Μία ημέρα που ξεκίνησε με ανέμελο πρωινό τρέξιμο 90 λεπτών στο ορεινό τοπίο της Βαλμπόνα, στην ορεινή Αλβανία, παραλίγο να εξελιχθεί σε αδιανόητη τραγωδία, που φέρνουν στο φως σε ένα αποκλειστικό ρεπορτάζ οι Truth Times.
Στις 22 Ιουνίου 2026, η Amy Lecons, μια ορειβάτης με καταγωγή από την Αυστραλία και με έδρα τη Νέα Ζηλανδία, βρέθηκε μόνη, τραυματισμένη και με δηλητήριο στο αίμα της, σε απόσταση 7 χιλιομέτρων από τον πολιτισμό.
Η ιστορία της έγινε γρήγορα viral μέσα από βίντεο που δημοσίευσε η ίδια, καταγράφοντας τις ώρες που περίμενε τη διάσωσή της. Πίσω όμως από τα εκατομμύρια προβολές και την «αισιόδοξη» εικόνα που προέβαλαν τα τοπικά μέσα ενημέρωσης, κρύβεται μια πολύ πιο σκοτεινή πραγματικότητα: μια οδυνηρή αποτυχία των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης και ένα σύστημα υγείας που …λειτουργεί – και δε λειτουργεί!
Το χρονικό της επίθεσης
Η Lecons, που βρισκόταν στη φάση της αποθεραπείας της από έναν πολύμηνο τραυματισμό, απολάμβανε τη διαδρομή. Παρά το γεγονός ότι είχε εμπειρία από φίδια – έχοντας ζήσει στην Αυστραλία και έχοντας συναντήσει ερπετά στην Ελλάδα και την Αλβανία – η προσοχή της χαλάρωσε, όταν προσπέρασε μια μεγάλη ομάδα πεζοπόρων.
Στο 7ο χιλιόμετρο, στρίβοντας σε μια γωνία του μονοπατιού, ένιωσε έναν οξύ, διαπεραστικό πόνο στον αριστερό της αχίλλειο τένοντα. «Κατάλαβα αμέσως ότι με είχε τσιμπήσει φίδι. Σαν σε αργή κίνηση, είδα το ερπετό κάτω από τα πόδια μου καθώς έχανα την ισορροπία μου», περιγράφει.
@_lecons PART 3: The Resuce. After all that effort to remain immobilised for the hour that it took for emgency services to arrive, my rescue was far from smooth sailing given I was still on the mountain. I have wondered if continuing to run down would have been more effective. Regardless, I’m so lucky to be alive and whilst it’s still early days in recovery, there doesn’t appear to be any permanent damage even though it took 2 hours to receive antivenom. #snakebite #albania #emergency #trailrunning #solohiking ♬ original sound – JGAM1NG
Διατηρώντας την ψυχραιμία της χάρη στην εκπαίδευση πρώτων βοηθειών, το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να τραβήξει βίντεο το φίδι για να βοηθήσει αργότερα στην αναγνώρισή του από τους γιατρούς. Στη συνέχεια, κάθισε στο μονοπάτι για να κρατήσει τους παλμούς της χαμηλούς, ακινητοποιώντας το πόδι της με ό,τι είχε μαζί της: έβγαλε τις κάλτσες και τη μπλούζα της και τα έδεσε σφιχτά γύρω από την πληγή.
@_lecons I was bitten by a European Nose-horned Viper whilst solo trail running in Albania. I started filming to calm myself down and thought I would share because I can laugh about it now that I’m safe. Yes, I’m aware I needed compression over the wound. I temporarily moved off the socks after some misscommunication with my dad, but I removed my tank top again and placed the socks over the wound and took off my shoes shortly after. Please let this be a reminder to always carry an emergency kit, even when it is a short trail. #trailrunning #snakebite #albania #valbone ♬ original sound – Amy
Δύο αποτυχημένες κλήσεις στο 112 και η διεθνής κινητοποίηση
Ακολούθησε ένας εφιάλτης γραφειοκρατίας και ασυνεννοησίας. Στις 10:20 π.μ., η Lecons κάλεσε τον ευρωπαϊκό αριθμό έκτακτης ανάγκης, το 112. Η κλήση διήρκεσε λιγότερο από ένα λεπτό. Παρά τις εκκλήσεις της στα αγγλικά, ο τηλεφωνητής στην άλλη άκρη της γραμμής έκλεισε το τηλέφωνο χωρίς να δώσει οδηγίες ή να καταγράψει το περιστατικό.
Νιώθοντας παντελώς αβοήθητη, στις 10:22 π.μ. κάλεσε μέσω WhatsApp τον πατέρα της, Robert Lecons, ο οποίος είναι αγροτικός γιατρός στη Νότια Αυστραλία. Ο πατέρας της, διατηρώντας την ψυχραιμία του, την καθοδήγησε για το πώς να παραμείνει ακινητοποιημένη, ενώ παράλληλα έλαβε τις ακριβείς συντεταγμένες της μέσω της εφαρμογής What3Words. Αμέσως μετά, ο ίδιος ξεκίνησε έναν αγώνα δρόμου από την άλλη άκρη της γης: επικοινώνησε με το Κέντρο Επιχειρήσεων Έκτακτης Ανάγκης στην Αδελαΐδα, το οποίο ενεργοποίησε τις διαδικασίες της Interpol.
Στο μεταξύ, η Lecons επιχείρησε για δεύτερη φορά να καλέσει το 112 στην Αλβανία. Το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο: η κλήση τερματίστηκε από την υπηρεσία μετά από μόλις 53 δευτερόλεπτα.
Τελικά, τη λύση έδωσε η τοπική αλληλεγγύη. Η Lecons θυμήθηκε τον ιδιοκτήτη του ξενώνα Traveler Hostel στη Σκόδρα, όπου είχε διαμείνει λίγες μέρες νωρίτερα. Εκείνος κινητοποιήθηκε αμέσως, εξηγώντας την κατάσταση στο τοπικό κέντρο Υγεείας της Βαλμπόνα. Περίπου 25 λεπτά μετά το τσίμπημα, ένα ασθενοφόρο ξεκίνησε, ενώ οι διασώστες χρειάστηκαν άλλη μισή ώρα για να φτάσουν κοντά της με τα πόδια.
@_lecons On Sunday 21 June at 10:19 I was trail running near Valbonë in Albania when I was bitten by a European Nose-horned Viper. Here is a summarised snapshot of the events that followed with time stamps. I’ve been living in New Zealand the last 3.5 years so my knowledge of snakebite first aid in the moment was slightly hazy. I instantly filmed the snake for identification purposes, sat down on the trail and dialled 112 as this was the only line that I was able to call with my eSIM. Having no success with the operator and after they hung up on me, I called my dad in Australia who asked for my What3Words to give to Australian emergency services for Interpol. I then called a hostel owner in Shkodër who was able to assist by putting me in contact with local emergency authorities on WhatsApp (thank goodness for cell service) who gained my current location and dispatched an ambulance. In the meantime, I initially removed my socks and singlet to create a makeshift tourniquet higher up on the limb but realised this was incorrect action and later removed this to provide compression around the area of the bite. I had been informed to stay immobilised, despite being on a section of a trail that would be tricky to reach. Without cell service, this could have been a completely different outcome. Please travel with an inReach or PLB if you intend to be entering areas without internet coverage. Also download an emergency locator app like What3Words and always carry an appropriate first aid kit. #snakebite #albania #valbonë #trailrunning #solobackpacking ♬ original sound – Amy
Η διάσωση και ο φόβος
Όσο περίμενε, η Lecons άρχισε να αναζητά στο διαδίκτυο πληροφορίες για τα φίδια της περιοχής. Συνειδητοποίησε ότι πρόκειται για την Othrys/Poskok (οχιά των Βαλκανίων), ένα από τα πιο επικίνδυνα και δηλητηριώδη ερπετά της Ευρώπης.
«Όσο ο αστράγαλός μου φούσκωνε και ο πόνος γινόταν αβάσταχτος, άρχισα να πανικοβάλλομαι. Υπήρξαν στιγμές που άρχισα να κλαίω στο τηλέφωνο με τον πατέρα μου. Του έλεγα ότι έπρεπε να συρθώ προς τον δρόμο γιατί αργούσαν. Δεν ήθελα να πεθάνω μόνη μου σε ένα μονοπάτι», εξομολογείται.
Η ομάδα διάσωσης τελικά την εντόπισε. Καθώς βρισκόταν μόλις 200 μέτρα από μια ορεινή φάρμα με πρόσβαση σε δρόμο, οι διασώστες τη μετέφεραν εναλλάξ στα χέρια και στην πλάτη μέσα στη ζέστη και το δύσβατο έδαφος. Στη συνέχεια διακομίστηκε στο νοσοκομείο του Bajram Curri, όπου της χορηγήθηκε ορός για τα τσιμπήματα φιδιών.
Το «παραμύθι» των ΜΜΕ και η πραγματικότητα στο νοσοκομείο
Όταν τα βίντεό της έγιναν viral, τα αλβανικά μέσα ενημέρωσης και το Υπουργείο Υγείας της χώρας έσπευσαν να προβάλουν την ιστορία ως ένα παράδειγμα επιτυχούς διάσωσης και αλβανικής φιλοξενίας. Ωστόσο, η Lecons αποκαλύπτει ότι η εικόνα που παρουσιάστηκε ήταν παραποιημένη.
«Τα ΜΜΕ πήραν τα πιο όμορφα αποσπάσματα για να δημιουργήσουν μια ευχάριστη ιστορία, χωρίς όμως να αγγίξουν τα πραγματικά προβλήματα», τονίζει. Η πραγματικότητα που βίωσε στο νοσοκομείο του Bajram Curri ήταν αποκαλυπτική για την κατάσταση της δημόσιας υγείας στη χώρα:
- Χρειάστηκε να περάσει ολόκληρη ημέρα για να της παρασχεθεί χαρτί υγείας, καθώς το νοσοκομείο δήλωνε πως δεν είχε απόθεμα.
- Τη δεύτερη ημέρα, οι νοσηλευτές ζήτησαν από δικούς της ανθρώπους να αγοράσουν πάγο από την αγορά, καθώς οι προμήθειες του νοσοκομείου είχαν εξαντληθεί.
- Στο δωμάτιο υπήρχε μόνο μία πρίζα, αναγκάζοντας το προσωπικό να συνδέει τις ιατρικές συσκευές εναλλάξ.
- Το αναπηρικό αμαξίδιο δεν χωρούσε να περάσει από τις πόρτες του δωματίου, καθιστώντας αδύνατη τη μετακίνησή της προς την τουαλέτα.
«Δεν περίμενα τις ανέσεις των νοσοκομείων της Αυστραλίας, αλλά ένα νοσοκομείο πρέπει να παρέχει τα βασικά. Αν μια χώρα δεν μπορεί να υποστηρίξει καλά-καλά τους δικούς της πολίτες, πώς θα υποστηρίξει το τουριστικό της προϊόν;» αναρωτιέται.
@_lecons I’ve spent the last few weeks focusing on my emotional and physical wellbeing but I’m finally ready to speak out and address the articles that local Albanian media have released in the wake of my snakebite. Whilst I agree that my story showcases a small taste of the incredible hospitality of Albanians, I reject the message that my rescue should show the world that Albanians healthcare system is robust and ready for the growth that the country intends. This was only a glimpse into the healthcare I received over a few days as a tourist. I’m not claiming I had the worst experience, but I’m speaking up in support of the people of Albania. This is the reality many of them have lived with in the past, continue to face today, and may keep facing in the future unless meaningful change happens. I haven’t yet decided what I want to do with this unexpected following but thank you for your messages of support, I have been overwhelmed with gratitude. I am doing well and thanks to the patience of my guesthouse, have managed to get back on my feet and am continuing backpacking, with a big appreciation for the small things. Albania, thank you for an unforgettable adventure. I’ll be back one day to finish the hike that I started. I hope this message amplifies your voices. 🇦🇱 Never forget, life’s a climb, but the view is great. 🤙🏼 #snakebite #albania #albaniaprotests #tiranaprotests #flamingorevolution ♬ original sound – xavier
Προειδοποίηση για ταξιδιώτες
Παρά την τραυματική της εμπειρία, η Lecons δηλώνει ακόμα ερωτευμένη με την αλβανική φύση και τους ανθρώπους της, ξεκαθαρίζοντας πως η κριτική της δεν γίνεται με εμπάθεια, αλλά ως μια έκκληση για βελτίωση των υποδομών.
Παράλληλα, απευθύνει μια αυστηρή προειδοποίηση προς όλους τους λάτρεις της πεζοπορίας. «Ήταν σοκαριστικό να βλέπω πόσοι πεζοπόροι ξεκινούσαν για διαδρομές ημερών στα βουνά χωρίς να έχουν βασικές γνώσεις πρώτων βοηθειών, χωρίς να γνωρίζουν την τοπική πανίδα και, κυρίως, χωρίς συσκευές δορυφορικής επικοινωνίας (PLB)».
Το μεγαλύτερο δίδαγμα για την ίδια; Η σημασία της πρόληψης, η ανάγκη για εκπαίδευση στις πρώτες βοήθειες και η απαίτηση οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης (112) να είναι σε θέση να εξυπηρετήσουν ξένους περιηγητές.
«Η μεγαλύτερη αποτυχία ήταν η διαχείριση της κλήσης έκτακτης ανάγκης. Το να κλείνεις το τηλέφωνο σε κάποιον που ζητά βοήθεια επειδή δεν μιλάει τη γλώσσα σου, είναι κάτι που στο μέλλον θα κοστίσει ανθρώπινες ζωές», καταλήγει.
