Μια σπάνια και ιδιαίτερα προσωπική συνέντευξη παραχώρησε η Άννα Δρούζα, μιλώντας ανοιχτά για τις δύσκολες εμπειρίες που σημάδεψαν τη ζωή της. Η γνωστή παρουσιάστρια αναφέρθηκε στα παιδικά της χρόνια, στην ψυχοθεραπεία και στη μεγάλη απουσία της μητέρας της, που όπως αποκάλυψε αποτέλεσε ένα σημαντικό κεφάλαιο στη διαμόρφωση του χαρακτήρα της.
Καλεσμένη στην εκπομπή «Καλύτερα δε γίνεται» της Ναταλίας Γερμανού, η Άννα Δρούζα μίλησε για την προσωπική της διαδρομή μέσα από τη θεραπεία και για τον τρόπο με τον οποίο κατάφερε να κατανοήσει βαθύτερα τον εαυτό της.
«Έχοντας πολλά παιδικά τραύματα, ξεκίνησα να δουλεύω ψυχοθεραπευτικά. Δεν βρήκα από την αρχή καλούς θεραπευτές, γιατί κι αυτό είναι ένα θέμα, να μπορέσεις να βρεις έναν σωστό θεραπευτή. Μετά όμως έκανα κάποια χρόνια θεραπείας με καλούς θεραπευτές και αυτό με έβαλε σε όλη αυτή την επιστήμη μέσα», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η παρουσιάστρια εξήγησε πως μέσα από αυτή τη διαδικασία κατάφερε να αναγνωρίσει όσα είχε βιώσει και να επαναπροσδιορίσει την αξία της. «Αυτό με βοήθησε να μαλακώσω σαν άνθρωπος, να μην έχω αγωνία για το αν θα με αγαπήσουν, αν αξίζω ή δεν αξίζω», είπε.
Αναφερόμενη στην παιδική της ηλικία, η Άννα Δρούζα αποκάλυψε πως μεγάλωσε χωρίς τη μητέρα της, κάτι που την επηρέασε βαθιά. «Εγώ μεγάλωσα χωρίς μητέρα. Και αυτό ήταν το πρόβλημα. Θυμάμαι κάποτε στην θεραπεία μου είχα ρωτήσει τον θεραπευτή μου “τι σημαίνει να έχει μεγαλώσει ένα παιδί χωρίς μητέρα” και μου είπε “είναι σαν να έχει συγκρουστεί με τρένο, μετωπικά”».
Όπως ανέφερε, οι γονείς της είχαν χωρίσει και η μητέρα της έφυγε, με τον πατέρα της να αναλαμβάνει την ανατροφή της. «Δεν πουλάμε δράμα τώρα, αλλά αυτό ήταν ένα άτυχο γεγονός στη ζωή μου», σημείωσε.
Η ίδια μίλησε ακόμη για την κόρη της, Αριάδνη, και για την απόφασή της να απομακρυνθεί από την τηλεόραση προκειμένου να είναι περισσότερο παρούσα στη ζωή της. Όπως είπε, ήθελε η κόρη της να μεγαλώσει έχοντας τη μητρική παρουσία και την αγάπη που η ίδια στερήθηκε.
«Αυτό που με ενδιέφερε είναι η Αριάδνη να είχε μητέρα. Γι’ αυτό άφησα την τηλεόραση. Ήθελα να είμαι εκεί, να με βλέπει. Να βλέπει το βλέμμα μου. Να βλέπει τη λατρεία που είχα γι’ αυτήν», εξομολογήθηκε.
Η Άννα Δρούζα μίλησε με ειλικρίνεια για τις δυσκολίες του παρελθόντος, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο προσπάθησε να μετατρέψει τις προσωπικές της εμπειρίες σε κατανόηση και σύνδεση με τους άλλους ανθρώπους.
