Οι μπουλντόζες μπήκαν στο πρώην Ολυμπιακό Κέντρο Γουδή και το κτίριο του Μπάντμιντον γίνεται κομμάτια. Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας εξηγεί ότι εφαρμόζει την υπ’ αριθμόν 1970/2012 απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας και ότι η έκταση ανήκει κατά πλήρη κυριότητα στο ΥΠΕΘΑ.
Δεκτό. Η νομιμότητα δεν είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης.
Υπάρχει όμως ένα ερώτημα που θεωρώ ότι το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και προσωπικά ο υπουργός, οφείλει να απαντήσει:
Πριν αποφασιστεί η κατεδάφιση, έγινε τεχνική, οικονομική και νομική μελέτη για το εάν υπήρχε δυνατότητα να σωθεί και να αξιοποιηθεί το κτίριο;
Μιλάμε για μία ολυμπιακή εγκατάσταση που κατασκευάστηκε με χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων. Δεν ήταν ένα εγκαταλελειμμένο υπόστεγο που βρέθηκε τυχαία μέσα σε ένα στρατόπεδο.
Θα μπορούσε, εφόσον φυσικά το επέτρεπαν η απόφαση του ΣτΕ, το πολεοδομικό καθεστώς και η κατάσταση του κτιρίου μετά την πρόσφατη πυρκαγιά, να αξιοποιηθεί διαφορετικά; Θα μπορούσε να μετασκευαστεί για στεγαστικές ανάγκες στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων; Για υπηρεσίες, επιτελικές ανάγκες ή κάποια άλλη χρήση;
Και αν όλα αυτά εξετάστηκαν και κρίθηκαν αδύνατα, ας δημοσιοποιηθεί η σχετική μελέτη.
Το ερώτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία επειδή το ίδιο το Υπουργείο Άμυνας έχει θέσει ως κεντρική πολιτική του την αξιοποίηση της τεράστιας ακίνητης περιουσίας των Ενόπλων Δυνάμεων και την αντιμετώπιση του στεγαστικού προβλήματος των στρατιωτικών.
Δεν υποστηρίζω ότι έπρεπε οπωσδήποτε να διατηρηθεί το Μπάντμιντον. Ρωτώ κάτι πολύ συγκεκριμένο:
Πριν γκρεμιστεί μια εγκατάσταση που κόστισε εκατομμύρια στους Έλληνες, μελετήθηκε σοβαρά εάν μπορούσε να σωθεί;
Γιατί η απάντηση «εφαρμόσαμε τη νομιμότητα» απαντά στο γιατί κατεδαφίστηκε. Δεν απαντά στο αν εξετάστηκε προηγουμένως κάθε δυνατότητα αξιοποίησής του. Και αυτή την απάντηση τη δικαιούνται οι φορολογούμενοι.
