Η συζήτηση για τα «κόκκινα» δάνεια δεν είναι απλώς λογιστική υπόθεση. Πίσω από κάθε δόση, κάθε ρύθμιση και κάθε δικαστική απόφαση υπάρχουν νοικοκυριά που προσπαθούν να σταθούν όρθια. Γι’ αυτό κάθε παρέμβαση που μπορεί να ανακουφίσει ουσιαστικά δανειολήπτες πρέπει να αντιμετωπίζεται θετικά, με κοινωνική σοβαρότητα και όχι με μικροκομματικά αντανακλαστικά.
Η νέα ρύθμιση για δανειολήπτες που υπάγονται σε αποφάσεις του νόμου Κατσέλη αφορά χιλιάδες ανθρώπους που βρέθηκαν επί χρόνια εγκλωβισμένοι σε μια δύσκολη πραγματικότητα. Αν πράγματι μειώνει μηνιαίες δόσεις, διορθώνει επιβαρύνσεις και αναγνωρίζει ποσά που καταβλήθηκαν πέραν του αναγκαίου, τότε κινείται στη σωστή κατεύθυνση.
Δεν πρόκειται για επιβράβευση της ασυνέπειας. Αντιθέτως, μπορεί να αποτελέσει δικαίωση για όσους προσπάθησαν να παραμείνουν συνεπείς μέσα σε εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες. Για οικογένειες που πλήρωναν όσο μπορούσαν, για ανθρώπους που δεν εγκατέλειψαν τις υποχρεώσεις τους, αλλά χρειάζονταν ένα πιο δίκαιο και ρεαλιστικό πλαίσιο.
Η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει τους ευάλωτους. Όχι με γενικόλογες διακηρύξεις, αλλά με μέτρα που φαίνονται στον οικογενειακό προϋπολογισμό. Όταν μια δόση μειώνεται, όταν ένα νοικοκυριό μπορεί να αναπνεύσει, όταν απομακρύνεται ο φόβος της οικονομικής ασφυξίας, τότε η ρύθμιση αποκτά πραγματικό κοινωνικό περιεχόμενο.
Υπάρχει βεβαίως μια κρίσιμη προϋπόθεση: η εφαρμογή να είναι καθαρή, δίκαιη και χωρίς γκρίζες ζώνες. Να μην αποκλείονται άδικα δανειολήπτες που αντιμετώπισαν παρόμοια προβλήματα. Να μη δημιουργηθούν νέες αδικίες στο όνομα της διόρθωσης παλιών. Και να υπάρξει σαφής ενημέρωση, ώστε κανείς δικαιούχος να μη χαθεί στη γραφειοκρατία.
Η οικονομία δεν μπορεί να προχωρήσει με πολίτες μόνιμα εγκλωβισμένους στο χρέος. Ένα σωστά ρυθμισμένο δάνειο έχει περισσότερες πιθανότητες να εξυπηρετηθεί. Ένας δανειολήπτης που δεν εξοντώνεται μπορεί να παραμείνει ενεργός, συνεπής και παραγωγικός.
Γι’ αυτό κάθε ουσιαστική ρύθμιση υπέρ των δανειοληπτών είναι καλοδεχούμενη. Είναι πράξη κοινωνικής ευθύνης. Και κυρίως, είναι υπενθύμιση ότι η οικονομική πολιτική έχει νόημα μόνο όταν υπηρετεί τον άνθρωπο.
