Η Εύβοια βρίσκεται σε μια από τις πιο ενεργές τεκτονικά περιοχές της Ελλάδας, όπου ο φλοιός της γης δεν είναι ενιαίος αλλά «σπασμένος» σε πολλά κομμάτια. Αυτά τα κομμάτια κινούνται πολύ αργά, αλλά όταν κολλάνε και μετά ξεκολλάνε απότομα, προκαλούν σεισμούς. Η περιοχή δεν επηρεάζεται από ένα μόνο ρήγμα, αλλά από ένα ολόκληρο δίκτυο ενεργών ρηγμάτων που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους.
Τα ενεργά ρήγματα γύρω από την Εύβοια
Σημαντικό ρόλο παίζουν τα ρήγματα στον Ευβοϊκό κόλπο, το σύστημα της Αταλάντης και γενικά οι τεκτονικές δομές που συνδέουν το Βόρειο Αιγαίο με τη Στερεά Ελλάδα. Αυτές οι ζώνες δεν είναι «ήσυχες», γιατί συνεχώς συσσωρεύουν ενέργεια από την κίνηση των λιθοσφαιρικών πλακών.
Το πρόβλημα είναι ότι πολλά από αυτά τα ρήγματα είναι υποθαλάσσια ή δεν έχουν χαρτογραφηθεί με απόλυτη ακρίβεια. Αυτό σημαίνει ότι κάθε νέος σεισμός μπορεί να προέρχεται από ένα μικρό κομμάτι ενός μεγαλύτερου συστήματος που δεν έχει πλήρως κατανοηθεί.
Ποιες περιοχές της Εύβοιας είναι πιο ευαίσθητες
Πιο έντονη δραστηριότητα εμφανίζεται συνήθως στο βόρειο και κεντρικό τμήμα της Εύβοιας, αλλά και γύρω από τον βόρειο Ευβοϊκό κόλπο. Εκεί συγκλίνουν διαφορετικά ρήγματα, κάτι που δημιουργεί «ζώνες έντασης» όπου η σεισμική ενέργεια απελευθερώνεται πιο συχνά.
Δεν σημαίνει ότι υπάρχει σταθερός κίνδυνος σε ένα συγκεκριμένο σημείο, αλλά ότι η περιοχή συνολικά έχει αυξημένη πιθανότητα μικροσεισμών και κατά περιόδους πιο ισχυρών γεγονότων.
Γιατί οι σεισμοί γίνονται αισθητοί στην Αττική
Πολλοί σεισμοί στην Εύβοια γίνονται αισθητοί στην Αθήνα επειδή η απόσταση δεν είναι μεγάλη και τα σεισμικά κύματα ταξιδεύουν εύκολα μέσα από τα πετρώματα της περιοχής. Επίσης, όταν ένας σεισμός γίνεται στον νότιο ή κεντρικό Ευβοϊκό κόλπο, η ενέργεια διαδίδεται προς την ηπειρωτική Ελλάδα χωρίς να «σβήνει» γρήγορα.
Ένα ακόμη στοιχείο είναι ότι η Αττική έχει πολλές περιοχές με μαλακά εδάφη, που ενισχύουν την αίσθηση της δόνησης, ακόμα κι αν ο σεισμός δεν είναι πολύ μεγάλος.
Η συχνότητα των σεισμών στην Εύβοια δεν είναι κάτι παράξενο για τα ελληνικά δεδομένα. Είναι αποτέλεσμα μιας περιοχής που βρίσκεται σε ενεργό τεκτονικό «σταυροδρόμι». Οι μικροσεισμοί είναι συχνά τρόπος εκτόνωσης της ενέργειας, χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι οδηγούν πάντα σε μεγάλο γεγονός.