Η Έλεν Μίρεν βρέθηκε στην Ταορμίνα για να τιμηθεί με το Lifetime Achievement Award και μίλησε με εντυπωσιακή ειλικρίνεια για τη φθορά του χρόνου. Ανακάλεσε μια πολύτιμη συμβουλή της μητέρας της, η οποία τη δίδαξε να μη φοβάται τα γηρατειά, καθώς κάθε περίοδος της ζωής συνοδεύεται τόσο από απώλειες όσο και από νέα κέρδη, με αποτέλεσμα στο τέλος «ο λογαριασμός ισορροπεί».
Στα 80 της χρόνια, η καταξιωμένη ηθοποιός δηλώνει ότι δεν θα επιθυμούσε να επιστρέψει στα 20, καθώς κάθε νέα δεκαετία αποδείχθηκε πιο ουσιαστική και γεμάτη εμπειρίες από την προηγούμενη.
«Η μητέρα μου μού έμαθε κάτι πολύ σοφό», δηλώνει. «Μου είπε: μην ανησυχείς για το ότι μεγαλώνεις. Με τον ίδιο τρόπο, όταν είσαι σαράντα σκέφτεσαι: “Δεν νομίζω ότι θέλω να γίνω εξήντα”. Αλλά μετά φτάνεις στα εξήντα και, ξέρεις κάτι, είναι υπέροχα. Θα ανακαλύψεις ότι όσο προχωράς στη ζωή, χάνεις κάποια πράγματα, αλλά κερδίζεις άλλα. Χάνεις την ομορφιά της νιότης, αλλά κερδίζεις κάτι άλλο. Και ο λογαριασμός βγαίνει ίσος. Είναι εντάξει έτσι, μην ανησυχείς».
Συμπληρώνει ακόμη: «Όταν είσαι είκοσι χρονών, η ιδέα του να είσαι σαράντα είναι τρομακτική. “Θεέ μου, δεν θέλω να γίνω σαράντα, τι εφιάλτης”. Μετά φτάνεις στα σαράντα και ανακαλύπτεις ότι είναι πραγματικά όμορφο. Και δεν θέλεις να είσαι ξανά είκοσι, γιατί είναι πολύ πιο όμορφο να είσαι σαράντα».
Η θέση της γυναίκας και οι σύγχρονες προκλήσεις
Όταν η συζήτηση μεταφέρεται στα δικαιώματα των γυναικών, η στάση της γίνεται σαφώς πιο αυστηρή. Η Μίρεν εκφράζει έντονη ανησυχία για το γεγονός ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να υπάρχουν πρόσωπα σε θέσεις ισχύος που υποστηρίζουν πως οι γυναίκες δεν θα έπρεπε να διαθέτουν δικαίωμα ψήφου.
Υπογραμμίζει ότι όπου οι γυναίκες απολαμβάνουν πρόσβαση στην εκπαίδευση, οικονομική αυτοτέλεια και πολιτική συμμετοχή, οι κοινωνίες συνολικά ευημερούν περισσότερο. Παρά τα σημαντικά βήματα προόδου που έχουν γίνει, διαπιστώνει ότι «σκοτεινές δυνάμεις» συνεχίζουν να κινούνται κάτω από την επιφάνεια.
Ο Σαίξπηρ και η τέχνη της υποκριτικής
Η βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός εξηγεί πως ο William Shakespeare αποτέλεσε την κύρια έμπνευση για να ακολουθήσει την υποκριτική. Τη γοήτευε η μοναδική ικανότητά του να αποτυπώνει όλες τις εκφάνσεις της ανθρώπινης φύσης σε μια εποχή όπου η λογοκρισία μπορούσε να αποβεί μοιραία.
Κατά την άποψή της, ο ηθοποιός έχει χρέος να μεταφέρει επί σκηνής ή στην οθόνη την ανθρώπινη αδυναμία, τη βία, τη μεγαλοπρέπεια, τη γλυκύτητα αλλά και την πνευματική λάμψη που συνθέτουν την ανθρώπινη εμπειρία.
Έχοντας ενσαρκώσει ιστορικές μορφές όπως η Αικατερίνη η Μεγάλη, η Ελισάβετ Α΄ και η Ελισάβετ Β΄, παραδέχεται ότι την ελκύουν οι βασίλισσες, καθώς για αιώνες υπήρξαν από τις ελάχιστες γυναίκες που διέθεταν πραγματική εξουσία και ανεξαρτησία.
Όταν ερωτάται πότε αισθάνεται και η ίδια «βασίλισσα», απαντά γελώντας: «Όταν έρχομαι στην Ταορμίνα».
Οι συνεργασίες που ξεχώρισε
Η Μίρεν υπερασπίζεται με θέρμη τον Tom Hardy απέναντι στις φήμες περί αντιεπαγγελματικής συμπεριφοράς. Τον περιγράφει ως έναν εξαιρετικά χαρισματικό ηθοποιό με χρυσή καρδιά και τονίζει πως θα δεχόταν να συνεργαστεί ξανά μαζί του «σε κλάσμα δευτερολέπτου».
Αναφερόμενη στην Kate Winslet, με την οποία συνεργάστηκε στο σκηνοθετικό της ντεμπούτο, θυμάται μια ιδιαίτερα συγκινητική στιγμή. Η Γουίνσλετ ταυτόχρονα σκηνοθετούσε, ερμήνευε τον ρόλο της και κρατούσε στην αγκαλιά της ένα μικρό παιδί. Τότε, όπως λέει, συνειδητοποίησε το εύρος του ταλέντου και των ικανοτήτων της και «ερωτεύτηκε» τη δημιουργική της δύναμη.
Με χιούμορ αφηγείται και τον τρόπο με τον οποίο γνώρισε τον Ιταλό κωμικό Checco Zalone. Παρακολούθησε τυχαία μία ταινία του κατά τη διάρκεια πτήσης χωρίς υπότιτλους. Παρότι δεν καταλάβαινε τη γλώσσα, γοητεύτηκε από την παρουσία του. Από τότε ανέπτυξαν φιλική σχέση και θα επιθυμούσε να συνεργαστούν ξανά.
Η 11η Σεπτεμβρίου και η αμερικανική ταυτότητα
Ζώντας στις Ηνωμένες Πολιτείες μαζί με τον σύζυγό της, Taylor Hackford, η Μίρεν περιγράφει πώς η Επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου άλλαξε την αντίληψή της για την ταυτότητά της.
Θυμάται ότι είδε τον δεύτερο πύργο να καταρρέει μέσα από το παράθυρο του αυτοκινήτου της και εκείνη τη στιγμή ένιωσε για πρώτη φορά τι σημαίνει να είσαι Αμερικανός πολίτης. Μετά το γεγονός, κρέμασε μια αμερικανική σημαία στο παράθυρό της, κάτι που, όπως παραδέχεται, δεν θα έκανε ποτέ στο παρελθόν.
Η σχέση της με το Ισραήλ
Η Έλεν Μίρεν μιλά ανοιχτά για τον προσωπικό της δεσμό με το Ισραήλ, από τα νεανικά της χρόνια σε κιμπούτς μέχρι τις σημερινές ανησυχίες της.
Αναγνωρίζει τη φρίκη του Ολοκαύτωμα και τη σημασία που είχε η ίδρυση του κράτους του Ισραήλ, ωστόσο ασκεί έντονη κριτική στις πολιτικές της σημερινής κυβέρνησης, τις οποίες χαρακτηρίζει καταστροφικές και ηθικά προβληματικές. Παράλληλα, διερωτάται πώς ένας λαός που βίωσε τόσο σοβαρές θηριωδίες μπορεί να καταλήγει να επαναλαμβάνει παρόμοια λάθη απέναντι σε άλλους.
Το μέλλον του κινηματογράφου
Σχολιάζοντας τις απόψεις του Dan Lin, η Μίρεν παραδέχεται ότι η εποχή αλλάζει ραγδαία και δεν είναι βέβαιη αν οι κινηματογραφικές αίθουσες θα εξακολουθούν να υπάρχουν σε τέσσερις δεκαετίες.
Παρ’ όλα αυτά, θεωρεί ανεκτίμητη την κοινή εμπειρία της μεγάλης οθόνης — το γέλιο, τη συγκίνηση, το κλάμα και τη συλλογική συναισθηματική φόρτιση — στοιχεία που, κατά τη γνώμη της, δεν πρέπει να χαθούν.
Η Μίρεν αποκαλύπτει πως δεν θα την ενδιέφερε να υποδυθεί Bond girl στο κινηματογραφικό σύμπαν του James Bond. Αντίθετα, θα προτιμούσε τον ρόλο της κακιάς της ιστορίας, κάτι που θεωρεί πως σήμερα θα ήταν απόλυτα εφικτό.
Παράλληλα, δηλώνει περήφανη υποστηρίκτρια της ιταλικής ομάδας Λέτσε και μάλιστα διαθέτει φανέλα με το όνομά της. Σε Παγκόσμιο Κύπελλο, θα υποστήριζε τόσο την Αγγλία όσο και την Ιταλία, αν και η δεύτερη δεν κατάφερε να προκριθεί.
