Βαριά καμπάνα στο Ελληνικό Δημόσιο επέβαλε το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών, δικαιώνοντας έναν 32χρονο φίλαθλο που υπέστη σοβαρότατη σωματική βλάβη από επίθεση αστυνομικών μετά το τέλος ποδοσφαιρικής αναμέτρησης. Η απόφαση του 29ου Τριμελούς Τμήματος αναγνωρίζει την αποκλειστική ευθύνη των αστυνομικών δυνάμεων για τον τραυματισμό του πολίτη, ο οποίος είχε ως αποτέλεσμα τη σχεδόν ολική απώλεια της όρασής του από το αριστερό μάτι.
Φίλαθλος έχασε την όρασή του από γκλοπ
Το χρονικό της υπόθεσης τοποθετείται το 2019, όταν μετά τη διακοπή αγώνα λόγω εκτεταμένων επεισοδίων εντός και εκτός σταδίου, ο 32χρονος αποχωρούσε με κατεύθυνση τον σταθμό του ΗΣΑΠ. Βλέποντας αστυνομικούς να κινούνται βίαια κατά των φίλων του, επιχείρησε να πλησιάσει για να βοηθήσει, με αποτέλεσμα να δεχτεί ισχυρότατο χτύπημα με αστυνομική ράβδο στο πρόσωπο. Σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση, το πλήγμα προήλθε από «πολύ ισχυρή πλήξη με θλων αντικείμενο» με χαρακτηριστικά επιμήκους ράβδου, προκαλώντας συντριπτικά κατάγματα και ρήξη στον οφθαλμικό βολβό.
Το δικαστήριο στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι ο παθών δεν είχε καμία εμπλοκή στα επεισόδια, δεν προσήχθη, δεν συνελήφθη και δεν προέβαλε την παραμικρή αντίσταση. Επιπλέον, οι αστυνομικοί τον άφησαν αιμόφυρτο στο σημείο χωρίς να του προσφέρουν βοήθεια, ενώ τη μεταφορά του στο νοσοκομείο ανέλαβαν τρίτοι πολίτες.
Το σκεπτικό της απόφασης
Στο νομικό της σκέλος, η δικαστική απόφαση αποσαφηνίζει τα όρια της καταστολής, υπενθυμίζοντας ότι η χρήση βίας από τις αρχές επιτρέπεται αυστηρά και μόνο στο μέτρο που είναι απολύτως αναγκαία. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, «κάθε βία ασκούμενη κατά την αντιμετώπιση ορισμένου προσώπου από τα όργανα επιβολής του νόμου, η οποία υπερβαίνει το απόλυτα αναγκαίο μέτρο, συνιστά παραβίαση του άρθρου 3 της ΕΣΔΑ».
Παράλληλα, οι δικαστές υπογραμμίζουν ότι σε υποθέσεις υπέρμετρης αστυνομικής βίας το βάρος απόδειξης δεν πρέπει να πέφτει δυσανάλογα στο θύμα. Εφόσον ο πολίτης προσκομίσει τα βασικά προσβάσιμα στοιχεία, είναι υποχρέωση της δημόσιας αρχής να αντικρούσει τους ισχυρισμούς — κάτι που το Ελληνικό Δημόσιο δεν πέτυχε στη συγκεκριμένη δίκη, καθώς δεν παρουσίασε καμία διαφορετική πειστική εκδοχή των γεγονότων.
Αξιολογώντας την αριθμητική υπεροχή, τον εξοπλισμό, την εκπαίδευση των αστυνομικών αλλά και τη σφοδρότητα του χτυπήματος απευθείας στο πρόσωπο, το δικαστήριο έκρινε ότι οι αστυνομικοί υπερέβησαν «καταφανώς τα άκρα όρια της διακριτικής ευχέρειας» που τους παρέχει ο νόμος.
Λαμβάνοντας υπόψη τη βαρύτητα της βλάβης, την ηλικία του παθόντος και το γεγονός ότι το πρόσωπο και η όραση αποτελούν «κέντρο των αισθήσεων και στοιχείο της κοινωνικής ταυτότητας», το Πρωτοδικείο επιδίκασε το ποσό των 110.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη.
