Σαρωτικούς ελέγχους σε ολόκληρη την αγορά ιατρικών εργαλείων και μηχανημάτων ξεκινούν ΑΑΔΕ και υπουργείο Υγείας, βάζοντας στο μικροσκόπιο εταιρείες εισαγωγής και ερευνώντας τη διαδρομή του εξοπλισμού από την εισαγωγή του στη χώρα μέχρι τη χρήση του στο ιατρείο και τα χρήματα που καταβάλλει τελικά ο ασθενής.
Σύμφωνα με πληροφορίες της HuffPost, στόχος είναι να κλείσουν τα κενά που μπορεί να επιτρέπουν σε μη εξουσιοδοτημένα μηχανήματα να χρησιμοποιούνται για θεραπείες, ιατρικές πράξεις να παραμένουν «αόρατες» στις αρμόδιες αρχές και εισπράξεις να καταλήγουν σε «μαύρο» ταμείο.
Ο νέος ελεγκτικός σχεδιασμός δεν θα περιορίζεται σε έναν τυπικό φορολογικό έλεγχο. Για κάθε μηχάνημα θα επιχειρείται να ανασυντεθεί ολόκληρη η αλυσίδα: ποιος το εισήγαγε, εάν διαθέτει τις απαιτούμενες πιστοποιήσεις, σε ποιον πωλήθηκε ή εκμισθώθηκε, πού εγκαταστάθηκε, εάν το ιατρείο έχει δικαίωμα να το χρησιμοποιεί και εάν οι θεραπείες που πραγματοποιούνται με αυτό εμφανίζονται στα δηλωμένα έσοδα.
Στην αλυσίδα αυτή, όπως επισημαίνεται στη HuffPost, εντοπίζονται τουλάχιστον πέντε «χαλαροί κρίκοι», οι οποίοι δημιουργούν περιθώρια τόσο για παραβάσεις της υγειονομικής νομοθεσίας όσο και για φοροδιαφυγή.
Εταιρείες εισαγωγής ιατρικού εξοπλισμού
Πρώτο σημείο ελέγχου είναι η εταιρεία που εισάγει ή διαθέτει τον ιατρικό εξοπλισμό. Οι ελεγκτικές αρχές θα διασταυρώνουν εάν τα μηχανήματα που εισάγουν διαθέτουν τις απαιτούμενες πιστοποιήσεις, συμπεριλαμβανομένης της προβλεπόμενης σήμανσης CE, αλλά και σε ποιον τελικά πωλήθηκε ή εκμισθώθηκε.
Η καταγραφή αυτής της διαδρομής είναι καθοριστική, καθώς εάν είναι γνωστό ότι ένα συγκεκριμένο μηχάνημα εισήχθη και στη συνέχεια παραδόθηκε σε συγκεκριμένο ιατρείο, δημιουργείται ένα πρώτο ψηφιακό ίχνος που μπορεί να ακολουθήσει ο έλεγχος.
Το ιατρείο
Ο δεύτερος «χαλαρός κρίκος» βρίσκεται στο ίδιο το ιατρείο. Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν ο εξοπλισμός που βρίσκεται και χρησιμοποιείται εκεί είναι ο προβλεπόμενος και εάν έχουν τηρηθεί όλες οι απαιτούμενες διαδικασίες. Ο έλεγχος των σχετικών εγγράφων από τις αρμόδιες υγειονομικές και επαγγελματικές αρχές μπορεί να δείξει εάν υπάρχει αναντιστοιχία μεταξύ του εξοπλισμού που εμφανίζεται επίσημα και εκείνου που χρησιμοποιείται στην πράξη.
Ακριβώς σε αυτό το κενό μπορεί να δημιουργηθεί περιθώριο για μη εξουσιοδοτημένο ή μη δηλωμένο εξοπλισμό.
Οι «αόρατες» θεραπείες…
Το τρίτο και ίσως σοβαρότερο επίπεδο ελέγχου αφορά την ίδια τη θεραπεία. Ένα μηχάνημα μπορεί να βρίσκεται σε έναν χώρο (ακόμη και μη αδειοδοτημένο για να το έχει) και να χρησιμοποιείται για πράξεις ή θεραπείες οι οποίες δεν αποτυπώνονται με τρόπο που να επιτρέπει στις αρμόδιες αρχές να γνωρίζουν πόσες πραγματοποιούνται, από ποιον και υπό ποιες προϋποθέσεις. Έτσι δημιουργείται ένας «αόρατος» κύκλος δραστηριότητας… Το μηχάνημα υπάρχει, οι πελάτες εξυπηρετούνται, αλλά η πραγματική έκταση της χρήσης του μπορεί να μην είναι εύκολο να αποτυπωθεί από τον υγειονομικό ή τον φορολογικό έλεγχο.
Το «μαύρο» ταμείο
Από εκεί ο έλεγχος περνά στα χρήματα. Εάν μια θεραπεία δεν καταγράφεται κανονικά, δημιουργείται και το περιθώριο η αμοιβή της να εισπραχθεί με μετρητά «στο χέρι», χωρίς την αντίστοιχη φορολογική καταγραφή. Σε αυτή την περίπτωση, μια πιθανή υγειονομική παράβαση αποκτά και δεύτερη διάσταση, αφού μετατρέπεται σε πιθανή φορολογική παράβαση, καθώς τα πραγματικά έσοδα του ιατρείου μπορεί να απέχουν από εκείνα που εμφανίζονται στην Εφορία.
Το «ξέπλυμα» μέσα από «στημένες» συναλλαγές
Υπάρχει όμως και ένας πέμπτος κρίκος που μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα ενδιαφέρων για τους ελεγκτές: οι οικονομικές σχέσεις ανάμεσα στο ιατρείο και στην εταιρεία που προμήθευσε τον εξοπλισμό.
Το ελεγκτικό ενδιαφέρον στρέφεται σε περιπτώσεις όπου εμφανίζονται δαπάνες του ιατρείου προς την εταιρεία, οι οποίες χρειάζεται να αντιπαραβληθούν με τις πραγματικές εμπορικές συναλλαγές, τις συμβάσεις, τα τιμολόγια και τις πληρωμές. Ο στόχος είναι να διαπιστωθεί εάν κάθε έξοδο αντιστοιχεί σε πραγματική υπηρεσία, αγορά ή μίσθωση και εάν οι χρηματικές ροές συμφωνούν με την πραγματική δραστηριότητα των δύο πλευρών.
Στην περίπτωση του ιατρείου στο Κολωνάκι, έχει προκύψει σχέση με εταιρεία εισαγωγής μηχανημάτων από τη Νότια Κορέα, με την ιδιοκτήτρια της εταιρείας αυτής να έχει το ίδιο επώνυμο με έναν από τους δύο γιατρούς. Θα ερευνηθεί εάν η εταιρεία αυτή έχει πραγματική εισαγωγική και εμπορική δραστηριότητα, ή συστάθηκε για να εξυπηρετήσει άλλους σκοπούς, με έναν μόνο πελάτη. Το ίδιο ιατρείο.
Ένας έλεγχος από την εισαγωγή μέχρι την απόδειξη
Η μεγάλη αλλαγή που επιχειρεί να φέρει ο νέος ελεγκτικός σχεδιασμός είναι να ενωθούν τα κομμάτια ενός ελέγχου που σήμερα βρίσκονται μοιρασμένα σε διαφορετικές υπηρεσίες. Άλλος φορέας διαθέτει τα στοιχεία για την εισαγωγή και τη διακίνηση ενός ιατρικού μηχανήματος, άλλος ελέγχει τη λειτουργία του ιατρείου και η φορολογική διοίκηση βλέπει τα έσοδα, τα έξοδα και τις συναλλαγές του.
Κρίσιμος κρίκος είναι και ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών, ο οποίος ελέγχει τα ιατρεία είτε μέσα από τα δικαιολογητικά και τα έγγραφα που έχουν κατατεθεί στον φάκελό τους είτε με επιτόπιους ελέγχους. Ωστόσο, όταν η αυτοψία πραγματοποιείται κατόπιν ραντεβού, δημιουργείται ένα προφανές κενό στον μηχανισμό ελέγχου: υπάρχει χρονικό περιθώριο να μετακινηθούν μηχανήματα ή άλλος ιατρικός εξοπλισμός, αλλά και να μην είναι παρόντα συγκεκριμένα πρόσωπα κατά την επίσκεψη των ελεγκτών. Έτσι, η εικόνα που συναντά ο έλεγχος μπορεί να μην αποτυπώνει κατ’ ανάγκην την καθημερινή λειτουργία του ιατρείου.
Υπουργείο Υγείας και ΑΑΔΕ θα επιχειρήσουν να κλείσουν τους πέντε «χαλαρούς κρίκους» της αλυσίδας εισαγωγή, ιατρείο, θεραπεία, είσπραξη και διαδρομή του χρήματος…
