Το μικροσκοπικό νησιωτικό κράτος του Ναούρου στον Νότιο Ειρηνικό άλλαξε το όνομά του, επανακτώντας παράλληλα την κληρονομιά του.
Ο Πρόεδρος Ντέιβιντ Αντεάνγκ εκπροσώπησε το έθνος του στην 81η σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, τη μεγαλύτερη παγκόσμια συγκέντρωση ηγετών.
«Έχω διανύσει μεγάλη απόσταση», δήλωσε την Τρίτη στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη. Αυτό που επί σειρά ετών ήταν γνωστό στον κόσμο ως «Ναούρου» (Nauru), είπε ο Αντεάνγκ, επιστρέφει στο όνομα και την προφορά του παρελθόντος: «Ναοέρο» (Naoero). «Υπάρχουν στιγμές στη ζωή ενός έθνους που ο λαός του καλείται να θυμηθεί ποιος ήταν ανέκαθεν», πρόσθεσε. «Αυτή είναι μια τέτοια στιγμή για εμάς».
Αν και τα ονόματα είναι παρόμοια και, στην ουσία, πρόκειται για την ίδια λέξη, η αλλαγή στην ορθογραφία και την προφορά αντικατοπτρίζει την προσπάθεια του έθνους να επαναπροσδιορίσει την εικόνα του —να αλλάξει ακόμα και το «brand» του— τόσο για τον ίδιο τον λαό του όσο και για τον υπόλοιπο κόσμο. Ο ίδιος χαρακτήρισε την κίνηση αυτή όχι απλώς ως αλλαγή, αλλά ως προσπάθεια «επιβεβαίωσης μιας αλήθειας».
«Επί πολλά χρόνια, ο κόσμος γνώριζε τη χώρα μας ως Ναούρου. Το “Ναούρου” ήταν ο τρόπος που ακουγόταν το όνομά μας σε όσους δυσκολεύονταν να το προφέρουν, και ο κόσμος το υιοθέτησε», είπε ο Αντεάνγκ. «Όμως, δεν είναι το όνομα που χρησιμοποιούσε ο λαός μας μεταξύ του».
Το κράτος αυτό —ένα νησί έκτασης οκτώ τετραγωνικών μιλίων με πληθυσμό περίπου 12.000 κατοίκων και η τρίτη μικρότερη χώρα στον κόσμο— απέκτησε την ανεξαρτησία του το 1968, έπειτα από μακρά περίοδο αποικιακής κυριαρχίας από το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Νέα Ζηλανδία, την Αυστραλία και τη Γερμανία. Ανακοίνωσε τη μετονομασία τον Αύγουστο, αφού είχε προηγουμένως γνωστοποιήσει την πρόθεσή του τον Φεβρουάριο.
Ο διεθνής κωδικός της χώρας, όπως αναφέρει ο Independent αλλάζει από NRU σε NRO, ενώ οι κάτοικοί της θα αποκαλούνται «Ντεϊ-Ναοερό (dei-Naoero) αντί για Ναουρούαν (Ναουρούαν). Ενώ στο εξωτερικό η χώρα είναι ευρύτερα γνωστή με την προφορά «Ναουρού», η νέα ονομασία προφέρεται «Nαοερό».
Κατά τη διάρκεια του περασμένου αιώνα, και άλλα κράτη έχουν αλλάξει την ονομασία τους ή έχουν τροποποιήσει το όνομά τους για διάφορους λόγους, από τον εκσυγχρονισμό έως την απόρριψη της αποικιοκρατίας.
Το αφρικανικό κράτος Εσουατίνι άλλαξε το όνομά του από Σουαζιλάνδη το 2018. Στην Αφρική, η Νταχομέη μετονομάστηκε σε Μπενίν μετά το πραξικόπημα του 1975, και η Ροδεσία έγινε Ζιμπάμπουε το 1980, αφού απαλλάχθηκε από την αποικιακή κυριαρχία. Το Σιάμ μετονομάστηκε σε Ταϊλάνδη το 1939, με στόχο την ενίσχυση της εθνικής ενότητας και την αποτίναξη μιας ξένης ονομασίας.
Παράλληλα, η Τουρκία ονομάζεται επίσημα Τουρκιέ (Turkiye) από το 1920, ωστόσο το 2022 ζήτησε από τα Ηνωμένα Έθνη να χρησιμοποιούν αυτή τη γραφή και προφορά ως όνομα της χώρας και στην αγγλική γλώσσα — εν μέρει για να αποφευχθεί η σύγχυση, υπογραμμίζοντας ότι η χώρα δεν ταυτίζεται με το ομώνυμο πτηνό (turkey).
Η λίστα συνεχίζεται. Η Περσία έγινε Ιράν. Η Βιρμανία έγινε Μιανμάρ. Η Άνω Βόλτα είναι πλέον Μπουρκίνα Φάσο, η Χρυσή Ακτή είναι η Γκάνα και η Κεϋλάνη η Σρι Λάνκα.
Το όνομα αποτελεί, προφανώς, μια καθοριστική και βαθιά προσωπική έκφραση της ταυτότητας ενός έθνους, σε κάθε επίπεδο, είτε εγχώριο είτε διεθνές. Οι δηλώσεις του Adeang την Τρίτη αντικατόπτριζαν ακριβώς αυτό, καθώς πρόφερε προσεκτικά το όνομα, διαχωρίζοντάς το από την παλαιότερη προφορά του.
«Δεν προβαίνουμε σε αυτή την επιλογή για να διαγράψουμε το παρελθόν μας. Το κάνουμε επειδή το τιμούμε», δήλωσε. «Αυτό το όνομα φέρει τη μνήμη των προγόνων μας, τη γλώσσα μας και την ταυτότητά μας. Ήταν πάντα εκεί. Ποτέ χαμένο, ποτέ απόν. Σήμερα, αποκαθιστούμε το Naoero».
Και στη συνέχεια, αφού ολοκλήρωσε την ομιλία του σχετικά με τα ζητήματα που αντιμετωπίζει ο λαός του —την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, την οικονομία, τον σεβασμό στη διεθνή σκηνή— κατέληξε με τρεις λέξεις: «Πείτε το όνομά μας».
