Η νέα έκθεση του ΟΟΣΑ για την Ελλάδα περιγράφει μια πραγματικότητα που οι νέοι και οι οικογένειές τους γνωρίζουν πολύ καλά: η οικονομική ανεξαρτησία για ένα μεγάλο κομμάτι της νέας γενιάς έχει μετατραπεί σε δύσκολο, πολλές φορές άπιαστο στόχο.
Μπορεί η κατάσταση να έχει βελτιωθεί σε σύγκριση με τα εφιαλτικά χρόνια της κρίσης, η ανεργία των νέων 15-29 ετών υποχώρησε από 48,7% το 2013 στο 16,5% το 2025, αλλά η Ελλάδα εξακολουθεί να υστερεί έναντι πολλών χωρών του ΟΟΣΑ. Και το πρόβλημα δεν εξαφανίζεται με ένα πανεπιστημιακό πτυχίο. Στους 25-34 ετών η ανεργία παραμένει υψηλή ακόμη και μεταξύ των πτυχιούχων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Σπουδάζεις, δουλεύεις και πάλι δεν φεύγεις από το πατρικό
Οι σπουδές κοστίζουν ακόμη και όταν το πανεπιστήμιο είναι δημόσιο. Στέγη, λογαριασμοί, μετακινήσεις, διατροφή, βιβλία και καθημερινά έξοδα δημιουργούν έναν οικογενειακό προϋπολογισμό που πολλές φορές δεν βγαίνει.
Και μετά έρχεται η αγορά εργασίας. Χαμηλοί αρχικοί μισθοί, εποχική απασχόληση και ανασφάλεια. Ο ίδιος ο ΟΟΣΑ επισημαίνει ότι οι μισθοί των νέων στην Ελλάδα υστερούν 40% από τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες και ότι πολλοί απασχολούνται σε εποχικές, κυρίως τουριστικές, θέσεις.
Πώς λοιπόν να νοικιάσει ένας νέος σπίτι; Πώς να πληρώσει ρεύμα, κοινόχρηστα, σούπερ μάρκετ; Ακόμη και μια απλή έξοδος με φίλους γίνεται πλέον υπόθεση αριθμητικής: πόσο θα κοστίσει ο καφές, το ποτό, το φαγητό, η μετακίνηση.
Και ύστερα αναρωτιόμαστε γιατί οι νέοι περνούν ώρες στο κινητό, στο τάμπλετ, στο διαδίκτυο και στις πλατφόρμες. Όταν περιορίζεται η πραγματική κοινωνική ζωή από το κόστος της, η φθηνότερη διέξοδος βρίσκεται συχνά πίσω από μία οθόνη.
Και μετά μιλάμε για δημογραφικό
Οι νέοι μένουν περισσότερο με τους γονείς τους. Καθυστερούν να δημιουργήσουν δικό τους σπίτι. Αναβάλλουν γάμο και παιδιά. Και μετά οργανώνουμε ημερίδες για το δημογραφικό.
Όλα αυτά είναι κρίκοι της ίδιας αλυσίδας.
Στη φετινή ΔΕΘ, λοιπόν, η κυβέρνηση έχει μπροστά της ένα τεράστιο κοινωνικό ζήτημα. Στέγη, δουλειά, αξιοπρεπείς αποδοχές και πραγματική στήριξη των νέων οικογενειών.
Και εδώ δεν χωρά άλλο ένα «θα».
Οι νέοι χρειάζονται ένα «γίνεται από σήμερα».
