Η Ιαπωνία ζήτησε να αναθεωρηθεί ο νέος παγκόσμιος χάρτης που ψηφίστηκε από τον ΟΗΕ, γιατί παρουσιάζει τα νησιά Κουρίλες (αποτελούν αμφισβητούμενο έδαφος μεταξύ Τόκιο και Μόσχας), να ανήκουν στη Ρωσία, σύμφωνα με αξιωματούχο της ιαπωνικής κυβέρνησης.
Η Ιαπωνία ήταν ανάμεσα στα 164 κράτη-μέλη του ΟΗΕ που υποστήριξαν το ψήφισμα για τον νέο παγκόσμιο χάρτη, αλλά πλέον εκφράζει την έντονη αντίθεσή της, καθώς σε αυτόν τα διαφιλονικούμενα νησιά Κουρίλες —που στην Ιαπωνία αποκαλούνται «Βόρειες Περιοχές»— απεικονίζονται με το ίδιο χρώμα όπως η Ρωσία, σύμφωνα με δημοσίευμα του Guardian.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της Ιαπωνίας, Μινόρου Κιχάρα δήλωσε την Πέμπτη ότι ο νέος χάρτης, γνωστός ως Equal Earth, «περιλαμβάνει μια απεικόνιση που έρχεται σε αντίθεση με τη θέση της ιαπωνικής κυβέρνησης».
Τα διαφιλονικούμενα νησιά καταλήφθηκαν το 1945 από την πρώην Σοβιετική Ένωση, η οποία στη συνέχεια απέλασε τον ιαπωνικό πληθυσμό που ζούσε εκεί.
Αλληλοκατηγορίες Ρωσίας – Ιαπωνίας
Οι σχέσεις μεταξύ Ιαπωνίας και Ρωσίας επιδεινώθηκαν περαιτέρω τον περασμένο μήνα, όταν ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντίμιρ Πούτιν, επισκέφτηκε τα νησιά για πρώτη φορά.
Η πρωθυπουργός της Ιαπωνίας Σαναέ Τακαΐτσι δήλωσε ότι η επίσκεψη Πούτιν «προσβάλλει τα αισθήματα του ιαπωνικού λαού», προσθέτοντας ότι είναι «απολύτως απαράδεκτη». Η ίδια υπογράμμισε ότι τα νησιά αποτελούν «αναπόσπαστο μέρος της επικράτειας της Ιαπωνίας, τόσο ιστορικά όσο και βάσει του διεθνούς δικαίου».
Η Μόσχα πέρασε στην «αντεπίθεση», σημειώνοντας ότι απορρίπτει «κατηγορηματικά» τέτοιες δηλώσεις, τις οποίες θεωρεί «πολιτικά ακατάλληλες, προσβλητικές και νομικά αβάσιμες».
«Ακριβέστερη αναπαράσταση»
Από την πλευρά του, ο ΟΗΕ ανέφερε ότι ο νέος χάρτης αποσκοπεί στην «ακριβέστερη αναπαράσταση» της επιφάνειας των ηπείρων σε σύγκριση με τις πιο παραδοσιακές χαρτογραφικές προβολές Μερκάτορ.
Ο νέος χάρτης καταργεί τον παραδοσιακό χάρτη Μερκάτορ και απεικονίζει με μεγαλύτερη ακρίβεια το πραγματικό μέγεθος της Αφρικής.
Τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, όπως αναφέρει ο Guardian, δεν είναι δεσμευτικά, ωστόσο, εάν εγκριθεί η πρόταση, θα μπορούσε να οδηγήσει σε αναθεώρηση των σχολικών προγραμμάτων σπουδών και των τεχνολογικών εφαρμογών καθημερινής χρήσης, δεδομένης της ευρείας διάδοσης της προβολής Μερκάτορ στην εκπαίδευση, την τεχνολογία και τη δημόσια διοίκηση.
Η συγκεκριμένη μέθοδος χαρτογραφικής προβολής εισήχθη από τον Φλαμανδό χαρτογράφο Γεράρδο Μερκάτορ το 1569, προκειμένου να διευκολύνει τη ναυσιπλοΐα. Σχεδόν πέντε αιώνες αργότερα, εξακολουθεί να αποτελεί το παγκόσμιο πρότυπο.