«Υπό το χρυσό φως του αθηναϊκού δειλινού, με την Ακρόπολη να δεσπόζει πίσω του, ο Μάρκο Ρούμπιο κάθε άλλο παρά έμοιαζε με άνθρωπο που ετοιμάζεται να αποσυρθεί από την πολιτική σκηνή» υποστηρίζει το Αμερικανικό CNN αναφερόμενο στην ομιλία του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών από την Πνύκα.
«Η ομιλία του στην Ελλάδα την Τετάρτη είναι βέβαιο ότι θα αναζωπυρώσει τις εικασίες σχετικά με τις μελλοντικές του προεδρικές βλέψεις καθώς εμφανίστηκε εμμέσως τόσο ως κληρονόμο όσο και ως εκσυγχρονιστής του κινήματος «America First» (Πρώτα η Αμερική), μόλις λίγες εβδομάδες πριν ξεκινήσει η κούρσα για τις προεδρικές εκλογές του 2028, μετά τις ενδιάμεσες του Νοεμβρίου» συμπληρώνει το δίκτυο, το οποίο συγκαταλέγεται σε αυτά που ο Λευκός Οίκος έχει αποκλείσει από την ενημέρωσή του.
Αναφερόμενο στην ομιλία Ρούμπιο υποστηρίζει ότι περιέγραψε τη Δύση ως μια συνεχή κληρονομιά που εκτείνεται από την Αρχαία Ελλάδα έως τη σύγχρονη Αμερική, ενσαρκώνοντας την «ατομικότητα και την ακούραστη φιλοδοξία, την τολμηρή εξερεύνηση και την εφευρετικότητα», καθώς και το καθήκον και τον ηρωισμό. Προειδοποίησε, ωστόσο, ότι ο πολιτισμός αυτός -νιώθοντας ντροπή για τα επιτεύγματά του και αμηχανία για το παρελθόν του- κινδυνεύει με «ατροφία, υποτέλεια και παρακμή».
«Υπό την ηγεσία του Προέδρου Τραμπ, οι Ηνωμένες Πολιτείες έκαναν την επιλογή τους. Επιλέγουμε την αδιαπραγμάτευτη επιδίωξη της εθνικής ισχύος», δήλωσε ο Ρούμπιο, εξασφαλίζοντας πολιτική κάλυψη για αυτή την υψηλού προφίλ εμφάνιση» συμπληρώνει.
Και το CNN συνεχίζει λέγοντας ότι μια ερμηνεία είναι ότι επρόκειτο για άλλη μια προσπάθεια να προσδοθεί εκ των υστέρων δογματική συνοχή στην αλλοπρόσαλλη εξωτερική πολιτική του Τραμπ, μια πολιτική που χαρακτηριζόταν από ενστικτώδεις αποφάσεις (τύπου πολεμικής σύρραξης με το Ιράν), κινήσεις επίδειξης ισχύος και μια συναλλακτική προσέγγιση απέναντι στους πόρους.
Ο Ρούμπιο είναι απλώς το πιο πρόσφατο στέλεχος της κυβέρνησης που εκφράζει τη λύπη του για την υποτιθέμενη παρακμή της Ευρώπης, την αποτυχία αντιμετώπισης της μαζικής μετανάστευσης και την ιεράρχηση της «παγκόσμιας κοινότητας» έναντι του εθνικού συμφέροντος. Αυτή η ρητορική γραμμή είχε σφραγιστεί από την παθιασμένη ομιλία του Αντιπροέδρου Τζ. Ντ. Βανς στο Μόναχο, πέρυσι.
Ωστόσο, κατά στιγμές επιδίωκε κάτι βαθύτερο: να σκιαγραφήσει το πλαίσιο μιας εξωτερικής πολιτικής για την εποχή μετά το κίνημα MAGA, όπου η κυριαρχία και η δράση των ΗΠΑ παραμένουν πρωταρχικής σημασίας, ενώ παράλληλα αναζωογονούνται φιλικές σχέσεις που είχαν πληγεί από την εχθρική στάση του Τραμπ.
«Πρέπει να ανασυγκροτήσουμε τους θεσμούς και τις συμμαχίες μας» για να αντιμετωπίσουμε τους νέους ανταγωνισμούς μεταξύ μεγάλων δυνάμεων και να αποκρίνουμε σε ένα «νέο σύμπαν» απειλών και επιθέσεων, δήλωσε ο Ρούμπιο.
Τα σχόλιά του ενίσχυσαν επίσης το μήνυμα προς τις αποδυναμωμένες ευρωπαϊκές ένοπλες δυνάμεις ότι οι ΗΠΑ αναμένουν πλέον από τις συμμαχίες να προσφέρουν στην Ουάσιγκτον απτά στρατιωτικά οφέλη με πολλούς να αναρωτιούνται εάν ο Ρούμπιο επιδιώκει να διαμορφώσει μια νέα αμερικανική εξωτερική πολιτική — και ίσως κάτι παραπάνω;
Ο Ρούμπιο φάνηκε επίσης να συνδυάζει τρεις πτυχές της παραδοσιακής εξωτερικής πολιτικής του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος: τον δυναμικό διεθνισμό του Ρόναλντ Ρέιγκαν, τον ρεαλισμό του Ρίτσαρντ Νίξον και τον εξαναγκαστικό εθνικισμό του Τραμπ. Ίσως προσπαθούσε επίσης να ερμηνεύσει τη δική του πολιτική εξέλιξη, από τον συντηρητισμό που βασιζόταν σε υψηλά ιδανικά στην τρέχουσα, πιο σκοτεινή κοσμοθεωρία του. (Οι επικριτές του Ρούμπιο παρουσιάζουν τη μεταστροφή του προς το κίνημα MAGA ως την κυνική πράξη ενός πολιτικού χαμαιλέοντα που διψά απεγνωσμένα για εξουσία.)
Η ομιλία ήταν ξένη προς το κλίμα και αντιφατική.
Ήταν ο τελευταίος κατά σειρά οπαδός του Τραμπ που ταξίδεψε στην Ευρώπη για να εξηγήσει την ιστορία της στους Ευρωπαίους και να υιοθετήσει μια εξιδανικευμένη εικόνα του δυτικού πολιτισμού, η οποία εξυπηρετεί τις ανάγκες της χριστιανικής εθνικιστικής δεξιάς της Αμερικής.
Όταν ο Ρούμπιο θρηνεί για τη διάβρωση της εθνικής κυριαρχίας —όπως και ο Βανς— φαίνεται να αγνοεί τις διαρκείς εθνικές και πολιτισμικές διαφορές που διακρίνουν τους Γάλλους, τους Γερμανούς, τους Ιταλούς και τους άλλους Ευρωπαίους πολίτες. Αγνόησε τη ζοφερή ιστορία που οδήγησε τους ηγέτες του τέλους του 20ού αιώνα να περιορίσουν τον ανεξέλεγκτο εθνικισμό εντός κοινών πολιτικών και οικονομικών δομών.
Και ενώ η ομάδα του Τραμπ πιστεύει ότι κάτι «σαπίζει» στην Ευρώπη, πολλοί Ευρωπαίοι θεωρούν ότι μια διεφθαρμένη και ολοένα και πιο αυταρχική Αμερική φέρει τη μεγαλύτερη ευθύνη για την εξάλειψη των δυτικών αξιών. Επισημαίνοντας ότι τα «πάθη» έχουν κλονίσει τη συμμαχία, ο Ρούμπιο χρησιμοποίησε έναν παραπλανητικό ευφημισμό για να περιγράψει την εκφοβιστική συμπεριφορά του Τραμπ.
Η εξύμνηση των αρχαίων Ελλήνων από τον Ρούμπιο -ως θεμελιωτών των ΗΠΑ– παρέβλεψε επίσης την ανησυχία των Ιδρυτών Πατέρων ότι η άμεση δημοκρατία ενθάρρυνε τον φατριασμό και ανέδειχνε δημαγωγούς. Η απάντησή τους σε αυτό ήταν το Εκλεκτορικό Κολλέγιο.
Ορισμένοι Ευρωπαίοι θα θιγούν από την ομιλία του Ρούμπιο. Ωστόσο, οι σύμμαχοι τον θεωρούν ως το πιο συμβατικό και φιλικά διακείμενο στέλεχος της εξωτερικής πολιτικής του Τραμπ, επομένως τα σχόλιά του ενδέχεται να είναι λιγότερο προκλητικά σε σχέση με τις επικριτικές δηλώσεις του Βανς ή του Υπουργού Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ.
Αναπόφευκτα, μια τόσο φιλόδοξη ομιλία —που υιοθετεί το ύφος μιας μεγάλης προεκλογικής ομιλίας— θα πυροδοτήσει εικασίες για πιθανή προεδρική υποψηφιότητα. Οπτικά, το σκηνικό της ομιλίας του Ρούμπιο θύμιζε την εποχή που ήταν γερουσιαστής ή την ομιλία του Μπαράκ Ομπάμα από τον λόφο της Ακρόπολης (Citadel) στο Αμμάν της Ιορδανίας, το 2008.
Μια υποψηφιότητα του Ρούμπιο το 2028 φαντάζει προβληματική, δεδομένου ότι ο Βανς κατέχει θέση ισχύος ως αντιπρόεδρος. Ωστόσο, είτε στοχεύσει στον Λευκό Οίκο σε δύο χρόνια, είτε το 2032, είτε αργότερα, ο Ρούμπιο έδειξε στον κόσμο την Τετάρτη ότι η φιλοδοξία του παραμένει αμείωτη.
