Τη συζήτηση που έχει ανοίξει τις τελευταίες ημέρες γύρω από την παρουσία των λαγοκέφαλων στις ελληνικές θάλασσες σχολίασε με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο συγγραφέας Απόστολος Δοξιάδης, καλώντας σε ψυχραιμία και αποφεύγοντας τις υπερβολές που, όπως υποστηρίζει, συνοδεύουν το θέμα.
Ο κ. Δοξιάδης υπενθυμίζει ότι ο λαγοκέφαλος δεν είναι ένα νέο είδος για τα ελληνικά νερά. Αντίθετα, πρόκειται για ξενικό ψάρι που έχει εγκατασταθεί στις ελληνικές θάλασσες εδώ και περίπου είκοσι χρόνια, αποτελώντας πλέον γνώριμη παρουσία σε πολλές περιοχές.
Με αφορμή τις αναφορές για πιθανά περιστατικά δαγκωμάτων, διερωτάται χαρακτηριστικά: «Προς τι ο πανικός τώρα;».
Όπως αναφέρει, παρά το γεγονός ότι ο λαγοκέφαλος διαθέτει ιδιαίτερα ισχυρή οδοντοστοιχία, οι πιθανότητες να δαγκώσει άνθρωπο είναι συγκεκριμένες και συνδέονται κυρίως με περιπτώσεις όπου το ζώο αισθάνεται ότι απειλείται ή παρενοχλείται.
«Σε δύο περιπτώσεις μπορεί να σε δαγκώσει ο λαγοκέφαλος, καθώς έχει πράγματι γερά σαγόνια: 1) Αν τον ψαρέψεις και δεν προσέξεις όταν τον απαγκιστρώνεις ή τον βγάζεις από το δίχτυ, 2) Αν τον ενοχλήσεις, δηλαδή τον πατήσεις, τον κλωτσήσεις ή, κυρίως, αν τον δεις στον βυθό και πας κοντά και πας να τον χαϊδέψεις λέγοντας “ω, ω, τι καλό ψαράκι”. Ε, αυτά μην τα κάνετε ει δυνατόν. Και αν παρ’ ελπίδα σάς συμβεί και σας δαγκώσει, αντιμετωπίστε το ανάλογα τη σοβαρότητα του τραύματος, όπως οποιονδήποτε τραυματισμό», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Κλείνοντας την παρέμβασή του, ο συγγραφέας επισημαίνει ότι στις ελληνικές θάλασσες υπάρχουν και άλλα θαλάσσια είδη που ενδέχεται να αποδειχθούν περισσότερο επικίνδυνα για τους λουόμενους, υποστηρίζοντας πως η δημόσια συζήτηση για τους λαγοκέφαλους έχει λάβει μεγαλύτερες διαστάσεις από όσες δικαιολογεί η πραγματικότητα.
Η ανάρτηση του Απόστολου Δοξιάδη:
Περί Λαγοκέφαλων και άλλων τεράτων
Επειδή κάποιες φίλες και φίλοι ξέρουν ότι κάνω καταδύσεις, με έχουν — συγγνώμη παιδιά — ζαλίσει τις τελευταίες μέρες με το τάχα φοβερόν τέρας Λαγοκέφαλος, που θα μας φάει όλους. Τι πάθαμε ξαφνικά, τώρα;
Ο λαγοκέφαλος (Lagocephalus sceleratus) είναι ένας εισβολέας στα ελληνικά νερά που τον γνωρίζουμε όσοι ξέρουμε λίγο από θάλασσα τουλάχιστον είκοσι χρόνια. Σίγουρα είναι πολύ τοξικά κάποια όργανά του, οπότε αν φαγωθεί ολόκληρος μπορεί να προκαλέσει σοβαρότατα προβλήματα υγείας, ακόμα και θάνατο σε κάποιες περιπτώσεις. Όμως οι ψαράδες τον ξέρουν πολύ καλά και τον πετάνε στη θάλασσα αν τον πιάσουν: στην αγορά δηλάδη λαγοκέφαλους δεν πουλάνε, ούτε τους σερβίρουν στα εστιατόρια. Και όσοι ερασιτέχνες ψαράδες δεν την ξέρουν, είναι απαραίτητο να μάθουν την όψη του για να μην τυχόν τον πιάσουν και πάνε και τον φάνε — αλλά αυτό ισχύει είκοσι χρόνια.
Από εκεί και πέρα προς τι ο πανικός τώρα; Ακούω ξαφνικά ιστορίες για αγρίους, για φοβερές και τρομερές επιθέσεις λαγοκέφαλων κατά ανθρώπων, για φοβερούς και τρομερούς κινδύνους στους αθώους κολυμβητές, λες και ο λαγοκέφαλος είναι ο νέος καρχαρίας. Αυτά είναι βλακείες.
Σε δύο περιπτώσεις μπορεί να σε δαγκώσει ο λαγοκέφαλος, καθώς έχει πράγματι γερά σαγόνια: 1) Αν τον ψαρέψεις και δεν προσέξεις όταν τον απαγκιστρώνεις ή τον βγάζει από το δίχτυ, 2) Αν τον ενοχλήσεις, δηλαδή τον πατήσεις, τον κλωτσήσεις ή, κυρίως, αν τον δεις στον βυθό και πας κοντά και πας να τον χαϊδέψεις λέγοντας “ω, ω, τι καλό ψαράκι”. Ε αυτά μην τα κάνετε ει δυνατόν. Και αν παρ’ ελπίδα σας συμβεί και σας δαγκώσει, αντιμετωπίστε το ανάλογα τη σοβαρότητα του τραύματος, όπως οποιονδήποτε τραυματισμό.
Από εκεί και πέρα και η δράκαινα είναι πολύ τοξική αν την πατήσεις ή την αγγίξεις στα αγκάθια — και πολύ πιο παρούσα στις παραλίες — όπως και στα βράχια το λεοντόψαρο και ο σκορπιός. Και βέβαια η σμέρνα δαγκώνει πολύ πιο άσχημα από τον λαγοκέφαλο, στις δύο περιπτώσεις που ανέφερα πιο πάνω και γι αυτόν, αν την πειράξεις και αν πας να τη χαϊδέψεις.
Ψυχραιμία λοιπόν παιδιά: δεν θα πάτε από λαγοκέφαλο. Καλύτερα να προσέχετε για οχιές όταν περπατάτε στους αγρούς με σαγιονάρες ή σανδάλια. Είναι πολύ πιο επικίνδυνες. Α ναι: και μην καπνίζετε και μην οδηγάτε πιωμένοι. Αυτά είναι ΠΟΛΥ πιο επικίνδυνα.
