Σήμερα ο νέος αρχηγός των Εργατικών της Βρετανίας Άντι Μπέρναμ ορκίζεται ως ο νέος πρωθυπουργός της χώρας, αντικαθιστώντας τον θλιβερό Στάρμερ, ο οποίος κατάφερε να γελοιοποιηθεί μπροστά στον Τραμπ και να «αναδειχθεί» στον χειρότερο μεταπολεμικό πρωθυπουργό του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο Στάρμερ ακολούθησε πιστά την τραγική πολιτική των συντηρητικών προκατόχων του. Στο εσωτερικό την νεοφιλελεύθερη γραμμή η οποία οδήγησε στην οικονομική καχεξία τους μικρομεσαίους και στον περαιτέρω πλουτισμό των υπερπλουσίων. Και συνάμα στην καχεξία της βρετανικής οικονομίας. Το ίδιο συμβαίνει και στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες (και με την Ελλάδα στο κάδρο). Στο εξωτερικό, συνασπισμένος σε μια βλακώδη συμμαχία με τις γερμανικές κι γαλλικές ηγεσίες, ακολούθησε την πολιτική της υποταγής στην ατλαντική υπερδύναμη και με τον Τραμπ πρόεδρο, υπέστησαν όλοι μαζί, τους δημόσιους εξευτελισμούς από κορυφαία μέλη της αμερικανικής κυβέρνησης. Η Ευρώπη (και της Ελλάδος συμπεριλαμβανομένης) κατέστη παρίας του γεωπολιτικού γίγνεσθαι. Και τα ακροδεξιά κόμματα στους τρεις συμμάχους της συμφοράς σήκωσαν κεφάλι. Ο Φάρατζ υπρκέρασε τους Εργατικούς στην Βρετανία, το AfD στη Γερμανία είναι πλέον πρώτο κόμμα και η μαντάμ Λεπέν ετοιμάζεται να γίνει πρόεδρος της Γαλλίας.
Ο νέος βρετανός πρωθυπουργός υπόσχεται να αλλάξει άρδην την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης και να στηρίξει αποφασιστικά τα μικρομεσαία στρώματα που πλήττονται από την ακρίβεια και να επαναφέρει την Βρετανία από τον ρόλο του κομπάρσου της Ουάσιγκτον στην θέση που της αρμόζει στην Ευρώπη, είτε εκτός είτε εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ας μην ξεχνάμε όμως ότι ο ρόλος του κομπάρσου ξεκίνησε από τον Εργατικό πρωθυπουργό Τόνυ Μπλερ, ο οποίος έγινε ο γέσμαν του Μπους του νεώτερου, όταν αυτός εισέβαλε στο Ιράκ για να καταστρέψει τα υποτιθέμενα χημικά όπλα του Σαντάμ, τα οποία ουδέποτε βρέθηκαν.
Αν ο Μπέρναμ είναι ειλικρινής στις προθέσεις του και προχωρήσει σε όσα υπόσχεται τότε είναι βέβαιο ότι η Βρετανία θα αλλάξει σελίδα και ενδεχομένως να επηρεάσει τις πολιτικές εξελίξεις σε ολόκληρη την Ευρώπη. Κάτι τέτοιο όμως μπορεί να επισυμβεί εφόσον οι εταίροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης βάλουν στο περιθώριο τις αποτυχημένες και μετριότατες ηγεσίες τους. Συν Αθηνά και χείρα κίνει, που έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι.
Σήμερα ο νέος αρχηγός των Εργατικών της Βρετανίας Άντι Μπέρναμ ορκίζεται ως ο νέος πρωθυπουργός της χώρας, αντικαθιστώντας τον θλιβερό Στάρμερ, ο οποίος κατάφερε να γελοιοποιηθεί μπροστά στον Τραμπ και να «αναδειχθεί» στον χειρότερο μεταπολεμικό πρωθυπουργό του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο Στάρμερ ακολούθησε πιστά την τραγική πολιτική των συντηρητικών προκατόχων του. Στο εσωτερικό την νεοφιλελεύθερη γραμμή η οποία οδήγησε στην οικονομική καχεξία τους μικρομεσαίους και στον περαιτέρω πλουτισμό των υπερπλουσίων. Και συνάμα στην καχεξία της βρετανικής οικονομίας. Το ίδιο συμβαίνει και στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες (και με την Ελλάδα στο κάδρο). Στο εξωτερικό, συνασπισμένος σε μια βλακώδη συμμαχία με τις γερμανικές κι γαλλικές ηγεσίες, ακολούθησε την πολιτική της υποταγής στην ατλαντική υπερδύναμη και με τον Τραμπ πρόεδρο, υπέστησαν όλοι μαζί, τους δημόσιους εξευτελισμούς από κορυφαία μέλη της αμερικανικής κυβέρνησης. Η Ευρώπη (και της Ελλάδος συμπεριλαμβανομένης) κατέστη παρίας του γεωπολιτικού γίγνεσθαι. Και τα ακροδεξιά κόμματα στους τρεις συμμάχους της συμφοράς σήκωσαν κεφάλι. Ο Φάρατζ υπρκέρασε τους Εργατικούς στην Βρετανία, το AfD στη Γερμανία είναι πλέον πρώτο κόμμα και η μαντάμ Λεπέν ετοιμάζεται να γίνει πρόεδρος της Γαλλίας.
Ο νέος βρετανός πρωθυπουργός υπόσχεται να αλλάξει άρδην την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης και να στηρίξει αποφασιστικά τα μικρομεσαία στρώματα που πλήττονται από την ακρίβεια και να επαναφέρει την Βρετανία από τον ρόλο του κομπάρσου της Ουάσιγκτον στην θέση που της αρμόζει στην Ευρώπη, είτε εκτός είτε εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ας μην ξεχνάμε όμως ότι ο ρόλος του κομπάρσου ξεκίνησε από τον Εργατικό πρωθυπουργό Τόνυ Μπλερ, ο οποίος έγινε ο γέσμαν του Μπους του νεώτερου, όταν αυτός εισέβαλε στο Ιράκ για να καταστρέψει τα υποτιθέμενα χημικά όπλα του Σαντάμ, τα οποία ουδέποτε βρέθηκαν.
Αν ο Μπέρναμ είναι ειλικρινής στις προθέσεις του και προχωρήσει σε όσα υπόσχεται τότε είναι βέβαιο ότι η Βρετανία θα αλλάξει σελίδα και ενδεχομένως να επηρεάσει τις πολιτικές εξελίξεις σε ολόκληρη την Ευρώπη. Κάτι τέτοιο όμως μπορεί να επισυμβεί εφόσον οι εταίροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης βάλουν στο περιθώριο τις αποτυχημένες και μετριότατες ηγεσίες τους. Συν Αθηνά και χείρα κίνει, που έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι.
