Σε κάθειρξη 20 ετών καταδικάστηκε ένας 48χρονος ιδιοκτήτης γραφείου τελετών στη Βρετανία, ο οποίος επί μήνες κρατούσε τις σορούς των νεκρών αντί να προχωρά στην ταφή ή την αποτέφρωσή τους, ενώ δεν δίσταζε να παραδίδει στις οικογένειες τέφρα άλλων, αγνώστων προσώπων.
Ο Ρόμπερτ Μπους ομολόγησε την ενοχή του για σειρά αδικημάτων που διέπραττε επί μία δωδεκαετία. Η ετυμηγορία ανακοινώθηκε από τον δικαστή Νίκολας Χίλιαρντ στο δικαστήριο του Χαλ, ύστερα από πέντε ημέρες ακροαματικής διαδικασίας κατά τη διάρκεια της οποίας κατέθεσαν περίπου 200 συγγενείς των θυμάτων.
Όπως αποκαλύφθηκε, τα πτώματα διατηρούνταν στο γραφείο τελετών «Legacy Independent Funeral Directors» υπό αδιανόητες συνθήκες και σε προχωρημένη σήψη. Χαρακτηριστική ήταν η αναφορά του εισαγγελέα, ο οποίος επικαλέστηκε μαρτυρία πρώην εργαζομένου, περιγράφοντας το σκηνικό ως «βγαλμένο από ταινία τρόμου».
«Ο κατηγορούμενος ήταν τόσο απασχολημένος με τον δικό του πλουτισμό που συμπεριφέρθηκε με σοκαριστικό και ντροπιαστικό τρόμο στους νεκρούς που του εμπιστεύτηκαν», είπε ο δικαστής.
Οι αστυνομικοί που ερεύνησαν την επιχείρηση τον Μάρτιο του 2024 βρήκαν σε ένα ψυγείο 31 πτώματα που θα έπρεπε να έχουν αποτεφρωθεί μήνες νωρίτερα. Μεταξύ αυτών ήταν και ένα μωρό που είχε πεθάνει δύο χρόνια πριν.
Η υπόθεση αυτή έφερε στο φως την έλλειψη ρυθμιστικών κανόνων στον τομέα των γραφείων κηδειών. Πολλές οικογένειες κάλεσαν τη βρετανική κυβέρνηση να ορίσει ένα ρυθμιστικό πλαίσιο για αυτές τις επιχειρήσεις στην Αγγλία, την Ουαλία και τη Βόρεια Ιρλανδία. Στη Σκωτία ένα τέτοιο πλαίσιο εφαρμόζεται από τον Μάρτιο του 2025.
«Εξ όσων γνωρίζω, δεν υπήρξε κανένας έλεγχος, επί πολλά χρόνια, στην επιχείρηση» του Ρόμπερτ Μπους, είπε ο δικαστής.
Η Τζασμίν Μπέβερλι, η μητέρα του βρέφους που παρέμενε στα ψυγεία επί δύο χρόνια, είπε στο BBC ότι «σοκαρίστηκε» όταν έμαθε τι συνέβαινε και τάχθηκε υπέρ της υιοθέτησης ενός ρυθμιστικού πλαισίου.
Ο Μπους παραδέχτηκε μεταξύ άλλων ότι παρέδωσε σε τέσσερις γυναίκες τέφρα που δεν ήταν των βρεφών που έχασαν. Εξάλλου, καταχράστηκε περίπου 5.500 στερλίνες από δωρεές που έκαναν οι οικογένειες των θανόντων σε φιλανθρωπικά ιδρύματα. Ο ίδιος επικαλέστηκε ως δικαιολογία τα οικονομικά προβλήματα και τα χρέη του, όμως ο δικαστής έκρινε ότι ενεργούσε από απληστία. «Αν μπορούσε να ξαναχρησιμοποιήσει ένα φέρετρο για το οποίο κάποιος είχε ήδη πληρώσει, το έκανε. Του στοίχιζε λιγότερο να διατηρεί τις σορούς εκτός ψυγείου» είπε ο δικαστής.
