Τα πρώτα ναυάγια που συνδέονται με τους πραγματικούς πειρατές της Καραϊβικής στις Μπαχάμες ανακαλύφθηκαν από μια διεθνή ομάδα θαλάσσιας αρχαιολογίας.
Ο Μαυρογένης και ο Κάλικο Τζακ Ράκαμ ήταν μεταξύ των πειρατών που, μεταξύ του 1690 και του 1720, μετέτρεψαν το Νασάου στο νησί Νιού Προβιντένς σε λημέρι όπου σχεδίαζαν ποια πλοία θα κουρσάρευαν στην ανοιχτή θάλασσα αλλά και μοίραζαν τη λεία τους.
Μετά την πρώτη επίσημη άδεια κατάδυσης στην κλειστή ζώνη του λιμανιού του Νασάου, μια αποστολή εντόπισε έξι ναυάγια, τρία από τα οποία χρονολογούνται στην «χρυσή εποχή της πειρατείας».
Οι πειρατές ήταν γνωστοί για το ότι κατέστρεφαν τα αποδεικτικά στοιχεία των εγκλημάτων τους, βάζοντας φωτιά στα πλοία που είχαν καταλάβει, αφού είχαν λεηλατήσει το προσοδοφόρο φορτίο, τα κανόνια και τον εξοπλισμό τους. Ανάμεσα στα σημαντικότερα ευρήματα ήταν το απανθρακωμένο σκαρί ξύλινου πλοίου, το οποίο βρέθηκε θαμμένο κάτω από πέτρες που χρησιμοποιούνταν ως έρμα για τη σταθεροποίηση του σκάφους.
Τα περιστρεφόμενα κανόνια, τα οποία ήταν τοποθετημένα σε άξονες, αποτελούσαν τα όπλα επιλογής των πειρατών για να σπέρνουν τον πανικό στα καταστρώματα των εχθρικών πλοίων. Οι αρχαιολόγοι βρήκαν αυτό που περιέγραψαν ως ένα τέτοιο παράδειγμα – «μια κάρτα επισκεπτηρίου πειρατικών επιθέσεων», όπως είπαν – μαζί με ένα σιδερένιο κανόνι και μια στοίβα από 25 μολύβδινες σφαίρες μουσκέτου, καθώς και μια πέτρα λείανσης για το ακόνισμα σπαθιών.
Τα ευρήματα ξεπέρασαν τις προσδοκίες, επειδή ο βυθός είχε υποστεί εκτεταμένη εκσκαφή από την εκβάθυνση.
Ο Δρ Σον Κίνγκσλεϊ, Βρετανός θαλάσσιος αρχαιολόγος και συνδιευθυντής του έργου, δήλωσε στην εφημερίδα Guardian: «Αυτά τα ευρήματα είναι η κορυφή του παγόβουνου. Μου προκάλεσε έκπληξη η απροσδόκητη διατήρηση ενός ξύλινου σκάφους – τα πλοία ήταν, τελικά, το βασικό εργαλείο του πειρατικού τρόμου. Θα μπορούσαν κάλλιστα να υπάρχουν δεκάδες ακόμη ναυάγια μέσα και γύρω από το λιμάνι».
Αναφερόμενος στο απανθρακωμένο σκάφος, πρόσθεσε: «Το να το δω και να το αγγίξω ήταν πραγματικά μια μοναδική εμπειρία και πολύ συγκινητική».
Το 1695, ο Χένρι Έιβερι έγινε ο πιο καταζητούμενος εγκληματίας της εποχής του, αφού πραγματοποίησε τη πιο κερδοφόρα ληστεία στην ιστορία της πειρατείας, λεηλατώντας χρυσό, ασήμι, ζαφείρια, σμαράγδια και διαμάντια αξίας άνω των 98,5 εκατομμυρίων ευρώ σε σημερινές τιμές.
Όταν οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν το καμένο σκάφος, αναρωτήθηκαν αν αυτό θα μπορούσε να είναι η πειρατική ναυαρχίδα του Έιβερι, το «Fancy». Το συγκεκριμένο σκάφος είχε καεί μέχρι την ίσαλο γραμμή.
Ο Δρ Μάικλ Πάτεμαν, συνδιευθυντής της αποστολής και πρέσβης για την ιστορία, τον πολιτισμό και τη μουσειολογία στις Μπαχάμες, δήλωσε: «Το κάψιμο των πλοίων μέχρι τη γραμμή πλεύσης ήταν μια διαβόητη τακτική για την απόκρυψη εγκλημάτων από τις αρχές. Το σκάφος του Νασάου παρουσιάζει όλα τα σημάδια πειρατικών πράξεων.»
Πρόσθεσε: «Το πλοίο ήταν βαριά οπλισμένο, ειδικά με περιστρεφόμενα πυροβόλα… Τοποθετημένα στις ράγες του καταστρώματος, αυτά τα αντιαρματικά όπλα εξαπέλυαν καταστροφικό πυρ κατά των εχθρικών πληρωμάτων.»
Οι ανακαλύψεις αυτές είναι ακόμη πιο συναρπαστικές επειδή, ενώ έχουν βρεθεί μερικά ναυάγια πειρατών μεταξύ του Μαυρίκιου και της Βόρειας Καρολίνας, κανένα δεν είχε ανακαλυφθεί μέχρι τώρα στο Νασάου, «το λιμάνι καταγωγής των πειρατών της Καραϊβικής στις Μπαχάμες», όπως ανέφερε ο Κίνγκσλεϊ.
Αναφερόμενος στη σειρά ταινιών «Οι Πειρατές της Καραϊβικής», η οποία έχει αποφέρει κέρδη 4,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων, είπε: «Χάρη στο Χόλιγουντ, όλοι αγαπούν τον μύθο. Όμως, πέρα από τη φαντασία, κανείς δεν ξέρει πώς ζούσαν πραγματικά οι θαλασσόλυκοι… και τι απέγιναν τα οχήματα της καταστροφής τους, τα ξύλινα πλοία».
Ο Κίνγκσλεϊ έχει εξερευνήσει περισσότερα από 350 ναυάγια τα τελευταία 30 χρόνια και είναι ο ιδρυτικός εκδότης του Wreckwatch, του μοναδικού περιοδικού στον κόσμο που είναι αφιερωμένο σε ναυάγιο.
Οι τελευταίες ανακαλύψεις έγιναν από μια διεθνή ομάδα αρχαιολόγων και κινηματογραφιστών, την «New Providence Pirates Expedition» – η οποία δραστηριοποιείται στους τομείς της επιστήμης, της εκπαίδευσης, της ψυχαγωγίας και του τουρισμού στις Μπαχάμες – και το Wreckwatch TV.
Η ομάδα ανακάλυψε επίσης εξαρτήματα ιστίου, γυάλινα μπουκάλια και τούβλα από την κουζίνα του πλοίου που είχαν διατηρηθεί, καθώς και 143 πήλινες πίπες καπνού, μερικές από τις οποίες προεξείχαν από την άμμο δίπλα σε θραύσματα ξύλινων κιβωτίων μεταφοράς.
Οι πίπες ήταν διακοσμημένες με μονόκερους, άλογα, στέμμα και το βασιλικό οικόσημο της Αγγλίας, γεγονός που υποδηλώνει ότι κατασκευάστηκαν στο Λονδίνο γύρω στη δεκαετία του 1740.
Ο Κίνγκσλεϊ δήλωσε: «Δεν έχουν βρεθεί άλλα σε ναυάγιο φορτηγού πλοίου. Το πλοίο ήταν πιθανώς αγγλικό και έπλεε προς το Νασάου αμέσως μετά την εξάλειψη της πειρατικής απειλής. Η επιβίωση του ναυαγίου, που έχει υποστεί σοβαρές ζημιές από την παράκτια ανάπτυξη, είναι ένα θαύμα. Το φορτίο του εμπορικού πλοίου, που περιλάμβανε κρασί σε γυάλινα μπουκάλια και πολυτελείς πίπες καπνίσματος, ρίχνει σπάνιο φως στο πώς το Νασάου μετατράπηκε σε ένα κανονικό εμπορικό λιμάνι, ανακάμπτοντας από την πειρατική αναρχία».
Μεταξύ των καταδύσεων, η ομάδα μελέτησε προσεκτικά έγγραφα 300 ετών και παλιούς χάρτες. Εξερεύνησαν επίσης σπηλιές όπου, σύμφωνα με φήμες, οι πειρατές έκρυψαν θησαυρούς στο Νασάου.
