Φρενίτιδα έχουν προκαλέσει οι εντυπωσιακές εμφανίσεις των ρομπότ που χόρεψαν μαζί με τον Κινέζο χορευτή Γου Γιουφέι στο «America’s Got Talent». Η παρουσία τους ενθουσίασε τόσο πολύ τη Σοφία Βεργκάρα, ώστε εκείνη πάτησε το «Golden Buzzer», εξασφαλίζοντας στην ομάδα την απευθείας πρόκριση στον τελικό του αμερικανικού τηλεοπτικού σόου.
Ο Γου Γιουφέι παραδέχεται ότι η ταχύτητα με την οποία τα ρομπότ μπορούν να μαθαίνουν νέες δεξιότητες είναι «αρκετά τρομακτική». Οι μηχανές μπορούν να εκπαιδευτούν σε συγχρονισμένες χορευτικές κινήσεις, αλλά και σε κινήσεις κουνγκ φου. Παρ’ όλα αυτά, ο ίδιος απολαμβάνει ιδιαίτερα να εμφανίζεται μαζί τους και υποστηρίζει ότι έχει αναπτύξει ένα αίσθημα «ομαδικού πνεύματος» με τις μηχανές, οι οποίες, όπως λέει, «δεν είναι απλώς ψυχρές και άψυχες».
Ο 27χρονος χορευτής, ο οποίος κατάγεται από το Σιτσουάν και ασχολείται με το street dancing εδώ και 13 χρόνια, περιέγραψε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων την εμπειρία του να χορεύει μαζί με τα ρομπότ της ομάδας Homies ως «ένα πολύ μαγικό συναίσθημα».
«Είναι σχεδόν σαν να υπάρχει ένα είδος ομαδικού πνεύματος», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Γου, αναφερόμενος στα ρομπότ που κατασκευάστηκαν από τον κινεζικό όμιλο ρομποτικής Unitree. Για τον Φανγκ Τζενγκχουά, τον καλλιτεχνικό διευθυντή που βρίσκεται πίσω από τις εμφανίσεις του Γου και των ρομπότ της Unitree, η διαδικασία εκπαίδευσης ενός ρομπότ στον χορό μοιάζει με «τη δημιουργία μιας ψυχής». Όπως εξηγεί, αρχικά ήταν αρκετά αντίθετος στην επίδραση που θα μπορούσε να έχει η τεχνητή νοημοσύνη στις χορευτικές παραστάσεις, αλλά και στον ρόλο των ρομπότ στον χορό.
Ωστόσο, η συνεργασία του με εξειδικευμένους μηχανικούς άλλαξε σταδιακά την άποψή του. Ο ίδιος αποκαλεί τους μηχανικούς αυτούς «μητέρες» των ρομπότ, καθώς η εκπαίδευση των μηχανών απαιτεί στενή ανθρώπινη συμμετοχή. Οι χορευτές αποτελούν σημαντικό μέρος της διαδικασίας, ενώ οι μηχανικοί καλούνται να επιλύουν τεχνικά προβλήματα, ιδιαίτερα σε πραγματικό χρόνο, ακόμη και κατά τη διάρκεια των ίδιων των παραστάσεων.
Η προετοιμασία μιας χορευτικής ρουτίνας διάρκειας μόλις 30 δευτερολέπτων μπορεί να απαιτήσει αρκετές ημέρες και, σε ορισμένες περιπτώσεις, ακόμη και εβδομάδες μέχρι να ολοκληρωθεί και να τελειοποιηθεί. Παράλληλα, οι χορευτές που συνεργάζονται με τα ρομπότ πρέπει να είναι πρόθυμοι να κάνουν συμβιβασμούς και να προσαρμόζουν τη χορογραφία στις δυνατότητες των μηχανών.
«Αν οι χορευτές δεν είναι εξοικειωμένοι με την τεχνολογία, θα χρειαστούν πολλές επαναλήψεις», εξήγησε ο Λιου Τζιτσουάν, ο οποίος είναι υπεύθυνος εμπορικής αξιοποίησης στην εταιρεία καταγραφής κίνησης ρομπότ BridgeDP.
Από την πλευρά του, ο Βέγκερς Γουέι, από το στούντιο χορού Limit Crew που εδρεύει στη Σαγκάη, εξηγεί ότι όταν σχεδιάζει χορογραφίες ειδικά για ρομπότ, αποφεύγει εξαρχής κινήσεις που γνωρίζει ότι θα τους προκαλέσουν δυσκολίες. «Αν διαπιστώσουμε ότι κάποιες κινήσεις δεν φαίνονται καλές στα ρομπότ ή ότι μοιάζει σαν να κάνουν λάθη, τις αλλάζουμε», ανέφερε χαρακτηριστικά.
View this post on InstagramAdvertisement
Τα ρομπότ του Γουέι κατέκτησαν μάλιστα την πρώτη και τη δεύτερη θέση στην κατηγορία του street dance στους φετινούς Παγκόσμιους Αγώνες Ανθρωποειδών Ρομπότ. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι μηχανές είναι ιδιαίτερα καλές στις περιστροφικές κινήσεις, αλλά και σε αυτό που οι χορευτές του street dance αποκαλούν «power moves». Αυτό συμβαίνει επειδή, όπως εξηγεί, «είναι απλώς θέμα ρύθμισης της ισχύος του κινητήρα και της ροπής των χεριών».
Αντίθετα, οι χορογραφίες που απαιτούν μεγάλη ευλυγισία του σώματος παραμένουν εξαιρετικά δύσκολες για τα ρομπότ. Επιπλέον, ένα ακόμη σημαντικό μειονέκτημά τους είναι η μουσικότητα. Σε αντίθεση με τους ανθρώπους χορευτές, οι μηχανές δεν έχουν τη δυνατότητα να αυτοσχεδιάσουν ή να «κάνουν προσαρμογές επιτόπου» όταν η μουσική αλλάξει ξαφνικά.
