Με πολυεπίπεδη προσφορά στη φιλοσοφική σκέψη, με έργο να αποτελεί σημείο αναφοράς, καθώς ήταν από τους πρώτους Έλληνες φιλοσόφους που ανέλυσαν συστηματικά τα ζητήματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και με διαχρονική συμβολή της στην ηθική και τη βιοηθική, η Μυρτώ Δραγώνα Μονάχου που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή υπήρξε εμβληματική μορφή για το Τμήμα Ιστορίας και Φιλοσοφίας της Επιστήμης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ).
Την είδηση της απώλειας της ακαδημαϊκού έκανε γνωστή με ανάρτσή του το Ιδρυμα Κρατικών Υποτροφιών με την εξής ανάρτηση:
Το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών (ΙΚΥ) αποχαιρετά με βαθιά θλίψη τη Μυρτώ Δραγώνα-Μονάχου, πρώην Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου του ΙΚΥ κατά την περίοδο 1990–1993.
Η Μυρτώ Δραγώνα-Μονάχου υπήρξε Καθηγήτρια Φιλοσοφίας στο Τμήμα Ιστορίας και Φιλοσοφίας της Επιστήμης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ), αφήνοντας σημαντική παρακαταθήκη στην ακαδημαϊκή κοινότητα ειδικά στα πεδία της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας, της ηθικής και της βιοηθικής. Συγκαταλέγεται στους πρώτους Έλληνες φιλοσόφους που ασχολήθηκαν συστηματικά με ζητήματα φιλοσοφίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι, πέρα από την προσφορά της ως Προέδρου του ΙΚΥ, είχε υπάρξει και υπότροφος του Ιδρύματος κατά τη διάρκεια των σπουδών της, συνδέοντας την ακαδημαϊκή της πορεία με το ΙΚΥ από τα πρώτα της βήματα.
Το ΙΚΥ εκφράζει τα ειλικρινή και θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους της
Ποια ήταν η Μυρτώ Δραγώνα Μονάχου
Η ελληνίδα καθηγήτρια φιλοσοφίας γεννήθηκε στην Καλαμάτα στις 6 Ιουλίου 1935. Δίδαξε αρχικά στην ιδιωτική και στη Μέση Εκπαίδευση, στη συνέχεια υπηρέτησε στο Κέντρο Ερεύνης της Ελληνικής Φιλοσοφίας της Ακαδημίας Αθηνών, και τέλος δίδαξε στα Πανεπιστήμια Κρήτης και Αθηνών. Ειδικεύτηκε στη Στωική Φιλοσοφία, στη Φιλοσοφία των ανθρώπινων δικαιωμάτων, στην Ηθική και στη Βιοηθική. Είναι συγγραφέας πολλών φιλοσοφικών βιβλίων και άρθρων.
Εισήχθη 2η κατά σειράν επιτυχίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και 3η στη Νομική Σχολή του ίδιου Πανεπιστημίου. Περάτωσε μόνο το πρώτο έτος της Νομικής Σχολής και την εγκατέλειψε για να φοιτήσει στη Φιλοσοφική, απ’ όπου έλαβε το πτυχίο της το 1959 με άριστα (8,94). Ήδη μητέρα μιας κόρης και φιλόλογος στην Μέση Εκπαίδευση άρχισε τις μεταπτυχιακές σπουδές της αρχικά ως υπότροφος Εσωτερικού του Ι.Κ.Υ. επί ένα έτος στην Ελλάδα το 1966 υπό την εποπτεία του ακαδημαϊκού Ιωάννη Θεοδωρακοπούλου. Ως υπότροφος Εξωτερικού εργάστηκε επί 2 έτη (1970-1972) στη Μεγάλη Βρετανία, στο University College London, υπό την εποπτεία του καθηγητή Α. Α. Long και για ένα εξάμηνο στο Cambridge υπό την εποπτεία του καθηγητή John Morison. Λόγω της επίδοσής της, της χορηγήθηκε και η τιμητική υποτροφία Hollier’s Scholarship. To 1973 υπέβαλε τη διδακτορική διατριβή της με τίτλο “The Stoic Arguments for the Existence and the Providence of the Gods” και στις αρχές του 1974 έλαβε Ph.D. από το University College London. Η διδακτορική διατριβή της δημοσιεύτηκε από τη Βιβλιοθήκη Σοφίας Σαριπόλου το 1976.
Δίδαξε αρχικά σε ιδιωτικά σχολεία και φροντιστήρια. Το 1962 διορίστηκε στη δημόσια Μέση Εκπαίδευση. Το 1964 έλαβε υποτροφία από το Ι.Κ.Υ. για μετεκπαίδευση στην Ελλάδα, της οποίας άρχισε να κάνει χρήση το 1966-1967 για την εκπόνηση διδακτορικής διατριβής με θέμα «Η ποιητική των Στωικών». Το πρόγραμμα της μετεκπαίδευσης εσωτερικού του Ι. Κ. Υ. διακόπηκε από τη δικτατορία και η Δραγώνα μετατέθηκε στην Ανδρούσα Μεσσηνίας. Τον επόμενο χρόνο έλαβε μέρος σε διαγωνισμό υποτροφιών εξωτερικού του Ι. Κ. Υ. και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο University College London (1969-1971) με εκπαιδευτική άδεια κατά τα τρία συνολικά έτη των μεταπτυχιακών σπουδών της. Μετά τη λήψη του διδακτορικού της διπλώματος, δίδαξε επί ένα έτος στη Βαρβάκειο Πρότυπο Σχολή και μετατάχτηκε στο Κέντρο Ερεύνης της Ελληνικής Φιλοσοφίας της Ακαδημίας Αθηνών (Κ.Ε.Ε.Φ., 1973-1982) ως συντάκτης, εργαζόμενη παράλληλα ως Ειδική επιστήμων και στο Πανεπιστήμιο Κρήτης (1978-1981). Κατά τη θητεία της στο Κ. Ε. Ε. Φ. επεξεργάστηκε μεγάλο αριθμό λημμάτων για το Λεξικό των Προσωκρατικών, ήταν μέλος της Συντακτικής Επιτροπής του περιοδικού Φιλοσοφία και αντιπρόεδρος του επιστημονικού προσωπικού της Ακαδημίας.
Κατά τα έτη 1974-1978 δίδασκε επίσης α) στο Κέντρο Φιλοσοφικών Ερευνών (ΚΦΕ) Λογική Στωικών, Βρετανική ηθική φιλοσοφία και μεταηθική, β) στη Χ.Ε.Ν. Αθηνών Προσωκρατική φιλοσοφία και γ) στη Σχολή Δημόσιας Διοίκησης πολιτική φιλοσοφία και ανθρώπινα δικαιώματα. Το 1982 εκλέχτηκε έκτακτη καθηγήτρια φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης μεταξύ οκτώ συνυποψηφίων της. Το 1984 μονιμοποιήθηκε στη βαθμίδα του τακτικού καθηγητή και υπηρέτησε στο Τμήμα Φιλοσοφικών και Κοινωνικών Σπουδών μέχρι το 1997. Το 1998 της έγινε μετάκληση από το Τμήμα Μεθοδολογίας, Ιστορίας και Θεωρίας της Επιστήμης (Μ.Ι.Θ.Ε.) του Πανεπιστημίου Αθηνών όπου και δίδαξε μέχρι το 2002. Έκτοτε, ως ομότιμη καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών –και από το 2005 τιμητικά και του Πανεπιστημίου Κρήτης– δίδαξε βιοηθική επί αρκετά έτη στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα Βιοηθικής του Πανεπιστημίου Κρήτης στο Ρέθυμνο και –επί δύο εξάμηνα– ηθική φιλοσοφία και βιοηθική και στο πανεπιστήμιο Πελοποννήσου στην Καλαμάτα. Διετέλεσε επανειλημμένα πρόεδρος του Τμήματος ΦΚΣ και διευθύντρια του Τομέα Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Κρήτης και –για μια διετία– και διευθύντρια του αυτού Τομέα στο ΜΙΘΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διετέλεσε Πρόεδρος του Δ.Σ. του Ι.Κ.Υ., ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος του Δ.Σ. της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρείας, honorary research fellow των Πανεπιστημίων του Λονδίνου (University College London) και του Princeton, αντιπρόεδρος του Συλλόγου Επιστημονικού Προσωπικού της Ακαδημίας Αθηνών και πρόεδρος του Συνδέσμου «Θεόφιλος Βέικος, για την Κριτική Σκέψη και τη Φιλοσοφική Παιδεία».
Το 1993, κατά τη διάρκεια του 19ου παγκοσμίου συνεδρίου Φιλοσοφίας στη Μόσχα, εκλέχτηκε για μια δεκαετία (1993-2003) μέλος του Δ.Σ. της Διεθνούς Ομοσπονδίας Φιλοσοφικών Εταιριών (F.I.S.P.), ενώ στο 21ο παγκόσμιο συνέδριο που έγινε στην Κωνσταντινούπολη το 2003 εξελέγη αντιπρόεδρος της F.I.S.P. για άλλη μία πενταετία (2003-2008). Κατά τη δεκαπενταετία της θητείας της στην F.I.S.P. διετέλεσε πρόεδρος της Επιτροπής «Συνεδρίων, Συμποσίων και λοιπών Φιλοσοφικών Συναντήσεων» (1993-1998), πρόεδρος της Επιτροπής «Παγκόσμια Δεκαετία για τη διδασκαλία των ανθρώπινων δικαιωμάτων» (1998-2003) και της Επιτροπής «Η ηθική στις επιστήμες και τη βιοτεχνολογία» (2003-2008), καθώς και μέλος της Επιτροπής “Βιοηθικής και Πολιτισμικής Ανάπτυξης.” Υπήρξε επίσης ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Ιατρικής Ηθικής και Δεοντολογίας υπό την προεδρία του Κ. Δοξιάδη και διετέλεσε από το 1998 έως το 2008 μέλος της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής υπό την προεδρία του Γ. Κουμάντου. Το 2005 διορίστηκε μέλος της Ανεξάρτητης Αρχής της Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής (ΙΥΑ) την οποία και υπηρέτησε αμισθί έως το 2010. Το 2009 ορίστηκε μέλος της Επιτροπής Προγράμματος του ΧΧΙΙΙ Παγκοσμίου Συνεδρίου Φιλοσοφίας, το οποίο φιλοξενήθηκε στην Αθήνα το 2013, και διετέλεσε αντιπρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του συνεδρίου.
Πηγή βιογραφικού: el.wikipedia.org
