Σε αντίθεση με τα όσα προέβλεπαν οι ανόητοι ηγετίσκοι της Ευρώπης, ότι δηλαδή ο αμερικανός πρόεδρος θα πέσει στα πόδια τους (μετά τη σαρωτική ήττα στις ενδιάμεσες εκλογές), αυτός ετοιμάζεται για ολομέτωπη επίθεση στα διεθνή μέτωπα των ΗΠΑ. Και μπορεί να απείλησε χτες ότι θα καταστρέψει την Κίνα, το Ιράν και την Βραζιλία, όμως ο πραγματικός του στόχος είναι η ευάλωτη και διαιρεμένη Ευρώπη.
Το Πεκίνο έχει δώσει δείγματα γραφής, οσάκις απειλείται. Η κρίση με τις εκατέρωθεν κυρώσεις ήταν το κορυφαίο εξ αυτών, με την αναδίπλωση του Τραμπ. Και εντεύθεν έχει διαμορφωθεί ένα κλίμα ισορροπιών, που θυμίζει την εποχή του ψυχρού πολέμου.
Η απειλή για νέο χτύπημα στο Ιράν, ακόμη και με πυρηνικά όπλα, μοιάζει περισσότερο με εκφοβισμό, όταν μάλιστα ο αντιπρόεδρος του έχει ήδη καταδικάσει τον προηγούμενο πόλεμο ως υπαίτιο της συντριβής των Ρεπουμπλικάνων. Και ήδη κυοφορείται η ιδέα για ένα νέο γύρο διαπραγματεύσεων με την Τεχεράνη, τον οποίο θα αναλάβει ο φιλόδοξος Βανς.
Όσο για την Βραζιλία, ο Τραμπ επιδιώκει – και μέσω απειλών – να πείσει τον πρόεδρο Λούλα ότι ο αποτυχών αντίπαλος του Μπαλσονάρου πρέπει να επιστρέψει αλώβητος στη χώρα του. Μετά την φυγάδευση του, από τον Τραμπ, ως ύποπτος για ποινικά αδικήματα.
Η αντικατάσταση – ως προσωπάρχης του Λευκού Οίκου – της Σούζυ Γουάιλς (επι 15ετία στενή συνεργάτης του) από τον πολεμοχαρή διώκτη των μεταναστών Στίβεν Μίλερ αποτελεί ανάγλυφη απόδειξη της σκληρής πολιτικής του Τραμπ έναντι όσων θεωρεί αντίθετους μεν στις γεωπολιτικές του επιδιώξεις, ευάλωτους δε στην πολιτική του πυγμή. Ας μην ξεχνάμε ότι ο Μίλερ θεωρεί τη ευρωπαϊκή νομενκλατούρα «υπόδουλη» στους αλλοδαπούς μετανάστες. Τα υπόλοιπα έπονται για την Ευρώπη, ως Κοιμωμένη του Χαλεπά…
