Μια από τις πιο επικίνδυνες και ταυτόχρονα πιο αθόρυβες επιχειρήσεις του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού στον Περσικό Κόλπο εκτυλίχθηκε επί τέσσερις μήνες στα νερά του Στενού του Ορμούζ, με Αμερικανούς δύτες και μη επανδρωμένα υποβρύχια να αναζητούν και να εξουδετερώνουν ιρανικές νάρκες.
Σύμφωνα με τους Financial Times, η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε υπό συνθήκες αυστηρής μυστικότητας, καθώς κάθε λάθος κίνηση μπορούσε να αποβεί μοιραία. Οι αποστολές πραγματοποιούνταν σε μεγάλο βαθμό κατά τη διάρκεια της νύχτας, ενώ οι δύτες των Navy SEALs επιχειρούσαν σε ένα από τα πιο κρίσιμα και επικίνδυνα θαλάσσια περάσματα στον κόσμο.
Το πρώτο στάδιο ήταν ο εντοπισμός των εκρηκτικών μηχανισμών στον βυθό. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκαν μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας και υποβρύχια οχήματα εξοπλισμένα με προηγμένα συστήματα σόναρ, τα οποία μπορούσαν να σαρώσουν τον πυθμένα και να εντοπίσουν αντικείμενα που ενδέχεται να αποτελούν νάρκες.
Ακολουθούσε το πλέον επικίνδυνο κομμάτι. Όταν εντοπιζόταν μια νάρκη, ειδικά εκπαιδευμένοι δύτες μπορούσαν να προσεγγίσουν τον εκρηκτικό μηχανισμό και να τοποθετήσουν πάνω του ειδικό φορτίο για την καταστροφή του. Σε άλλες περιπτώσεις χρησιμοποιούνταν μη επανδρωμένα υποβρύχια μέσα, περιορίζοντας έτσι την έκθεση του προσωπικού στον κίνδυνο.
Μεταξύ των τεχνολογικών συστημάτων που χρησιμοποιήθηκαν ήταν το Common Uncrewed Surface Vessel, ένα μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που μπορεί να μεταφέρει και να ρυμουλκεί υποβρύχια συστήματα. Στην επιχείρηση μπορούσε να αξιοποιηθεί και το MK 18 Mod 2 Kingfish, ένα μη επανδρωμένο υποβρύχιο όχημα με σόναρ, σχεδιασμένο για αποστολές εντοπισμού ναρκών.
Η επιχείρηση είχε ιδιαίτερη σημασία λόγω της στρατηγικής θέσης του Στενού του Ορμούζ. Από το στενό διέρχεται περίπου το ένα πέμπτο των παγκόσμιων μεταφορών πετρελαίου, γεγονός που σημαίνει ότι ακόμη και η υποψία ναρκοθέτησης μπορεί να προκαλέσει σοβαρές αναταράξεις στη διεθνή ναυτιλία και στις αγορές ενέργειας.
Τον Ιούνιο, ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός είχε εκτιμήσει ότι περίπου 80 νάρκες είχαν τοποθετηθεί στην περιοχή. Τον Αύγουστο, ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε ότι οι νάρκες είχαν απομακρυνθεί, όμως η ασφάλεια της θαλάσσιας διόδου εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο έντονης ανησυχίας.
Το πρόβλημα είναι ότι το Στενό μπορεί να ναρκοθετηθεί ξανά σχετικά εύκολα. Οι αμερικανικές δυνάμεις μπορούν να καθαρίσουν συγκεκριμένες διαδρομές, όμως η πλήρης εξασφάλιση μιας τόσο μεγάλης θαλάσσιας περιοχής είναι εξαιρετικά δύσκολη. Παράλληλα, το Ιράν έχει υποστηρίξει ότι εξακολουθούν να υπάρχουν ενεργές νάρκες και έχει κατηγορηθεί ότι επιχειρεί να επαναφέρει την απειλή.
Την ίδια ώρα, οι επιθέσεις με πυραύλους και drones έχουν επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την κατάσταση. Σύμφωνα με στοιχεία της Kpler, η εμφανής ναυτιλιακή κίνηση στο Στενό έχει υποχωρήσει στο χαμηλότερο επίπεδο από τον Μάιο. Μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο, καταγράφηκαν μόλις δύο διελεύσεις το Σάββατο και έξι την Κυριακή, με αρκετά πλοία να επιλέγουν τη διαδρομή που έχει εγκριθεί από το Ιράν.
Ωστόσο, η πραγματική εικόνα είναι δύσκολο να αποτυπωθεί. Ορισμένα εμπορικά πλοία απενεργοποιούν τα συστήματα εντοπισμού τους και επιχειρούν να περάσουν από το Στενό κατά τη διάρκεια της νύχτας, σε ορισμένες περιπτώσεις υπό τη συνοδεία αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων.
Η τετράμηνη αμερικανική επιχείρηση μπορεί να ολοκληρώθηκε χωρίς απώλειες για τις αμερικανικές δυνάμεις, όμως ανέδειξε με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο πόσο εύθραυστη παραμένει η ασφάλεια του Στενού του Ορμούζ. Ένα από τα σημαντικότερα ενεργειακά περάσματα του πλανήτη εξακολουθεί να βρίσκεται ανάμεσα στις νάρκες, τα drones και τους πυραύλους, με κάθε νέα ένδειξη ναρκοθέτησης να απειλεί να μετατρέψει τη θαλάσσια δίοδο σε σημείο ανάφλεξης για ολόκληρη την παγκόσμια οικονομία.
