Το Θέατρο Τέχνης γιορτάζει 80 χρόνια: «Μοναδική αμοιβή είναι το μέλλον»

Δεκαεπτά παραστάσεις και πολλές δράσεις, όχι στην «υπερπαραγωγικότητα», ναι στη δημιουργική «ανακύκλωση» παλαιότερων παραγωγών και στις συμπράξεις.

Με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, το Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, που φέτος συμπληρώνει 80 χρόνια καλλιτεχνικής δημιουργίας και εκπαιδευτικής προσφοράς, παρουσιάζει τη σεζόν 2022-2023 ένα ρεπερτόριο το οποίο περιλαμβάνει 17 παραστάσεις και πολλές δράσεις, επενδύοντας σε συμπράξεις, σε νέες παραγωγές, σε επαναλήψεις επιτυχημένων παραστάσεων, αλλά και στη δημιουργική «ανακύκλωση» παλαιότερων παραγωγών.

«Η επέτειος αυτή, μας δίνει την ευκαιρία να αναρωτηθούμε πώς συνεχίζουμε στο κατώφλι μιας νέας, άγνωστης εποχής, αλλά και πώς η θεατρική διαδικασία μπορεί να είναι πλέον μια βιώσιμη διαδικασία ακριβώς γιατί ”μοναδική αμοιβή είναι το μέλλον”», σημειώνει η καλλιτεχνική διευθύντρια του Θεάτρου Τέχνης, Μαριάννα Κάλμπαρη, και προσθέτει: «Η δημιουργική ανακύκλωση, για την οποία τόσος λόγος γίνεται σήμερα, δεν είναι παρά η βάση της ίδιας της θεατρικής τέχνης. Όλες οι ”ιστορίες” έχουν κατά κάποιο τρόπο ήδη ειπωθεί. Το μεγάλο ερώτημα είναι πώς τις ξαναγράφουμε ή πώς τις ξαναλέμε μέσα από το πρίσμα της εποχής μας, αλλά και τι νέες ιστορίες, τι νέα ζητήματα γεννιούνται σε έναν κόσμο που αλλάζει: Οι συνέπειες της κλιματικής-ενεργειακής-γεωπολιτικής κρίσης, ο τρόπος με τον οποίο καθορίζει πλέον τη ζωή μας η τεχνολογία, η εξέλιξη των ηθών, η ανατροπή των έμφυλων στερεοτύπων, η διαφορετικότητα, η συμπερίληψη και τόσα άλλα ζητήματα που επιθυμούμε να προσεγγίσουμε μέσω νέων προγραμμάτων θεατρικής γραφής (”Δραματουργία Τώρα”) αλλά και παρουσίασης νέων θεατρικών κειμένων (”Δεύτερο κουδούνι”)».

Όσον αφορά στον προγραμματισμό, το Θέατρο Τέχνης φέτος επιχειρεί να αντισταθεί στην «υπερπαραγωγικότητα» επενδύοντας σε μεγάλες συμπράξεις (Εθνικό Θέατρο, ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης), σε νέες παραγωγές που θα παιχτούν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από όσο συνήθως, σε επαναλήψεις επιτυχημένων παραστάσεων όπως το «Μοτέλ», αλλά και στη δημιουργική «ανακύκλωση» παραστάσεων που «ξαναδουλεύονται» από τους δημιουργούς τους όπως «Αντιγόνη», «Η Στέλλα με τα κόκκινα γάντια», «Το Γεφύρι της Άρτας και οι λυγερές του Κάτω Κόσμου», «Artaud Trilogy».

«Μοναδική αμοιβή είναι το μέλλον». «Αγριόπαπια», Ερρίκου Ίψεν - Θέατρο Τέχνης, 1942

Στο ρεπερτόριο κυριαρχούν μεγάλοι ξένοι (Σαίξπηρ, Ανούιγ, Καμύ, Φασμπίντερ) και Έλληνες συγγραφείς (Αριστοφάνης, Καμπανέλλης) αλλά και ενδιαφέροντα σύγχρονα (κυρίως) ελληνικά και ξένα έργα. Οι δύο βασικοί θεματικοί άξονες του ρεπερτορίου είναι: Γυναίκες που συγκρούονται με τα εμπόδια που τους θέτει η εποχή τους (Αντιγόνη, Στέλλα, Ελευθερία στη Βρέμη, Photograph 51, Γεφύρι της Άρτας) αλλά και το αποτύπωμα της εποχής μας στα ήθη (Παρεξήγηση, Αναζητώντας τον πατέρα, Υπερβολές, Τι να κάνουμε), ενώ η εαρινή περίοδος χαρακτηρίζεται εν γένει από πειραματικό χαρακτήρα.

Ακόμα, σημαντικοί σκηνοθέτες-σκηνοθέτιδες (όπως οι Θοδωρής Αμπαζής, Ιόλη Ανδρεάδη, Γιάννης Καλαβριανός, Ακύλλας Καραζήσης, Νίκος Μαστοράκης, Βασίλης Μαυρογεωργίου, Έλλη Παπακωνσταντίνου, Γιάννος Περλέγκας, Μαρία Πρωτόπαππα, Γιάννης Χουβαρδάς, Τάκης Τζαμαργιάς) συνεργάζονται αλλά κυρίως ξανα-συνεργάζονται με το Θέατρο Τέχνης που ισχυροποιεί τους δεσμούς του με έναν όλο και πιο σταθερό πυρήνα συνεργατών.

Σε σχέση με τη βιωσιμότητα, πέρα από την -αναπόφευκτη- εδώ και χρόνια δημιουργική ανακύκλωση σκηνικών και κοστουμιών, το Θέατρο Τέχνης καταργεί από φέτος την εκτύπωση έντυπου υλικού, επιθυμώντας να επενδύσει περισσότερο στα ψηφιακά μέσα. Παράλληλα, αναζητά και προγραμματίζει τρόπους που θα του επιτρέψουν να αναβαθμίσει ενεργειακά τις σκηνές του.

Στόχος του θεάτρου, σύμφωνα με την κ. Κάλμπαρη, είναι μία ουσιαστική επικοινωνία με τους φίλους του Θεάτρου Τέχνης, καθιστώντας το θέατρο χώρο όπου το κοινό μπορεί να έχει μία πιο «βιωματική» θεατρική εμπειρία μέσα από συμμετοχή σε ανοιχτές πρόβες, εργαστήρια, συναντήσεις, συζητήσεις με τους δημιουργούς κ.λπ. Μάλιστα, σε αυτό το πλαίσιο προχωρά στην επανίδρυση του «Σωματείου Φίλων Θεάτρου Τέχνης».

Τέλος, το «ψηφιακό ρεπερτόριο» του Θεάτρου Τέχνης, που θεσπίστηκε με αφορμή την πανδημία και παρουσίασε τα τελευταία δύο χρόνια μία σειρά από web και audio παραγωγές που δημιουργήθηκαν ειδικά για το διαδίκτυο, συνεχίζεται και φέτος με την υποστήριξη του ΥΠΠΟΑ. Συγκεκριμένα, ψηφιακή πρεμιέρα θα κάνουν το web και το audio έργο που ξεχώρισαν στον διαγωνισμό ψηφιακών έργων που προκήρυξε το 2021 το Θέατρο Τέχνης με θέμα «Και τα στόματα εφωνάξαν όσα αισθάνετο η καρδιά».

Ο «Φρέντυ» του Έντι Διαμαντόπουλου είναι το web έργο που ξεχώρισε και θα κάνει ψηφιακή πρεμιέρα στις 30 Οκτωβρίου. Το έργο κινηματογραφήθηκε στη σκηνή της Φρυνίχου με ταυτόχρονη λήψη από δέκα κάμερες σε σκηνοθεσία-κινηματογράφηση Διαμαντή Καραναστάση. Στον διαγωνισμό διακρίθηκε και το audio έργο «Κρουαζιέρα» της Χριστίνας Χριστοφή που θα κάνει πρεμιέρα ως podcast στις 15 Νοεμβρίου σε μία παράσταση σχεδιασμένη ως ηχητική εμπειρία.

Αναλυτικά το πρόγραμμα του Θεάτρου Τέχνης ΕΔΩ.