Η Δήμητρα Γαλάνη βρέθηκε σήμερα καλεσμένη στην εκπομπή Studio στις 3 στον ΣΚΑΪ και μεταξύ άλλων αναφέρθηκε και στον Γιώργο Μαζωνάκη.
Η ίδια μίλησε με ιδιαίτερη συγκίνηση για τον Γιώργο Μαζωνάκη, περιγράφοντάς τον ως έναν άνθρωπο αυθεντικό, ευαίσθητο και με ξεχωριστή λάμψη. Παράλληλα, εκφράζει την ενόχλησή της για τον τρόπο με τον οποίο έχει καλυφθεί ο θάνατός του, ζητώντας να υπάρξει σεβασμός στη μνήμη του και στους ανθρώπους που τον αγάπησαν.
«Ο Γιώργος ήταν ένα παιδί, ήταν ένα υπέροχο μαγκάκι. Δεν ξέρω να βρω άλλη λέξη, είχε μια αυθεντικότητα, καθαρότητα, πατούσε στη γη. Δεν είχε χάσει ούτε τη ρίζα του, δεν είχε ψηθεί περίεργα. Είναι πολύ κρίμα αυτό που έγινε, δεν του άξιζε. Αλλά αυτό που δεν του αξίζει με τίποτα είναι όλος αυτός ο θόρυβος.
Δηλαδή, έλεος… Εντάξει όλο αυτό το πράγμα, να ασχοληθούν με το αντικείμενο. Η αναφορά συνεχώς… ας αφήσουν τον κόσμο να τον πενθήσει. Ας αφήσει εμάς που τον αγαπήσαμε να πάμε να του αφήσουμε ένα λουλουδάκι. Αλλά όλο αυτό το πράγμα έχει κάτι ανθρωποφαγικό. Οκ, ήταν άθλιο αυτό που έγινε, ας αναλάβουν τις ευθύνες τους. Πρώτα από όλα ένα κράτος το οποίο «παίζει» γενικά. Αλλά να φύγουν από αυτόν τον άνθρωπο, να αφήσουν την ψυχή του να ησυχάσει.
Εγώ δεν συμφωνώ με όλο αυτό το πράγμα, συμφωνώ σαφώς να τιμωρηθούν και να συμαζευτεί όλο αυτό το σούργελο που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια με όλους αυτούς τους τύπους. Με την αφορμή του Γιώργου Μαζωνάκη, αλλά ας τον αφήσουν τώρα στην αγάπη του κόσμου που είδαμε πόσο μεγάλη είναι. Και στην αγάπη των φίλων του… Ο Γιώργος είχε star quality. Ήταν γεννημένος, έλαμπε. Όταν τον έβλεπες στη σκηνή, ανεξάρτητα αν σου άρεσε ή δεν σου άρεσε το τραγούδι που έλεγε, δεν έχει να κάνει, δεν μπορούσες να πάρεις τα μάτια από πάνω του. Γιατί είχε αυτό το χάρισμα, πολύ μεγάλο. Ήταν αυθεντικός, δεν καμωνόταν», λέει με αγάπη.
Στη συνέχεια, ξεκαθαρίζει πως για την ίδια η καλλιτεχνική δημιουργία και η προσωπικότητα ενός δημιουργού αποτελούν δύο διαφορετικά πράγματα. Όπως εξηγεί, μπορεί να εκτιμά βαθιά το έργο ενός καλλιτέχνη, ακόμη κι αν δεν θεωρεί εξίσου σημαντική ή αξιόλογη την προσωπικότητά του.
«Εγώ και θαυμάζω και αγαπώ έναν καλλιτέχνη από έναν λόγο. Από αυτό που παράγουν. Υπάρχουν περιπτώσεις ανθρώπων με τεράστιο έργο που σαν προσωπικότητες δεν ήταν και τίποτα σπουδαίο. Ή ήταν λίγο περίεργοι. Έπαψε να με ενδιαφέρει αυτό, ασχολήθηκα με το έργο, δεν τους ακύρωσα. Άλλο το έργο, άλλο η προσωπικότητα.
Αν είναι ένα έργο που μου έχει χαράξει την αισθητική μου και τον πολιτισμό μου, σαφώς θα παραβλέψω τις ιδιαιτερότητες ή τις ανασφάλειες. Ορισμένοι άνθρωποι είναι πάρα πολύ χαρισματικοί, αλλά μπορεί να τους λείπει κάτι. Είναι πολύ ανασφαλείς, αλλά άφησαν υλικό στο τεράστιο οικοδόμημα που λέγεται τέχνη. Προχωρήσανε τα πράγματα και την αισθητική μας», είπε.
