Μια ομάδα εφήβων κοριτσιών από το Τάινσαϊντ, στη βορειοανατολική Αγγλία, περιγράφει ότι βιώνει καθημερινά έντονες μορφές μισογυνισμού, με αποτέλεσμα να αισθάνεται «ανάξια» και «τρομοκρατημένη».
Οι μαθήτριες αποφάσισαν να μιλήσουν δημόσια για τις εμπειρίες τους μέσα από μια ταινία μικρού μήκους, στην οποία καταγράφουν τη λεκτική βία και τις συμπεριφορές που, όπως λένε, αντιμετωπίζουν τόσο στο σχολικό περιβάλλον όσο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σύμφωνα με το BBC.
Πολλά από τα σχόλια που δέχονται είναι τόσο προσβλητικά που δεν μπορούν να δημοσιοποιηθούν. Ανάμεσά τους περιλαμβάνονται απειλές βίας και βιασμού, οι οποίες συχνά παρουσιάζονται ως «αστείο» ή «πείραγμα». Μία από τις μαθήτριες περιέγραψε το σοκ που υπέστη όταν πληροφορήθηκε ότι αγόρια του σχολείου της είχαν συντάξει μια «λίστα βιασμών».
Η βρετανική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι προχωρά σε «τολμηρά και αποφασιστικά μέτρα» για την αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών. Παράλληλα, από τον Σεπτέμβριο θα τεθούν σε εφαρμογή αλλαγές που θα ενισχύσουν τα εργαλεία των εκπαιδευτικών για την αντιμετώπιση του μισογυνισμού στα σχολεία.
Στη βορειοανατολική Αγγλία καταγράφονται τα υψηλότερα ποσοστά βίας κατά γυναικών και κοριτσιών στη χώρα, ενώ οργανώσεις προειδοποιούν ότι τέτοιες αντιλήψεις, όταν παραμένουν αναπάντητες, μπορούν να οδηγήσουν σε κακοποιητικές συμπεριφορές ήδη από τις πρώτες ερωτικές σχέσεις των νέων.
Μία από τις μαθήτριες δήλωσε στο BBC ότι ένιωσε «ανάξια» όταν πληροφορήθηκε την ύπαρξη της «λίστας βιασμών» που είχαν δημιουργήσει μαθητές του σχολείου της. «Τα αγόρια κατέτασσαν τα κορίτσια ανάλογα με το ποια ήθελαν περισσότερο να βιάσουν και ποια λιγότερο», εξήγησε. «Είναι τρομακτικό, γιατί δεν ξέρεις ποιες είναι πραγματικά οι προθέσεις τους».
Η διευθύνουσα σύμβουλος της Impact Family Services στο Νότιο Τάινσαϊντ, Κάθριν Μάρτσαντ, προειδοποίησε ότι οι νέοι κινδυνεύουν να θεωρήσουν φυσιολογική την κακοποίηση στις διαπροσωπικές τους σχέσεις, εάν οι βίαιες σεξιστικές συμπεριφορές γίνουν αποδεκτές στα σχολεία και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αναφέρεται στο σχετικό δημοσίευμα του BBC.
«Μας ανησυχεί ιδιαίτερα, γιατί το βλέπουμε να συμβαίνει σε όλα τα σχολεία της περιοχής», είπε χαρακτηριστικά. «Δυστυχώς, βλέπουμε πλέον κοπέλες 15, 16 και 17 ετών να συνειδητοποιούν ότι υπήρξαν θύματα κακοποίησης στις πρώτες τους σχέσεις. Πιστεύουν ότι έτσι είναι οι σχέσεις. Το βλέπουν στο Διαδίκτυο, το ακούν στη μουσική. Αν κανείς δεν τους πει ότι αυτό είναι λάθος, θεωρούν πως έτσι πρέπει να συμπεριφέρονται», πρόσθεσε.
Η ίδια επισήμανε ότι η οργάνωσή της στηρίζει γυναίκες διαφορετικών ηλικιών και ότι η διακοπή αυτού του κύκλου βίας πρέπει να ξεκινά από την εκπαίδευση. «Έχουμε σχεδόν περιπτώσεις όπου 13χρονα κορίτσια βιάζονται από 13χρονα αγόρια», είπε.
«Κανείς όμως δεν έχει πει στα κορίτσια ότι τα αγόρια δεν πρέπει να τους φέρονται έτσι, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις κανείς δεν έχει πει ούτε στα αγόρια ότι δεν πρέπει να το κάνουν», πρόσθεσε.
Η ταινία μικρού μήκους έχει ήδη σταλεί στο υπουργείο Παιδείας και στον πρωθυπουργό της Βρετανίας. Η διευθύντρια της This Life Collective και ειδική εκπαιδευτικός με τρεις δεκαετίες εμπειρίας, Σου Ντέιβισον, υποστήριξε ότι η εξάπλωση της τοξικής αρρενωπότητας μέσω ορισμένων influencers στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης επηρεάζει σημαντικά τα «περιθωριοποιημένα αγόρια».
«Πιστεύω ότι η γλώσσα γίνεται ολοένα και πιο βίαιη και επιθετική», είπε. «Υπάρχει ένας τεράστιος αριθμός αγοριών που δεν συμμετέχουν σε αυτή τη συμπεριφορά και αισθάνονται πραγματικά άβολα με όσα συμβαίνουν.
Λέμε στα κορίτσια ότι εννέα στα δέκα αγόρια δεν θα προχωρούσαν ποτέ πέρα από τα λόγια – κάτι που από μόνο του είναι αρκετά σοβαρό. Όμως υπάρχει εκείνο το ένα στα δέκα που ενδέχεται να περάσει και στις πράξεις». Η ίδια εκτίμησε ότι η συγκεκριμένη ταινία θα έπρεπε να προβληθεί σε σχολεία σε ολόκληρη τη χώρα.
Οι μαθήτριες περιέγραψαν ότι έχουν αλλάξει τις καθημερινές τους συνήθειες για να αισθάνονται πιο ασφαλείς. Αποφεύγουν να περνούν δίπλα από μεγάλες παρέες νεαρών ανδρών και, όταν κυκλοφορούν τη νύχτα, επιλέγουν να βρίσκονται πάντα μαζί με άλλους.
«Δεν θα έπρεπε να συμβαίνει αυτό», είπε μία από αυτές. «Θα έπρεπε να μπορώ απλώς να γυρίζω σπίτι από τον πιο σύντομο δρόμο. Όμως προτιμώ να κάνω μεγαλύτερη διαδρομή, μόνο και μόνο για να ξέρω ότι, αν συμβεί κάτι, θα υπάρχουν άνθρωποι γύρω μου. Είναι πλέον ένστικτο. Το κάνεις αυτόματα, σαν αντίδραση επιβίωσης».
Οι ίδιες ελπίζουν ότι η ταινία τους θα συμβάλει στην ανάδειξη του προβλήματος και θα ενισχύσει τον δημόσιο διάλογο γύρω από τον μισογυνισμό.
Πηγή: BBC
