Η Νίκη Λυμπεράκη κατάφερε να χαρίσει στο κοινό μία από τις πιο πολύτιμες εκπομπές της φετινής τηλεοπτικής σεζόν. Το «Πάμε μια βόλτα;» ολοκληρώνει τον κύκλο του στο MEGA αυτή την Κυριακή, 5 Ιουλίου (στις 17:20) με καλεσμένη τη Δήμητρα Γαλάνη. Λίγο πριν από τον προβολή του τελευταίου επεισοδίου, η γνωστή δημοσιογράφος μιλάει στη HuffPost για την ευκαιρία που είχε να βγει έξω από τα ανήλιαγα πλατό και να φωτίσει αθέατες πλευρές σημαντικών προσωπικοτήτων που έχει αγαπήσει ιδιαίτερα το κοινό τις τελευταίες δεκαετίες.
Σε μια εποχή που η αλήθεια συχνά χάνεται μέσα στον θόρυβο των social media, ποιο είναι το μεγαλύτερο προσωπικό στοίχημα που θέτετε στον εαυτό σας κάθε φορά που ανοίγει η κάμερα;
Το στοίχημα είναι διαχρονικά το ίδιο: να φωτίζονται τα γεγονότα και να υπάρχει λογοδοσία γι’ αυτά. Περιγράφετε τη μεγαλύτερη, ίσως, πρόκληση της εποχής για τον χώρο της ενημέρωσης και το θέτετε πολύ εύστοχα. Η πλειοψηφία των ανθρώπων, όχι μόνο στην Ελλάδα, δηλώνουν πια ότι ενημερώνονται μέσω των ΜΚΔ, όπου βέβαια ο καθένας μπορεί να προβάλλει ως πραγματικότητα, ό,τι θέλει.
Ταυτόχρονα, η εμπιστοσύνη των πολιτών απέναντι στα Μέσα Ενημέρωσης, χρόνια τώρα, είναι πολύ χαμηλή. Οπότε, στις μέρες μας, η προσπάθεια είναι διπλή: όχι μόνο να φωτιστεί η αλήθεια, αλλά αυτό να γίνει με έναν τρόπο, που θα φτάσει να κερδίσει την προσοχή των χρηστών στις πλατφόρμες δικτύωσης. Όχι μέσω του εύκολου εντυπωσιασμού, μιας ατάκας για παράδειγμα ή μιας κόντρας, που μπορεί να γίνει viral, αλλά μέσω μιας συνολικής παρουσίασης της πληροφορίας που είναι κρίσιμο να αγγίξει και αυτό το κοινό.
Γι’ αυτό ακριβώς, φέτος στη «Μεγάλη Εικόνα», αποφασίσαμε στην αρχή κάθε εκπομπής, να ξεκινάμε με μια εισαγωγή που περιλαμβάνει στοιχεία και δηλώσεις που μέσα σε λίγα λεπτά μπορούν να αφηγηθούν τι συμβαίνει ή τι ισχύει για τα κρίσιμα θέματα της επικαιρότητας. Ήταν ένα πείραμα που πήγε καλά και θα το συνεχίσουμε ακόμη πιο δυναμικά και στη νέα σεζόν.
Από τα δελτία ειδήσεων στη «Μεγάλη Εικόνα» και στο «Πάμε μια βόλτα;». Ποια συνθήκη σας «γεμίζει» περισσότερο;
Είναι πολύ δύσκολο να τα συγκρίνω. Στο δελτίο η ομάδα είναι μεγαλύτερη, αυτό σου δίνει πάντα και μια αίσθηση μεγαλύτερης ασφάλειας, ενώ η αδρεναλίνη στην κάλυψη ενός έκτακτου γεγονότος είναι μια πρόκληση ασύγκριτη δημοσιογραφικά. Από την άλλη, σε μια πολιτική εκπομπή έχεις τη δυνατότητα και τον χρόνο να εμβαθύνεις περισσότερο στα θέματα, αλλά και να απευθύνεις συγκεκριμένα ερωτήματα στους πρωταγωνιστές της πολιτικής ζωής επιμένοντας ξανά και ξανά σ’ αυτά.
Το Πάμε μια βόλτα; είναι κάτι εντελώς διαφορετικό και μου έχει χαρίσει πολύ ξεχωριστές εμπειρίες, χωρίς το άγχος να βγει είδηση. Ειλικρινά δεν μπορώ να τα ιεραρχήσω. Ίσως γιατί γενικά στη ζωή μου μπαίνω με τα χίλια σε αυτό που κάθε φορά αναλαμβάνω να κάνω, χωρίς να σκέφτομαι τι έκανα πριν ή τι θα κάνω μετά.
Ποια ήταν η πιο συγκινητική στιγμή -αλλά και η πιο απρόσμενη- που ζήσατε στα γυρίσματα του «Πάμε μια βόλτα;» αυτούς τους μήνες;
Η Βόλτα ήταν μοναδικό πρότζεκτ, ακριβώς γιατί δεν ήταν απλώς μια καλοφωτισμένη συνέντευξη σε ένα στούντιο ή σε κάποιον χώρο με έναν διάσημο καλεσμένο. Υπήρξαν πολλές φορές στα γυρίσματα που κοιτούσα απ’ έξω τη συνθήκη και έλεγα είναι σουρεαλιστικό αυτό που ζω. Θα μπορούσα κάλλιστα να το έχω δει στον ύπνο μου. Ξέρετε… Πώς λέμε “χθες είδα ότι ήμουν, λέει, μέσα σε ένα αυτοκίνητο με τη Μάρω Κοντού και μιλούσαμε. Ή χθες είδα ότι είχα πάει σε ένα παλαιοπωλείο με τον Γιάννη Ξανθούλη και γελούσαμε μέχρι δακρύων. Ή είδα, λέει, ότι έπλεκα βιενέζικη ψάθα με τον Βλαδίμηρο Κυριακίδη. Ή πως είχαμε πάει για καφέ στην Κομοτηνή με τον Λάκη Λαζόπουλο και μου έκανε τη συμπεθέρα από τους Μήτσους. Ή χθες είδα ότι είχα πάει στο σπίτι του Σταμάτη Φασουλή και μαγειρεύαμε, ή ότι έπαιζα ταβλι με την Ελένη Ράντου”.
Κάθε εκπομπή είχε στιγμές που λες, τι ωραία δουλειά και τι τύχη είναι να κάνεις με αγαπημένους ανθρώπους βόλτες και πράγματα που δεν φανταζόσουν ποτέ. Αν έπρεπε να ξεχωρίσω μόνο μία στιγμή, θα διάλεγα το στιγμιότυπο με τη μοναδική Μάρω Κοντού μπροστά στο κοίλον του Αρχαίου Θεάτρου της Επιδαύρου. Εκεί, όπου ξεκίνησε την πορεία της πριν από 70 χρόνια. Ήταν πολύ φορτισμένη. Όλη η ομάδα, με δυσκολία κρατούσαμε τα δάκρυά μας. Αξέχαστη στιγμή.
Κάνετε την τελευταία «βόλτα» της σεζόν με τη Δήμητρα Γαλάνη. Από όσα συζητήσατε και είδατε μαζί τι είναι αυτό που σας έκανε μεγαλύτερη εντύπωση;
Η Δήμητρα Γαλάνη είναι σπάνια περίπτωση καλλιτέχνη. Έχει έναν κοσμοπολιτισμό που σε εντυπωσιάζει και βαθιά γνώση για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Μπορεί να σου μιλήσει με ουσία για τα πάντα. Από τη μουσική ως τον Τραμπ και από τις τελευταίες εξελίξεις στην ιατρική ως την Τεχνητή Νοημοσύνη. Καταλαβαίνεις ότι έχεις δίπλα σου έναν άνθρωπο με σπάνια παιδεία και πολύ σύγχρονη ματιά στα πράγματα, αν και θα μπορούσε κάλλιστα να έχει καθίσει αναπαυτικά στις δάφνες της σπουδαίας της πορείας και να αρκεστεί σε αυτές. Είναι ένα τεράστιο μέγεθος για την ελληνική μουσική και ταυτόχρονα, όταν σου μιλάει, καταλαβαίνεις ότι είναι ένας άνθρωπος με διαρκή περιέργεια, διάθεση για πειραματισμό και όρεξη για σχετιστεί, να συζητήσει και να ακούσει με προσοχή τον συνομιλητή της. Δεν το συναντάς συχνά.
Αν μπορούσατε να γυρίσετε μια «βόλτα» ακόμα, ποιον καλεσμένο θα θέλατε ιδανικά να πάρετε μαζί σας;
Κι αυτή πολύ δύσκολη ερώτηση. Είναι πολλοί! Οπότε, με την άδειά σας, θα “πειράξω” λίγο το φορμάτ και θα σας πω πως θα ήθελα να βάλω στο αυτοκίνητο τη Δήμητρα Παπαδοπούλου, τον Σπύρο Παπαδόπουλο, τον Γιάννη Μπέζο, τη Ρένια Λουιζίδου και την παραγωγό μας, τη Φρόσω Ράλλη. Το “γιατί”, φαντάζομαι, το καταλάβατε! Γελάω μόνη μου στη σκέψη!
Πότε ήταν η τελευταία φορά που ο γιος σας είχε μια αντίδραση που δεν περιμένατε;
Αυτό συμβαίνει πια κάθε μέρα! Είναι στη φάση που μεγαλώνει τόσο γρήγορα και συστήνεται ως ανεξάρτητος χαρακτήρας με άποψη για όλα, αλλά και με καυστικό χιούμορ. Τις προάλλες, ήμασταν στο αυτοκίνητο, είχα βάλει το gps που έλεγε πως θέλουμε 19 λεπτά για να φτάσουμε στον προορισμό μας. Κάπου έστριψα λάθος και τα λεπτά έγιναν 22. Μου λέει λοιπόν: “Από 19 λεπτα, 22. Μπράβο μαμά, πολύ καλή επιλογή”! Πνίγηκα στα γέλια.
