Θα ήταν άδικο να ασκούμε κριτική όταν τα πράγματα πηγαίνουν στραβά και να σιωπούμε όταν γίνονται όπως πρέπει. Οι τελευταίες μεγάλες φωτιές άφησαν πίσω τους ένα βαρύ αποτύπωμα. Πέντε νεκρούς, τεράστιες καμένες εκτάσεις, σπίτια και περιουσίες κατεστραμμένα. Και μαζί έντονη κριτική για τον τρόπο με τον οποίο λειτούργησε σε ορισμένες περιπτώσεις ο κρατικός μηχανισμός. Ιδιαίτερα σε Πόρτο Γερμενό και Ψάθα, τουλάχιστον σε επίπεδο συντονισμού, υπήρξαν εικόνες και καταστάσεις που δημιούργησαν σοβαρά ερωτήματα.
Γι’ αυτό ακριβώς αισθάνομαι υποχρεωμένος να γράψω σήμερα το αντίθετο. Στη Χαλκιδική έγινε αυτό που πρέπει να γίνεται
Η εξαιρετικά δύσκολη φωτιά στην Κασσάνδρα, μέσα σε δασική αλλά ταυτόχρονα δομημένη περιοχή, με σπίτια και οικισμούς να απειλούνται, αντιμετωπίστηκε με καταπληκτικό συντονισμό.
Πυροσβεστική, Αστυνομία, Λιμενικό, Ένοπλες Δυνάμεις, Τοπική Αυτοδιοίκηση και εθελοντές λειτούργησαν σαν ένα χέρι και ένα μυαλό.
Η εκκένωση ήταν αστραπιαία. Οι κινήσεις των επίγειων δυνάμεων στοχευμένες. Τα εναέρια μέσα –16 συνολικά σύμφωνα με τον υπουργό– μπήκαν δυναμικά στη μάχη μέχρι τη δύση του ηλίου. Το Λιμενικό ήταν στη θέση του, η Αστυνομία κινήθηκε ακόμη και πόρτα πόρτα, οι εθελοντές έδωσαν τη δική τους μάχη και ιδιώτες πλοιοκτήτες συνέβαλαν ώστε να υπάρχουν πλοία διαθέσιμα για την απομάκρυνση ανθρώπων.
Και το αποτέλεσμα είναι ίσως ο σημαντικότερος αριθμός αυτής της επιχείρησης: 446 άνθρωποι απομακρύνθηκαν με ασφάλεια.
Ο υπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας Γιάννης Τουρνάς χαρακτήρισε «υποδειγματική» την προσπάθεια της Πυροσβεστικής και κάνοντας τον απολογισμό της ημέρας, είπε ότι «ο μηχανισμός στάθηκε όρθιος και πήγε καλά».
Εδώ θα διαφωνήσω μαζί του. Η μετριοπάθεια που τον χαρακτηρίζει δεν με βρίσκει σύμφωνο αυτή τη φορά. Δεν πήγαν απλώς καλά. Πήγαν πάνω από τέλεια.
Και δεν το λένε μόνο οι αριθμοί. Το λένε οι εικόνες.
Η εικόνα του πυροσβέστη που λίγο έλειψε να τσακιστεί πέφτοντας από τη σκάλα στην προσπάθειά του να σώσει ένα σπίτι.
Η εικόνα του στελέχους του Λιμενικού που έσπευσε να σώσει πυροσβέστη όταν εκείνος βρέθηκε στη θάλασσα.
Η εικόνα των αστυνομικών που πήγαιναν στα σπίτια, στους κατοίκους.
Και πάνω απ’ όλα η τάξη και η ψυχραιμία με την οποία πραγματοποιήθηκε μια τεράστια επιχείρηση απομάκρυνσης ανθρώπων, χωρίς να επικρατήσει πανικός ανάμεσα σε πολίτες που έβλεπαν τη φωτιά να πλησιάζει και είχαν κάθε λόγο να είναι τρομοκρατημένοι.
Αυτό που έγινε στη Χαλκιδική δεν πρέπει να καταγραφεί απλώς ως μία επιτυχημένη επιχείρηση και αύριο να ξεχαστεί.
Πρέπει να αποτυπωθεί επιχειρησιακά. Να μελετηθεί λεπτό προς λεπτό. Τι λειτούργησε, ποιος έδωσε ποια εντολή, πώς συνεργάστηκαν οι υπηρεσίες, πώς οργανώθηκε η εκκένωση, πώς συντονίστηκαν στεριά, αέρας και θάλασσα.
Και αυτό το μοντέλο να γίνει σχέδιο και μάθημα άσκησης για μελλοντικές περιπτώσεις.
Γιατί το καλοκαίρι έχει ακόμη διάρκεια. Και μακάρι να μη χρειαστεί να ξαναδούμε τέτοιες εικόνες. Μακάρι να μην έχουμε άλλες φωτιές.
ΥΓ: Περιμένω τον απολογισμό της προετοιμασίας
Και επειδή ένα μπράβο δεν σημαίνει ότι σταματούν τα ερωτήματα, εξακολουθώ να περιμένω έναν πλήρη απολογισμό της προετοιμασίας που έγινε ή δεν έγινε σε ολόκληρη τη χώρα από τον περασμένο Οκτώβριο μέχρι την έναρξη της αντιπυρικής περιόδου.
Καθαρισμοί, αντιπυρικές ζώνες, δασικοί δρόμοι, δήμοι, περιφέρειες, ΔΕΔΔΗΕ, δασαρχεία, διαθέσιμα μέσα και σχέδια εκκένωσης.
Γιατί απέναντι στη φωτιά δεν αρκεί μόνο να είσαι αποτελεσματικός όταν αυτή ξεσπάσει.
Η προετοιμασία είναι το ήμισυ του παντός στην αντιμετώπιση ενός κινδύνου. Και πολλές φορές είναι αυτή που κρίνει αν τελικά θα χρειαστεί να δώσεις μια άνιση μάχη ή αν θα έχεις προλάβει το χειρότερο.
