Μία ξαφνική μπόρα μεσημεριάτικα Ιούλιο μήνα στην Αθήνα δεν ήταν και ό,τι χειρότερο μπορούσε να μας συμβεί.
Ναι, ακολούθησε το γνωστό μποτιλιάρισμα σε όλους σχεδόν τους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας – ορισμένα πράγματα δεν αλλάζουν σε αυτή την πόλη – και ανυποψίαστοι οδηγοί ή επιβάτες σε Μέσα Μεταφοράς ξόδεψαν μια ή δύο ώρες παραπάνω για να μετακινηθούν, σε σύγκριση με το συνηθισμένο.
Μία συνάδελφός μας αναχώρησε από το γραφείο της HuffPost στο Μαρούσι στις 15:00 και «προσγειώθηκε» στις Αχαρνές κατά τις 17:00. Η πτήση για Ρώμη διαρκεί λιγότερο από αυτό.
Όμως, η βροχούλα που έπεσε με σχετική ορμή έκανε και το μικρό θαύμα της: Σε μία πόλη όπου ζούμε συνωστισμένοι πολύ περισσότεροι άνθρωποι και ζώα (συντροφιάς) από όσα ίσως αντέχει, αυτή είναι και η μοναδική ελπίδα για να ξεπλυθούν δρόμοι και πεζοδρόμια, πλατείες και πάρκα, ανοιχτοί δημόσιοι χώροι όπου ζούμε καθημερινά πολλές ώρες το καλοκαίρι. Χώροι που, πρακτικά, είναι αδύνατο να καθαρίζονται καθημερινά.
«Φταίει το κράτος!», είναι η σχεδόν μόνιμη επωδός, όταν ανοίγει η συζήτηση αυτή.
Είναι ένα βολικό συμπέρασμα, που εύκολα μας απαλλάσσει από κάθε ίχνος συλλογικής – κοινωνικής ευθύνης.
Γιατί καλά τον χειμώνα, όταν τα φρεάτια βρίσκονται βουλωμένα και πλημμυρίζουν δρόμοι, ή και σπίτια άτυχων συμπολιτών μας. Αλλά τα πεζοδρόμια όπου περπατάμε με ζώα συντροφιάς και κάνουμε ότι δεν βλέπουμε για να μη μαζέψουμε όσα μπορούμε να μαζέψουμε με μία μικρή σακούλα (προσωπικά, το θεωρώ αδιανόητο να κυκλοφορήσω με τον σκύλο μου και να μην μαζέψω τις ακαθαρσίες του), οι δρόμοι και οι διαχωριστικές νησίδες που μοιάζουν συχνά με παράνομες χωματερές, οι πλατείες όπου τα μάρμαρα σχεδόν πάντα καλύπτονται από τσίχλες, αποτσίγαρα κλπ…δεν είναι ευθύνη μόνο του κράτους.
Είναι ευθύνη όλων μας. Είναι δική μας ευθύνη, ευθύνη του καθενός μας, να φροντίζει λίγο περισσότερο το πεζοδρόμιο μπροστά στην πόρτα του, να μην λερώνει τον δημόσιο χώρο που μοιραζόμαστε και να μην «αναθέτει» στο κράτος, στον Δήμο ή στην βροχή το έργο του καθαρισμού.
Γιατί, τελικά, μόνο η βροχή μας σώζει από τον ασυνείδητο εαυτό και συμπολίτη μας. Μόνο που δεν πέφτει κάθε μέρα!
