Στις 17 και 18 Ιουλίου η Θεοδώρα Τζήμου θα βρεθεί ξανά στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου με την Άλκηστη του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά, από το Εθνικό Θέατρο, παίζοντας τον Θάνατο επί σκηνής. Εν μέσω εντατικών προβών, η 52χρονη καταξιωμένη ηθοποιός φωτογραφήθηκε για το περιοδικό ΟΚ! από την Ολυμπία Κρασαγάκη τολμώντας μία κατάθεση ψυχής στον δημοσιογράφο Μιχάλη Ροδόπουλο.
«Θα ήταν ψέμα να πω ότι δεν μπαίνω σε μια διαδικασία να με απασχολεί ο χρόνος που περνά από πάνω μου. Κατά διαστήματα, μου συμβαίνει πάρα πολύ. Όμως δεν το αφήνω να με καταβάλλει, να γίνεται πρώτο ζήτημα στη ζωή μου»
«Δυσκολεύομαι να ενηλικιωθώ» παραδέχεται γελώντας η Θεοδώρα Τζήμου. «Ακριβώς για αυτό κάνω και ψυχοθεραπεία, με έχει βοηθήσει πάρα πολύ. Είναι από τα καλύτερα πράγματα που έχω
αποφασίσει να κάνω για τον εαυτό μου, να τον βοηθάω και να τον φροντίζω».
«Το πάλευα χρόνια. Προσπαθούσα, σταματούσα, πλέον πηγαίνω τακτικά. Έχει σημασία να βρεις και τον κατάλληλο θεραπευτή. Σε μια δύσκολη προσωπική μου στιγμή, κάπως έτυχε και συναντήθηκα με αυτή τη γυναίκα και την ευγνωμονώ. Η μαμά μου είχε περάσει καρκίνο και με είχε επηρεάσει πάρα πολύ εκείνη την εποχή. Ένιωσα ότι έχασα τη γη κάτω απ’ τα πόδια μου, κανονικά. Έχω μια ιδιαίτερη σύνδεση με τη μαμά μου και έπρεπε να τη φροντίζω, όταν αρρώστησε. Ευτυχώς είναι καλά τώρα» αποκαλύπτει η Θεοδώρα Τζήμου στο ΟΚ!.
Αν υπήρχε ένας σύντροφος δίπλα σου, δεν θα σου ήταν συμπαραστάτης στα δύσκολα;
Δεν είναι απαραίτητο πάντα. Έχω πολλά παραδείγματα, και δικά μου, που όταν κάτι συμβαίνει στον έναν, αυτό δημιουργεί μεγαλύτερη απόσταση στη σχέση.
Γιατί αποφεύγεις να μιλάς για την προσωπική σου ζωή;
Γιατί δεν θέλω, δεν υπάρχει κάποιος λόγος. Και τι θα γίνει αν μάθουν με ποιον είμαι δηλαδή; Γιατί πρέπει να πω κάτι; Είμαι ένας άνθρωπος που μου αρέσει η σιωπή γενικότερα.
Πάντως, αν μπορώ να υποθέσω, είσαι μια γυναίκα που έχεις αγαπήσει και αγαπηθεί με πάθος. Φαίνεσαι χορτάτη από τον έρωτα.
Μπορεί και όχι (γελάει). Όταν ερωτεύομαι, πάντα μού συμβαίνει το ίδιο, δεν αισθάνομαι ότι έχω χορτάσει. Με το ίδιο πάθος μπαίνω και σε μια δουλειά, όταν μου αρέσει. Πέφτω με τα μούτρα. Είναι ο τρόπος μου να υπάρχω στα πράγματα. Έχω στοχοπροσήλωση. Πιστεύω πολύ κάτι όταν το αγαπάω και το κάνω, γιατί αλλιώς δεν μπορώ να λέω ψέματα στον εαυτό μου.
Θεοδώρα Τζήμου: «Θα ήθελα να είμαι πιο συμφιλιωμένη με το έξω μου και με το μέσα μου»
Είσαι ικανοποιημένη κοιτάζοντας τον εαυτό σου στον καθρέφτη;
Και είμαι και δεν είμαι. Άλλες φορές σηκώνομαι και λέω «Πώς είσαι έτσι;» κι άλλες φορές «Εντάξει, μια χαρά είσαι». Εσωτερικά θα ήθελα να είμαι άλλος άνθρωπος, αυτό φαντασιώνομαι πάντα. Θα ήθελα να είμαι πιο συμφιλιωμένη με το έξω μου και με το μέσα μου. Να είμαι πιο θαρραλέα και να πω αυτό που πρέπει για να σώσω μια κατάσταση. Να μην είμαι τόσο πολύ ανασφαλής. Πάρα πολλές φορές με παιδεύει αυτό, που θέλω να αγαπιέμαι από τους άλλους. Είναι ένα βαρέλι δίχως πάτο. Πολλά πράγματα με έχουν πάει πίσω σε σχέση με αυτό και έχει να κάνει με την αποδοχή, όχι μόνο στο ερωτικό πεδίο.
Θα ήθελες να είχες αποκτήσει ένα παιδί;
Νομίζω ότι θα ήμουν υπερπροστατευτική μάνα. Έχω δύο γατιά στο σπίτι και είμαι από πάνω τους με μανία. Δεν πιστεύω ότι όλες οι γυναίκες πρέπει να είναι μάνες, ούτε ότι μπορούν να είναι. Δεν νομίζω ότι θα ήθελα να φέρω ένα παιδί σε αυτόν τον κόσμο. Υπάρχουν πάρα πολλά παιδιά που χρειάζονται μία μάνα, οπότε αν κάποια στιγμή το αποφασίσω, θα προτιμούσα να υιοθετήσω ένα παιδί».
