Υπάρχουν ειδήσεις που ακόμη και χρόνια αργότερα μοιάζουν τόσο παράλογες ώστε χρειάζεται να τις διαβάσεις δύο φορές για να τις πιστέψεις. Μία από αυτές γράφτηκε το 2010 στο Τενεσί των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ένα σπίτι τυλίχθηκε στις φλόγες. Η Πυροσβεστική ειδοποιήθηκε. Όμως το σπίτι τελικά κάηκε, επειδή ο ιδιοκτήτης του δεν είχε πληρώσει 75 δολάρια – την ετήσια συνδρομή που απαιτούνταν για να έχει πυροσβεστική κάλυψη.
Το σπίτι του Gene Cranick
Η υπόθεση αφορούσε τον Gene Cranick, κάτοικο αγροτικής περιοχής της κομητείας Obion, έξω από τα διοικητικά όρια της μικρής πόλης South Fulton.
Η περιοχή δεν διέθετε δική της πυροσβεστική υπηρεσία και η South Fulton παρείχε κάλυψη σε κατοίκους εκτός των ορίων της πόλης μέσω ενός συστήματος ετήσιας συνδρομής. Το ποσό ήταν 75 δολάρια τον χρόνο. Ο Cranick δεν το είχε πληρώσει.
Στις 29 Σεπτεμβρίου 2010 ξέσπασε φωτιά στην ιδιοκτησία του και εξαπλώθηκε στο σπίτι του. Κλήθηκε η Πυροσβεστική, αλλά, σύμφωνα με τις αναφορές της εποχής, η υπηρεσία δεν επενέβη για να σώσει την κατοικία, επειδή ο ιδιοκτήτης δεν ήταν εγγεγραμμένος στο πρόγραμμα πυροπροστασίας. Το σπίτι καταστράφηκε.
Οι πυροσβέστες πήγαν για το… διπλανό σπίτι
Το ακόμη πιο εντυπωσιακό σημείο της ιστορίας ήταν ότι οι πυροσβέστες βρέθηκαν τελικά στο σημείο. Όχι όμως για να σώσουν το σπίτι του Cranick.
Κινητοποιήθηκαν όταν η φωτιά απείλησε γειτονική ιδιοκτησία, της οποίας ο ιδιοκτήτης είχε πληρώσει την ετήσια συνδρομή. Έτσι δημιουργήθηκε μία από τις πιο αμφιλεγόμενες εικόνες στην ιστορία των αμερικανικών υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης: πυροσβέστες να βρίσκονται κοντά σε ένα σπίτι που καιγόταν, αλλά να έχουν εντολή να προστατεύσουν την περιουσία του συνδρομητή.
«Έκαναν αυτό που έπρεπε»
Η δημοτική αρχή του South Fulton υπερασπίστηκε την απόφαση. Ο τότε city manager Jeff Vowell υποστήριξε ότι οι πυροσβέστες ακολούθησαν τους κανόνες που ίσχυαν.
Το επιχείρημα των τοπικών αρχών ήταν ότι, εάν η υπηρεσία επενέβαινε κάθε φορά και για όσους δεν είχαν πληρώσει, τότε κανένας δεν θα είχε κίνητρο να καταβάλει την ετήσια εισφορά και το σύστημα χρηματοδότησης θα κατέρρεε.
Από την άλλη πλευρά, τέθηκε ένα πολύ μεγαλύτερο ερώτημα: μπορεί η προστασία μιας ανθρώπινης ζωής ή μιας περιουσίας από τη φωτιά να εξαρτάται από το αν έχει πληρωθεί μία συνδρομή;
Η οργισμένη αντίδραση των πυροσβεστών
Η υπόθεση προκάλεσε αντιδράσεις ακόμη και μέσα στο ίδιο το πυροσβεστικό σώμα. Η International Association of Fire Fighters καταδίκασε δημόσια την πολιτική.
Ο τότε πρόεδρός της Harold Schaitberger χαρακτήρισε την απόφαση της υπηρεσίας του South Fulton εξαιρετικά ανεύθυνη και υποστήριξε ότι οι πυροσβέστες δεν θα έπρεπε να αναγκάζονται να ελέγχουν έναν κατάλογο συνδρομητών πριν σπεύσουν σε μία φωτιά. Η συζήτηση ξεπέρασε γρήγορα τα όρια του Τενεσί.
Και το απίστευτο επαναλήφθηκε
Θα περίμενε κανείς ότι η κατακραυγή θα οδηγούσε αμέσως στην κατάργηση της πρακτικής. Δεν συνέβη.
Τον Δεκέμβριο του 2011 η ίδια Πυροσβεστική βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο της δημοσιότητας, όταν άλλη κατοικία στην περιοχή καταστράφηκε από φωτιά και η ιδιοκτήτριά της δεν είχε καταβάλει την ίδια ετήσια εισφορά των 75 δολαρίων.
Το επιχείρημα των τοπικών αρχών παρέμενε ότι χωρίς τα χρήματα των συνδρομών δεν μπορούσε να χρηματοδοτηθεί η πυροπροστασία των αγροτικών περιοχών έξω από τα όρια της πόλης.
Τα 75 δολάρια που άνοιξαν μια τεράστια συζήτηση
Η ιστορία του Gene Cranick έμεινε ως ένα ακραίο παράδειγμα της σύγκρουσης ανάμεσα στη χρηματοδότηση μιας δημόσιας υπηρεσίας και στον χαρακτήρα της ίδιας της αποστολής της.
Διότι η οικονομική λογική του συστήματος μπορούσε να εξηγηθεί: κάποιος έπρεπε να πληρώσει τα πυροσβεστικά οχήματα, τον εξοπλισμό και το προσωπικό. Όμως η εικόνα ενός σπιτιού να καίγεται επειδή δεν είχαν καταβληθεί 75 δολάρια τον χρόνο δημιούργησε ένα πολύ δυσκολότερο ηθικό ερώτημα.
Πού τελειώνει η οικονομική υποχρέωση του πολίτη και πού αρχίζει η υποχρέωση μιας οργανωμένης κοινωνίας να επέμβει σε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης; Και γι’ αυτό, περισσότερο από δεκαέξι χρόνια αργότερα, η ιστορία εξακολουθεί να ακούγεται απίστευτη.
