Η Αναστασία μίλησε για τη συναισθηματική αναστάτωση που της προκάλεσε η είδηση του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη, με τον οποίο είχε συνεργαστεί στο παρελθόν. Όπως αποκάλυψε, η απώλειά του την επηρέασε βαθιά, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίσει προβλήματα στον ύπνο της και να δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στην καθημερινότητά της για αρκετές ημέρες.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Κοσμοράδιο 95,1, η τραγουδίστρια αναφέρθηκε αρχικά στην πρώτη της συνάντηση με τον Γιώργο Μαζωνάκη, περιγράφοντας τον ενθουσιασμό αλλά και τη συγκίνησή της.
«Δεν γνωρίζω κανέναν και τίποτα και πηγαίνω, για πρώτη φορά, σε νυχτερινό μαγαζί. Ανεβαίνω στο καμαρίνι, ενώ έτρεμαν τα πόδια μου, το ορκίζομαι ότι είδα απλά ένα φως. Δηλαδή αυτό ήταν που λέγαμε κάθε φορά που μιλούσαμε με τον Γιώργο… “είσαι ευλογημένος”, “είσαι ευλογημένη”. Αυτό».
Στη συνέχεια, μίλησε με θερμά λόγια για τον χαρακτήρα του, τονίζοντας πως η συνεργασία τους αποτέλεσε μια ξεχωριστή εμπειρία για την ίδια. Όπως είπε, ο τραγουδιστής την έκανε να αισθανθεί άνετα και έδειχνε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για όσα είχε να πει, παρά το νεαρό της ηλικίας της.
«Ήταν αυθεντικός, ήταν άρχοντας. Δεν μπορώ να το εξηγήσω, δεν το λέω όμως μόνο εγώ. Με έκανε να νιώσω πάρα πολύ ωραία, μου είπε πάρα πολύ ωραία λόγια και παρά το νεαρό της ηλικίας μου παρατηρούσε πολύ το τι έλεγα. Με είχε επιλέξει, ήμουν δική του επιλογή».
Αναφερόμενη στις στιγμές που πληροφορήθηκε τον θάνατό του, η Αναστασία θυμήθηκε ότι βρισκόταν σε ιατρείο στο Κολωνάκι, όταν δέχτηκε τηλεφώνημα από φίλη της, η οποία την ενημέρωσε για τη δυσάρεστη είδηση. Όπως περιέγραψε, αρχικά αδυνατούσε να πιστέψει όσα άκουγε, ενώ όταν επιβεβαιώθηκε η πληροφορία ξέσπασε σε κλάματα.
«Έφυγε πάρα πολύ άδικα, δεν το πίστευα. Ήμουν στο Κολωνάκι σε ένα ιατρείο, εκείνο το απόγευμα, ενώ εκείνος ήταν στο Κολωνάκι σε άλλο ιατρείο. Βγαίνω από τον γιατρό που ήμουν και με πήρε μια φίλη μου από τα Μέγαρα, που με ενημέρωσε για αυτό. Έκλαιγα, δεν μπορούσα να συγκρατηθώ και μετά, που μου το επιβεβαίωσαν, αυτό ήταν. Τέλος».
Τέλος, η τραγουδίστρια εξήγησε ότι η απώλεια του συναδέλφου της επηρέασε σημαντικά την ψυχολογία της, καθώς για περίπου μία εβδομάδα δεν μπορούσε να κοιμηθεί και δυσκολευόταν να λειτουργήσει κανονικά.
«Δεν λειτουργούσα. Δεν μπορούσα να κοιμηθώ για πέντε μέρες, για μια εβδομάδα. Γενικά περνάω τον θάνατο πολύ δύσκολα, από ανθρώπους που γνωρίζω. Χάνω τον ύπνο μου, το μυαλό μου δεν φεύγει από πολύ και το σκέφτομαι όλη την ώρα».
