών και των εκστρατειών του Νικηφόρου Φωκά προσφέρει πολύτιμα διδάγματα για το παρόν και το μέλλον της ελληνικής στρατηγικής.
Καθώς ο” Ωχρός Θάνατος των Σαρακηνών” έλαβε το προσωνύμιο αυτό από τους Άραβες γιατί τους κατανίκησε πρωτίστως στο γνωσιακό επίπεδο της Στρατηγικής, η Ελλάδα δύναται και οφείλει να βρίσκεται βήματα μπροστά απ τον τουρκικό σχεδιασμό ο οποίος ναι μεν είναι μεθοδικός στερείται όμως πρωτοτυπίας.
*
Το άρθρο αυτό εδράζεται στο κεφάλαιο Στρατηγικά και Επιχειρησιακά Δόγματα Διαδρομές από την Αρχαιότητα στον 21ο αιώνα απ το επικείμενο βιβλίο του Κωνσταντίνου Λαμπρόπουλου Belli Scientia από τις εκδόσεις Σιδέρη
