Η υπόθεση του Γιώργου Μαζωνάκη, με όσα καταγγέλλονται και διερευνώνται από τις αρμόδιες αρχές, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο ως μία ακόμη τραγική ιστορία. Πρέπει να γίνει αφορμή για να ανοίξει ένας πολύ σοβαρός διάλογος για το ποιος ασκεί ιατρική στην Ελλάδα, με ποιες προϋποθέσεις και με ποιον έλεγχο.
Βαρύ είναι το έργο του υπουργού Υγείας. Ακόμη βαρύτερο, κατά την άποψή μου, είναι το έργο του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου και των τοπικών Ιατρικών Συλλόγων.
Να ξεκαθαρίσει το τοπίο
Οι ίδιοι οι γιατροί πρέπει να προστατεύσουν το λειτούργημά τους. Δεν μπορώ να δεχθώ ότι μέσα στην ιατρική κοινότητα δεν είναι γνωστές περιπτώσεις ανθρώπων των οποίων οι πρακτικές προκαλούν σοβαρές αμφιβολίες ή καταγγελίες.
Εάν πράγματι επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες ότι γιατρός χωρίς αναγνωρισμένη ειδικότητα, που παρουσίαζε την προσέγγισή της ως «ολιστική», αναζητούσε μέσω διαδικτύου ή εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης απαντήσεις την ώρα ενός επείγοντος περιστατικού, τότε μιλάμε για ζήτημα που απαιτεί εξονυχιστική διερεύνηση. Όχι όμως προκαταβολική καταδίκη πριν αποφανθούν οι αρμόδιες αρχές.
Ποιος αγοράζει τα ιατρικά μηχανήματα;
Υπάρχει και ένα δεύτερο μεγάλο θέμα. Πρέπει να υπάρχουν σαφείς κανόνες για την πώληση και εγκατάσταση εξειδικευμένου ιατρικού εξοπλισμού. Μηχανήματα των οποίων η ασφαλής χρήση προϋποθέτει συγκεκριμένη υποδομή, εξειδικευμένο προσωπικό ή νοσοκομειακή υποστήριξη δεν μπορεί να καταλήγουν ανεξέλεγκτα οπουδήποτε.
Το κράτος οφείλει να γνωρίζει ποιος τα αγοράζει, πού εγκαθίστανται, ποιος τα χειρίζεται και εάν ο χώρος διαθέτει την απαιτούμενη άδεια και δυνατότητα αντιμετώπισης επιπλοκών.
Και ένα φρένο στην ιατρική του YouTube
Υπάρχει, τέλος, το τεράστιο κεφάλαιο της διαδικτυακής αυτοδιαφήμισης. YouTube, TikTok και άλλα κοινωνικά δίκτυα έχουν μετατραπεί σε βιτρίνες «θαυματουργών» θεραπειών και εντυπωσιακών υποσχέσεων.
Ξέρω ότι είναι αδύνατον να παρακολουθεί κάποιος καθημερινά τη διαδικτυακή συμπεριφορά δεκάδων χιλιάδων γιατρών. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να εγκαταλείψουμε τον έλεγχο.
Οι Ιατρικοί Σύλλογοι πρέπει να βγουν μπροστά. Να ελέγχουν καταγγελίες, τίτλους, ειδικότητες, πρακτικές και παραπλανητικές διαφημίσεις και, όπου διαπιστώνονται σοβαρές παραβάσεις, να ενεργοποιούν άμεσα τις προβλεπόμενες πειθαρχικές διαδικασίες.
Γιατί πάνω απ’ όλα πρέπει να προστατευθεί ο ασθενής. Και μαζί του η αξιοπρέπεια της συντριπτικής πλειονότητας των γιατρών που υπηρετούν καθημερινά τον όρκο του Ιπποκράτη.
