Ο Τζέι Ντι Βανς, αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, δεν μετακομίζει βέβαια ο ίδιος στο κοτέτσι. Αλλά το κοτέτσι μετακομίζει στην επίσημη κατοικία του. Και όχι ένα οποιοδήποτε κοτέτσι. Πρόκειται για μια υπερσύγχρονη, ειδικά σχεδιασμένη κατασκευή, σε ύφος που θυμίζει βικτωριανή αρχιτεκτονική, τοποθετημένη στην κατοικία του αντιπροέδρου των ΗΠΑ, στο Αστεροσκοπείο του Αμερικανικού Ναυτικού.
Το κοτέτσι με… αρχιτεκτονική άποψη
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η κατασκευή σχεδιάστηκε από την εταιρεία Carolina Coops και αντλεί έμπνευση από τα χαρακτηριστικά της ιστορικής κατοικίας Number One Observatory Circle, όπου διαμένουν εδώ και δεκαετίες οι εκάστοτε αντιπρόεδροι των ΗΠΑ με τις οικογένειές τους.
Το αποτέλεσμα δεν θυμίζει σε τίποτα ένα απλό αγροτικό κοτέτσι. Είναι μια λευκή κατασκευή, με πύργο στην είσοδο, πράσινη πόρτα, διακοσμητική στέγη που μιμείται σχιστόλιθο, χαλίκι γύρω της και φυτά σε γλάστρες. Ένα μικρό «σπίτι» για κότες, σχεδιασμένο όχι μόνο για πρακτική χρήση, αλλά και για να ταιριάζει αισθητικά με τον χώρο όπου τοποθετήθηκε.
Ο ίδιος θα φροντίζει τις κότες
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της ιστορίας είναι ότι, σύμφωνα με εκπρόσωπο του αντιπροέδρου, ο ίδιος ο Τζέι Ντι Βανς θα φροντίζει προσωπικά τα 12 κοτόπουλα. Τα παιδιά του, μάλιστα, έχουν ήδη δώσει ονόματα στις κότες, ενώ όταν μεγαλώσουν θα προσφέρουν φρέσκα αυγά στην οικογένεια.
Σε μια εποχή που η πολιτική εικόνα χτίζεται συχνά με βαριά σκηνικά, κάμερες, δηλώσεις και επικοινωνιακά επιτελεία, ένα κοτέτσι στην κατοικία του αντιπροέδρου των ΗΠΑ γίνεται ξαφνικά θέμα συζήτησης. Όχι μόνο γιατί είναι παράξενο ή χαριτωμένο, αλλά γιατί δείχνει και μια άλλη πλευρά: την επιστροφή σε κάτι πιο απλό, πιο γήινο, πιο καθημερινό.
Από την Ουάσινγκτον στα ελληνικά χωριά
Και εδώ ίσως υπάρχει μια ιδέα που αφορά και την Ελλάδα. Όχι φυσικά να φτιάχνουν οι πολιτικοί κοτέτσια στις κατοικίες τους για τις φωτογραφίες, αλλά να δούμε αλλιώς τους χώρους που σήμερα ρημάζουν.
Σε πολλά ελληνικά χωριά υπάρχουν παλιοί στάβλοι, εγκαταλειμμένα κοτέτσια, πέτρινα κτίσματα, αποθήκες και μικρά αγροτικά σπίτια που έχουν αφεθεί στη φθορά. Χώροι που κάποτε είχαν ζωή, ζώα, δουλειά, ανθρώπους, οικογένειες. Σήμερα στέκουν κλειστά, πολλές φορές μισογκρεμισμένα, ενώ γύρω τους ολόκληρα χωριά αδειάζουν.
Να ξαναπάρουν ζωή οι παλιοί χώροι
Ίσως λοιπόν η ιστορία του βικτωριανού κοτετσιού του J.D. Vance να μπορεί να διαβαστεί και αλλιώς: ως υπενθύμιση ότι ένας αγροτικός χώρος δεν είναι απαραίτητα κάτι πρόχειρο, φτωχό ή ξεπερασμένο. Μπορεί να γίνει όμορφος, λειτουργικός, φιλόξενος, ακόμα και ελκυστικός.
Στην Ελλάδα θα μπορούσαν παλιοί στάβλοι και εγκαταλειμμένα κοτέτσια να μετατραπούν, με σεβασμό στην τοπική αρχιτεκτονική, σε μικρά σπίτια, ξενώνες, αγροτουριστικές μονάδες, εργαστήρια, χώρους φιλοξενίας ή μικρά καταφύγια για ανθρώπους που θέλουν να επιστρέψουν στην ύπαιθρο. Όχι με τσιμέντο και κακογουστιά, αλλά με πέτρα, ξύλο, αυλές, φυτά και μνήμη.
Γιατί τελικά το θέμα δεν είναι το κοτέτσι του Βανς. Είναι η ιδέα ότι ακόμη και κάτι ταπεινό, όταν σχεδιαστεί με φαντασία, μπορεί να αποκτήσει αξία. Και στην Ελλάδα, όπου τα χωριά ερημώνουν, αυτή η ιδέα ίσως αξίζει πολύ περισσότερο από ένα απλό χαριτωμένο στιγμιότυπο από την Ουάσινγκτον.
