Το μεσημέρι της Κυριακής, 22 Νοεμβρίου, ο διάσημος υπνοθεραπευτής και συγγραφέας, Τζιμ Κέρτις θα πραγματοποιήσει μια διαδραστική συνάντηση με το ελληνικό κοινό στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.
Η εμφάνιση του Κέρτις στην Αθήνα δεν θα είναι μία συμβατική ομιλία. Για 90 λεπτά o 50χρονος ψυχοθεραπευτής θα δημιουργήσει μία ζωντανή και διαδραστική εμπειρία, προσκαλώντας το κοινό όχι απλώς να ακούσει, αλλά να συμμετέχει.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει διαδραστική ομιλία, μία ειδικά σχεδιασμένη βιωματική άσκηση στην οποία θα έχουν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν όλοι όσοι βρίσκονται μέσα στην αίθουσα, καθώς και ανοιχτό μέρος ερωτήσεων από το κοινό, δίνοντας στους παρευρισκόμενους την ευκαιρία να έρθουν σε άμεση επικοινωνία μαζί του.
Μέσα από αυτή τη συμμετοχική εμπειρία, ο Κέρτις θα μιλήσει για τις πεποιθήσεις που καθορίζουν τις επιλογές μας, τα εσωτερικά εμπόδια που συχνά δεν αντιλαμβανόμαστε και τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να αρχίσουμε να αλλάζουμε βαθιά ριζωμένα μοτίβα σκέψης και συμπεριφοράς. Μία συνάντηση γύρω από την προσωπική μεταμόρφωση, την αυτογνωσία, τη δύναμη του υποσυνείδητου και την ικανότητά μας να διεκδικήσουμε μια ζωή με περισσότερη ελευθερία, σκοπό και δυνατότητες.
Γιατί, όπως πρεσβεύει ο Τζιμ Κέρτις , αυτό που σήμερα μοιάζει αδύνατο μπορεί- όταν αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας και τις δυνατότητές μας -να γίνει πιθανό.
Exclusive Meet & Greet – μόνο για 80 άτομα
Μετά την κεντρική εκδήλωση, μόνο 80 άτομα θα έχουν τη δυνατότητα νασυναντήσουν προσωπικά τον Τζιμ Κέρτις σε ένα αποκλειστικό Meet & Greet.Οι συμμετέχοντες θα έχουν την ευκαιρία να τον γνωρίσουν από κοντά και να λάβουν ως δώρο υπογεγραμμένο αντίγραφο του νέου του βιβλίου. Η προπώληση των εισιτηρίων έχει ήδη ξεκινήσει.
Τζιμ Κέρτις: Η συνέντευξη στην Τζένιφερ Άνιστον και η εξομολόγηση για την υγεία του
Στη χτεσινοβραδινή παρουσίαση του νέου του βιβλίου στο Μανχάταν, ο Τζιμ Κέρτις δέχτηκε τις ερωτήσεις της αγαπημένης του, Τζένιφερ Άνιστον, που ανέβηκε στη σκηνή και κάθισε απέναντί του προκείμενου να τον βοηθήσει την προώθηση του νέου του βιβλίου.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, ο Κέρτις μίλησε ανοιχτά για το πώς η πορεία του στον τομέα της υγείας διαμόρφωσε την οπτική του και τη στάση του απέναντι στη ζωή. Μίλησε επίσης για το πώς τον επηρέασε η ανακάλυψη της πάθησής του στο νωτιαίο μυελό του, η οποία προκάλεσε χρόνια νευρική βλάβη και μερική παράλυση όταν ήταν στα 20 του.
Ο Κέρτις — ο οποίος πλέον περπατά με τη βοήθεια μπαστουνιού — χαρακτήρισε τη διάγνωση ως το σημείο που ένιωθε ότι πιάνει πάτο.
«Μια νύχτα βρέθηκα στο νοσοκομείο επειδή ένιωθα πολύ έντονο πόνο στο σώμα μου, και σε ένα τμήμα επειγόντων περιστατικών της Νέας Υόρκης παρέμεινα για 13 ώρες. Ήταν περίπου 2:00 π.μ. όταν ήρθε η νοσοκόμα και της είπα: “Θα με δει ο γιατρός; Γιατί μου κάνετε όλες αυτές τις εξετάσεις;» Και εκείνη απάντησε: «Για να βγει η διάγνωση εδώ και τώρα»,» διηγήθηκε ο Κέρτις. «Και ήταν μια πραγματικά τρομακτική διάγνωση».
Όταν έψαξε τη σημασία της στο Google ενώ βρισκόταν ακόμα στο νοσοκομείο, ο Κέρτις είπε ότι ένιωσε το σώμα του «να παγώνει και να σφίγγεται, χωρίς όμως να φοβάται τι θα έλεγε το Google για αυτό.Στη συνέχεια, είπε ότι πάλεψε ενάντια στον φόβο, λέγοντας στον εαυτό του: «Αύριο, όλα θα αλλάξουν».
Ωστόσο, ο πετυχημένος σύμβουλος ψυχικής υγείας παραδέχτηκε ότι αυτές οι αλλαγές στην οπτική γωνία ήταν σταδιακές και του πήρε κάποιο χρόνο να τις επιτύχει. «Δεν λέω εδώ ότι αν ο γιατρός σου πει να κάνεις κάτι, πρέπει να σηκωθείς και να φύγεις», είπε ο Κέρτις. «Αυτό που λέω είναι ότι δεν χρειάζεται να ζεις ως θύμα. Δεν χρειάζεται να ζεις μέσα στον πόνο σου».
Πρόσθεσε μάλιστα ότι οι δυσκολίες σου «μπορούν να γίνουν η δύναμή σου μόλις τις αποδεχτείς και τις αγαπήσεις».
Πριν ο Κέρτις καταφέρει να αποδεχτεί τις επιπτώσεις του τραυματισμού του, είχε πει κάποτε στους γύρω του ότι είχε πάθει ατύχημα με μοτοσικλέτα. «Ντρεπόμουν τόσο πολύ που είχα ένα ιατρικό πρόβλημα. Νόμιζα ότι ήμουν κατά κάποιον τρόπο “σπασμένος”. Πίστευα ότι το ατύχημα με τη μοτοσικλέτα ήταν τουλάχιστον λίγο “ματσό”.»
Μοιράστηκε ότι κατάφερε να «ξεπεράσει» αυτά τα συναισθήματα μέσω της «αποδοχής και της αγάπης του εαυτού του», αν και ήταν σίγουρα «ένα μακρύ ταξίδι κατά τη διάρκεια του οποίου συνειδητοποίησα ότι θα μπορούσα να το είχα κάνει πιο γρήγορα».
