Στη Νότια Κορέα υπάρχει ένα φαινόμενο που, όταν το βλέπεις, δύσκολα δεν το συνδέεις με μία από τις πιο δυνατές εικόνες της Βίβλου: τη θάλασσα που ανοίγει για να περάσει ο Μωυσής με τον λαό του. Μόνο που εδώ, στο νησί Τζίντο, δεν πρόκειται για θρησκευτικό θαύμα, αλλά για ένα εντυπωσιακό παιχνίδι της φύσης, της παλίρροιας και της γεωμορφολογίας.
Στα νοτιοδυτικά της Νότιας Κορέας, η θάλασσα υποχωρεί για λίγες ημέρες τον χρόνο και αποκαλύπτει έναν φυσικό δρόμο που ενώνει το Τζίντο με το μικρότερο νησί Μόντο. Το πέρασμα έχει μήκος περίπου 2,8 χιλιομέτρων και πλάτος που φτάνει τα 40 έως 60 μέτρα, ενώ παραμένει ανοιχτό περίπου για μία ώρα, όσο επιτρέπει η άμπωτη. Χιλιάδες επισκέπτες περπατούν πάνω στον βυθό, με τη θάλασσα δεξιά και αριστερά τους, σε μια εικόνα που δικαιολογημένα ονομάστηκε «Το Θαύμα του Μωυσή της Κορέας».
Το φαινόμενο και το φεστιβάλ
Η Korea Tourism Organization αναφέρει ότι το Jindo Miracle Sea Road Festival οργανώνεται την περίοδο που εμφανίζεται αυτός ο θαλάσσιος δρόμος. Οι επισκέπτες δεν περπατούν απλώς στη «μέση της θάλασσας», αλλά συχνά μαζεύουν θαλασσινά, όπως αμπαλόνε και μικρά χταπόδια, ακόμη και με γυμνά χέρια. Το φεστιβάλ περιλαμβάνει επίσης παραδοσιακές κορεατικές εκδηλώσεις, μουσική, χορούς, τελετουργικά και πολιτιστικά δρώμενα.
Η επιστημονική εξήγηση βρίσκεται στις έντονες παλίρροιες, στη βαρυτική επίδραση Σελήνης, Γης και Ήλιου και στη μορφή του βυθού ανάμεσα στα δύο νησιά. Με απλά λόγια, όταν το νερό τραβιέται αρκετά χαμηλά, αποκαλύπτεται μια φυσική λωρίδα άμμου και λάσπης. Για τους επισκέπτες, όμως, η εμπειρία παραμένει σχεδόν κινηματογραφική.
Ο τοπικός θρύλος της γιαγιάς Μπιόνγκ
Όπως συμβαίνει συχνά με τα μεγάλα φυσικά φαινόμενα, η επιστήμη δεν κατάφερε ποτέ να εξαφανίσει τον μύθο. Σύμφωνα με την κορεατική παράδοση, μια ηλικιωμένη γυναίκα, η γιαγιά Μπιόνγκ, έμεινε πίσω όταν οι κάτοικοι εγκατέλειψαν την περιοχή για να γλιτώσουν από τίγρεις. Εκείνη προσευχήθηκε στον θεό της θάλασσας και, σύμφωνα με τον θρύλο, η θάλασσα άνοιξε για να μπορέσει η οικογένειά της να επιστρέψει κοντά της. Σήμερα, στο Τζίντο υπάρχει άγαλμα που θυμίζει αυτή την παράδοση.
Η πραγματική βιβλική ιστορία του Μωυσή
Η σύγκριση με τον Μωυσή έρχεται από την Έξοδο της Παλαιάς Διαθήκης. Σύμφωνα με τη βιβλική αφήγηση, οι Ισραηλίτες φεύγουν από την Αίγυπτο, καταδιωκόμενοι από τον στρατό του Φαραώ. Ο Μωυσής απλώνει το χέρι του πάνω από τη θάλασσα και τα νερά χωρίζονται, ώστε ο λαός να περάσει σε στεγνή γη. Στη συνέχεια, όταν οι Αιγύπτιοι τους ακολουθούν, τα νερά επιστρέφουν.
Η ιστορική τεκμηρίωση της Εξόδου παραμένει αντικείμενο συζήτησης ανάμεσα σε ιστορικούς, αρχαιολόγους και θεολόγους. Ωστόσο, ως θρησκευτική και πολιτιστική αφήγηση, η εικόνα του Μωυσή μπροστά στην Ερυθρά Θάλασσα έχει χαραχθεί στη συλλογική μνήμη της ανθρωπότητας.
Η ταινία με τον Τσάρλτον Ίστον
Αυτή την εικόνα την απογείωσε ο κινηματογράφος με την επική ταινία «Οι Δέκα Εντολές» του Σεσίλ Μπ. ΝτεΜίλ, το 1956. Ο Τσάρλτον Ίστον υποδύθηκε τον Μωυσή και ο Γιουλ Μπρίνερ τον Φαραώ, σε μία από τις πιο εμβληματικές υπερπαραγωγές του Χόλιγουντ. Η Paramount περιγράφει την ταινία ως την ιστορία του Μωυσή, που από ευνοούμενος στο παλάτι του Φαραώ στρέφεται τελικά στην αποστολή της απελευθέρωσης του λαού του.
Η σκηνή της διάβασης της Ερυθράς Θάλασσας θεωρήθηκε τεχνικό επίτευγμα της εποχής. Σύμφωνα με το American Film Institute, το εφέ της θάλασσας που χωρίζει επιβλέφθηκε από τον John P. Fulton και χρησιμοποιήθηκαν τεράστιες δεξαμενές νερού στα στούντιο της Paramount.
Κάπως έτσι, το Τζίντο της Νότιας Κορέας ενώνει τη φύση, τον μύθο, τη Βίβλο και το σινεμά. Άλλο η παλίρροια, άλλο το θαύμα, άλλο ο θρύλος. Αλλά η εικόνα ανθρώπων που περπατούν μέσα στη θάλασσα μένει ίδια: καθηλωτική.
