Η Τάτι Αλμέιδα, η γυναίκα που αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στο να βρει τον γιο της Αλεχάνδρο που αγνοείται από το 1975, έφυγε από την ζωή την Κυριακή 14 Ιουνίου σε ηλικία 95 ετών, όπως ανακοίνωσε η οργάνωση Madres de Plaza de Mayo, τιμώντας την προσφορά και το παράδειγμά της.
Η Τάτι Αλμέιδα υπήρξε σπουδαία μορφή, άρρηκτα συνδεδεμένη με τους αγώνες για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Αργεντινή και επικεφαλής του συλλόγου Madres de Plaza de Mayo.
Η οργάνωση έκανε λόγο για «τη “δύναμη, το θάρρος, το γέλιο της και το σπινθηροβόλο βλέμμα της, τη φωνή της που δεν έλειπε από καμία εκδήλωση”. “Όλα αυτά ήταν η Τάτι. Σε όποιον την άκουγε, στους πιο διαφορετικούς χώρους –καθώς αφιέρωσε τη μισή της ζωή στο να δίνει μαρτυρία– έλεγε: ‘Μη λησμονείτε’. Μη λησμονείτε τους εξαφανισμένους γιους και τις κόρες μας, απαιτείτε δικαιοσύνη χωρίς μίσος και κακία, δώστε το παράδειγμα, μη λυγίζετε. Και σε κάθε της ομιλία επαναλάμβανε: ‘Συνεχίστε να αγωνίζεστε για ό,τι θεωρείτε δίκαιο, κι όταν νιώθετε πεσμένοι ή κουρασμένοι, επαναλάβετε και πείτε δυνατά: Αν οι Μητέρες τα κατάφεραν, γιατί όχι κι εμείς;'”.»
Η Τάτι Αλμέιδα νοσηλευόταν για τρεις εβδομάδες στο Μπουένος Άιρες. Η σορός της θα εκτεθεί σήμερα στο συνοικία Όνσε, στην πρωτεύουσα, ανακοίνωσε η οικογένειά της.
Η εξαφάνιση του γιου της
Η Τάτι –το πλήρες όνομα της οποίας ήταν Λίντια Στέλα Μερσέδες Μι Ουράνγκα– είχε γεννηθεί την 28η Ιουνίου 1930. Εκπαιδευτικός, παντρεύτηκε το 1953 τον συνάδελφό της Χόρχε Αλμέιδα. Απέκτησαν τρία παιδιά.
Στρατεύτηκε μετά την εξαφάνιση το 1975 του γιου της Αλεχάντρο, φοιτητή ιατρικής, 20 ετών. Ο νεαρός, αγωνιστής της αριστεράς, ανήκε στην οργάνωση Λαϊκός Επαναστατικός Στρατός (ERP).
Όπως εκείνος, εκτιμάται πως κάπου 30.000 αντιφρονούντες σκοτώθηκαν από την παραστρατιωτική οργάνωση της άκρας δεξιάς «Τριπλό Α» ή από τους μηχανισμούς της στρατιωτικής δικτατορίας υπό τον ζυγό της οποίας έζησε η Αργεντινή από το 1976 ως το 1983.
Η Τάτι Αλμέιδα δεν μπόρεσε να βρει ποτέ το πτώμα του Αλεχάντρο. «Αυτή την οργή την μεταμορφώσαμε σε αγάπη, σε ειρηνικό αγώνα», δήλωνε στο Γαλλικό Πρακτορείο το 2017.
Από το 1979, η Τάτι Αλμέιδα εντάχθηκε στις Μητέρες της Πλατείας Μαΐου, κίνημα γυναικών που αξίωνε την αλήθεια για τα παιδιά τους. Οι πρωτοπόρες, δεκατέσσερις γυναίκες, είχαν συγκεντρωθεί την 30ή Απριλίου 1997 μπροστά στην προεδρία, τολμώντας να εναντιωθούν στο στρατιωτικό καθεστώς στο απόγειο της καταστολής.
Κόρη και αδελφή στρατιωτικών, η Τάτι άργησε να στρατευτεί. «Δεν τολμούσα να πάω. Με το βιογραφικό μου, θα με πέρναγαν για κατάσκοπο», είχε πει· προτού η ένταξή της στην οργάνωση γίνει «αποκάλυψη» γι’ αυτήν. Έκτοτε, ήταν παρούσα πάντα: στις κινητοποιήσεις, στις δίκες, στον πολιτικό διάλογο…
Τον θάνατό της σχολίασαν γνωστές προσωπικότητες της πολιτικής, του πολιτισμού, των κινημάτων για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
«Αντίο αγαπημένη Τάτι»
«Ήταν μαχήτρια», είπε με συγκίνηση η Εστέλα ντε Καρλότο, εμβληματική μορφή των Γιαγιάδων της Πλατείας Μαΐου. «Θα συνεχίσουμε τη μάχη, μια μάχη με ακόμη περισσότερο πόνο — όμως δεν πρέπει να λυγίσουμε».
«Αντίο αγαπημένη Τάτι», πρόσθεσε η πρώην πρόεδρος Κριστίνα Κίρσνερ (2007-2015), αποχαιρετώντας την «ακατάβλητη αγωνίστρια».
Τα τελευταία χρόνια, η Τάτι Αλμέιδα εξέφραζε ολοένα πιο ανοικτά την αντίθεσή της στην κυβέρνηση του ακραίου φιλελεύθερου προέδρου Χαβιέρ Μιλέι, εξαιτίας των πολιτικών της για την ιστορική μνήμη, την αλήθεια, τη δικαιοσύνη. Η φωνή της ήταν δεσπόζουσα στις εκδηλώσεις για την 50ή επέτειο του πραξικοπήματος στην Αργεντινή, τον Μάρτιο.
