Ένα μικρό χωριό στη βόρεια Ιαπωνία έχει γίνει γνωστό για έναν από τους πιο παράξενους θρύλους στον κόσμο: οι κάτοικοι του Σίνγκο υποστηρίζουν ότι εκεί βρίσκεται ο πραγματικός τάφος του Ιησού Χριστού. Στην είσοδο του χωριού υπάρχει μάλιστα πινακίδα που αναγράφει στα αγγλικά «Tomb of Christ», ενώ ένας λιτός τάφος σε έναν λόφο θεωρείται από την τοπική παράδοση ότι ανήκει στον Ιησού.
Η ιστορία, ωστόσο, δεν αποτελεί ιστορικά τεκμηριωμένο γεγονός. Αντίθετα, βασίζεται στα λεγόμενα «Έγγραφα Τακενούτσι», κείμενα που εμφανίστηκαν στις αρχές του 20ού αιώνα και έχουν απορριφθεί ευρέως από ειδικούς ως πλαστά.
Ο θρύλος του Ιησού στην Ιαπωνία
Σύμφωνα με την παράδοση, ο Ιησούς φέρεται να ταξίδεψε στην Ιαπωνία σε ηλικία 21 ετών, όπου έμεινε για περίπου 12 χρόνια και μελέτησε τη γλώσσα και τον πολιτισμό της χώρας. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Ιουδαία, όπου, σύμφωνα με την ίδια αφήγηση, έλαβαν χώρα τα γνωστά γεγονότα της Καινής Διαθήκης.
Η ανατροπή έρχεται στο σημείο της Σταύρωσης: τα συγκεκριμένα κείμενα υποστηρίζουν ότι δεν σταυρώθηκε ο Ιησούς, αλλά ο μικρότερος αδελφός του, Ισουκίρι. Ο ίδιος ο Ιησούς υποτίθεται ότι κατάφερε να διαφύγει, ακολουθώντας μια απίθανη διαδρομή μέσω Σιβηρίας και Αλάσκας, και επέστρεψε στην Ιαπωνία.
Στο Σίνγκο, σύμφωνα με τον θρύλο, παντρεύτηκε, απέκτησε τρία παιδιά, έγινε αγρότης και έζησε μέχρι τα 106 του χρόνια. Το 1935, ο θρησκευτικός ηγέτης Κιγιομάρο Τακενούτσι ισχυρίστηκε ότι εντόπισε τον τάφο του «Ιέσου Κιρισούτο», όπως αποκαλείται ο Ιησούς στα ιαπωνικά.
Το «Πάρκο του Ιησού» και το ετήσιο φεστιβάλ
Σήμερα, το Σίνγκο έχει μετατρέψει τον ιδιαίτερο αυτό θρύλο σε μέρος της τοπικής ταυτότητας και της τουριστικής του δραστηριότητας. Στο λεγόμενο «Πάρκο του Ιησού» λειτουργούν μουσείο και εγκαταστάσεις φιλοξενίας, ενώ στον χώρο βρίσκονται δύο τάφοι. Ο ένας αποδίδεται στον Ιησού και ο δεύτερος, σύμφωνα με την παράδοση, συνδέεται με τον αδελφό του.
Κάθε χρόνο, από τη δεκαετία του 1960, πραγματοποιείται επίσης το «Κιρισούτο Ματσούρι», ή Φεστιβάλ του Χριστού, προσελκύοντας επισκέπτες από διάφορες περιοχές της Ιαπωνίας.
«Μην το πολυσκέφτεστε»
Ο δήμαρχος Καζουτόμο Σάτο, 57 ετών, βρίσκεται στο αξίωμα μόλις περίπου έναν χρόνο, όμως ως άνθρωπος που έχει ζήσει όλη του τη ζωή στην περιοχή, δηλώνει ενθουσιασμένος από την προσέλευση στο φεστιβάλ. «Οι αριθμοί φέτος είναι υψηλότεροι από πέρυσι», λέει, από την άκρη του χώρου όπου πραγματοποιούνται οι εκδηλώσεις. «Το χωριό Σίνγκο έχει καταβάλει πραγματική προσπάθεια για να διαδώσει την εκδήλωση μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και όλο και περισσότεροι νέοι, όπως μαθητές γυμνασίου, συμμετέχουν στον χορό Νανιαντογιάρα».
Πέρα από τις εκδηλώσεις, σχεδόν κανείς εδώ δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται να επαληθεύσει τους μεγάλους θεολογικούς ισχυρισμούς που τους έφεραν κοντά – ή αν ο Ιησούς Χριστός έζησε και πέθανε πράγματι στο Σίνγκο. Οι ερωτήσεις αντιμετωπίζονται με ελαφρά χαμόγελα και περιστασιακά σηκώματα των ώμων, καθώς κανείς δεν θέλει να διαλύσει το πέπλο μυστηρίου που κρατά ζωντανή την ιστορία της προέλευσης, χωρίς όμως να είναι πρόθυμος να δηλώσει ότι την πιστεύει πραγματικά.
«Ο τάφος του Χριστού ήταν πάντα εδώ, όσο μπορεί να θυμηθεί κανείς», λέει ο 26χρονος κάτοικος του Σίνγκο Κόσι Ναγκάνο, εθελοντής στο φεστιβάλ, καθώς στέκεται λίγα βήματα από τον τάφο. «Μεγάλωσα ακούγοντας ότι ο Χριστός είναι πράγματι θαμμένος εκεί και όλο αυτό το διάστημα ζούσα αναρωτώμενος αν είναι πραγματικά αλήθεια. Όταν όμως ακούω από τους ανθρώπους του χωριού πώς αυτές οι ιστορίες μεταδίδονται εδώ και χρόνια, καταλήγω να αισθάνομαι ότι, αν κάποιος πρέπει να τις πιστεύει, αυτοί είναι οι κάτοικοι του χωριού».
Ακόμη και ο διευθυντής του μουσείου λέει ότι οι επισκέπτες καλούνται να μην αναρωτιούνται αν η ιστορία είναι αληθινή ή ψευδής, αλλά να «την αντιμετωπίζουν αυστηρά ως θρύλο». Ο Αντόνιο Φερνάντες, από την Ισπανία, ήταν μεταξύ των ξένων επισκεπτών στο φετινό φεστιβάλ. Φοιτητής θρησκειολογίας στο Πανεπιστήμιο Τοχόκου, στη γειτονική πόλη Σεντάι, ήρθε μαζί με μια ομάδα συμφοιτητών του, έχοντας ως στόχο να εξερευνήσουν την προέλευση του θρύλου.
«Λοιπόν, πέρα από την ιστορική αλήθεια, νομίζω ότι είναι υπέροχο, η ατμόσφαιρα και το γεγονός ότι οι άνθρωποι έρχονται εδώ απλώς για να διασκεδάσουν», λέει χαμογελώντας. «Ο θρύλος δεν βγάζει κανένα νόημα, αλλά είναι ενδιαφέρον να βλέπεις ότι οι περισσότεροι άνθρωποι εδώ… νομίζω ότι γνωρίζουν πως δεν είναι αλήθεια, αλλά έρχονται απλώς για να διασκεδάσουν. Νομίζω ότι αυτό είναι το κλειδί του φεστιβάλ».
Η Πολωνή Πολίνα Κράλκα έχει παρόμοια άποψη. Ως χριστιανή, παραδέχεται ότι οι ισχυρισμοί είναι αναπάντεχοι, όμως λέει ότι η εκδήλωση είναι «κάτι πραγματικά ξεχωριστό και ασυνήθιστο». Τέτοιου είδους φεστιβάλ στην αγροτική Ιαπωνία προσφέρουν μοναδικές γνώσεις για την ιαπωνική κουλτούρα και βοηθούν τους ξένους ταξιδιώτες να διευρύνουν την οπτική τους, προσθέτει. «Αν αφήσουμε στην άκρη τη θρησκευτική διάσταση, νομίζω ότι οι άνθρωποι εδώ έχουν τη δική τους ιδιαίτερη σύνδεση με την παράδοση και προσωπικά δεν θεωρώ ότι υπάρχει κάτι ιδιαίτερα κακό σε αυτό».
Ο δήμαρχος συμφωνεί. «Μην το πολυσκέφτεστε», λέει χαμογελώντας. «Αφήνοντας στην άκρη το ζήτημα της αλήθειας, ο τάφος του Χριστού βρίσκεται εδώ και εμείς τον τιμούμε. Αυτή είναι η πραγματικότητά μας και είναι κάτι που έχουμε προστατεύσει ως παράδοση που μας κληροδοτήθηκε από τους προγόνους μας. Στο χωριό Σίνγκο δεν θα βρείτε κανέναν ιδιαίτερα προσκολλημένο στις βαθύτερες προεκτάσεις και κανείς δεν ρωτά κάτι του τύπου “τι σημαίνουν όλα αυτά;”. Μέσα από τον χορό Νανιαντογιάρα, τον Χριστό και όλες τις υπόλοιπες παραδόσεις, οι κάτοικοι του Σίνγκο συσπειρώνονται, διασκεδάζουν και συνεχίζουν να δίνουν ζωή στο χωριό, κοιτάζοντας προς το μέλλον».
