Σε μια ιδιαίτερα προσωπική συνέντευξη στην εκπομπή της Νίκης Λυμπεράκη στο Mega, η Μάρω Κοντού άνοιξε ένα κομμάτι της ζωής της που έχει να κάνει όχι μόνο με την καλλιτεχνική της πορεία, αλλά και με το πώς αντέδρασε το οικογενειακό της περιβάλλον όταν αποφάσισε να ακολουθήσει τον δρόμο του θεάτρου. Η γνωστή ηθοποιός, στα 91 της πλέον, μίλησε με ειλικρίνεια για τα πρώτα της βήματα και τις δυσκολίες που συνάντησε από πολύ νωρίς.
Όπως ανέφερε, η σχέση της με την τέχνη ξεκίνησε σχεδόν τυχαία, μέσα από μια ανάγκη να αλλάξει κάτι πάνω της. Σε ηλικία περίπου 14 ετών, όπως είπε, είχε μια απότομη σωματική ανάπτυξη και ένιωσε πως άρχισε να κλείνεται στον εαυτό της και να ντρέπεται.
Η μητέρα της, προσπαθώντας να τη βοηθήσει να σταθεί πιο σίγουρη, την έστειλε σε σχολή χορού. Εκεί, όπως περιέγραψε, γεννήθηκε και η πρώτη ουσιαστική της αγάπη για την κίνηση και τη σκηνή.
Λίγο αργότερα, της δόθηκε η ευκαιρία να συνεχίσει τις σπουδές της στο εξωτερικό με υποτροφία. Εκεί όμως η αντίδραση της μητέρας της ήταν απόλυτη και αρνητική, βάζοντας φρένο σε οποιοδήποτε τέτοιο ενδεχόμενο. Της ξεκαθάρισε ότι έπρεπε να τελειώσει το σχολείο, να ολοκληρώσει τη σχολή της και να ακολουθήσει μια πιο «σταθερή» πορεία εργασίας, όπως συνέβαινε και με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας.
Τελικά η Μάρω Κοντού βρέθηκε στο Εθνικό Θέατρο, όταν ο σπουδαίος Ροντήρης αναζητούσε κοπέλες για τον χορό. Από τις πολλές υποψήφιες επιλέχθηκαν λίγες, και εκείνη ήταν ανάμεσά τους, γεγονός που όπως είπε αποτέλεσε καθοριστική στιγμή για την εξέλιξή της.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στη γιαγιά της, η οποία ήταν εκείνη που αντέδρασε πιο έντονα στην επιλογή της να γίνει ηθοποιός. Η ίδια θυμήθηκε μια πολύ σκληρή φράση που είχε ακούσει τότε, η οποία την πλήγωσε βαθιά και την ακολούθησε για χρόνια.
Όπως εξομολογήθηκε, εκείνη η εμπειρία την έκανε να προσπαθεί υπερβολικά να δείχνει σοβαρή, να συγκρατεί το χαμόγελό της και να αποφεύγει κάθε «χαλαρότητα», προκειμένου να μη δεχτεί ξανά παρόμοια απόρριψη.
